Dana, Donna en Duna:
Hierboven ziet u ons nog rustig staan, netjes op een rijtje.
Dat was voordat dat monster de tuin in kwam en op ons af stoof.
![]() |
het monster op onderzoek in de tuin |
Dat was voordat dat monster de tuin in kwam en op ons af stoof.
Wij schrokken ons een kammetje, we waren niet meer gewend aan gevaar, maar we wisten nog wel wat we moesten doen.
Hard wegrennen en kakelen.
Dat deden we dus ook, maar dat monster kwam achter ons aan en had dolle pret.
Wij niet.
De andere kippen waren al in het Tok-huis verdwenen en ma Tok had zojuist de deur daarvan gesloten, zodat zij in elk geval veilig zaten. Toen kwam ze ons te hulp, ze pakte het monster in zijn nekvel en zette
hem achter de deur van het mensenhuis. Ze liet ons van de schrik bekomen met een paar extra meelwormpjes, die ze in ons nachthok legde en ook op de trap er naartoe. Wij gingen het spoor van de lekkernij achterna en toen we veilig zaten deed ma Tok ons hok op slot, zodat het monster er niet meer in zou kunnen. Pffft, het duurde een hele poos voor dat wij rustig op stok zaten en gingen slapen. We hoorden ma Tok tegen het monster praten, hij was dus weer in de tuin, maar nu kon hij niet bij ons komen. Ze noemde hem
Aleksjie, en ze vertelde hem dat hij niet achter de kippen mocht aanjagen. Jaja, dachten wij, alsof een kat ooit doet wat een mens zegt.. Toen Alexei weer naar binnen was kwam ma Tok terug de tuin in, wij sliepen bijna maar we schrokken toen ze ons hok opende en Dana van de stok pakte. Dana kakelde verschrikt, maar ze werd door ma Tok meegenomen naar het Tok-huis, waar ze tussen de andere kippen op de stok werd gezet. Ma Tok kwam weer terug en Donna onderging hetzelfde lot, waarna Duna aan de beurt was. Zij kon met haar poten de stok niet zo snel vastpakken en ze kwam op de
bodembedekking van het plateau terecht, waar zij ging zitten slapen. Toen de deur weer was gesloten voelden wij ons eigenlijk best veilig, hier zou het monster niet kunnen komen.
![]() |
Dana op stok in het Tok-huis |
hem achter de deur van het mensenhuis. Ze liet ons van de schrik bekomen met een paar extra meelwormpjes, die ze in ons nachthok legde en ook op de trap er naartoe. Wij gingen het spoor van de lekkernij achterna en toen we veilig zaten deed ma Tok ons hok op slot, zodat het monster er niet meer in zou kunnen. Pffft, het duurde een hele poos voor dat wij rustig op stok zaten en gingen slapen. We hoorden ma Tok tegen het monster praten, hij was dus weer in de tuin, maar nu kon hij niet bij ons komen. Ze noemde hem
![]() |
Duna slaapt in de bodembedekking van het plateau |
Aleksjie, en ze vertelde hem dat hij niet achter de kippen mocht aanjagen. Jaja, dachten wij, alsof een kat ooit doet wat een mens zegt.. Toen Alexei weer naar binnen was kwam ma Tok terug de tuin in, wij sliepen bijna maar we schrokken toen ze ons hok opende en Dana van de stok pakte. Dana kakelde verschrikt, maar ze werd door ma Tok meegenomen naar het Tok-huis, waar ze tussen de andere kippen op de stok werd gezet. Ma Tok kwam weer terug en Donna onderging hetzelfde lot, waarna Duna aan de beurt was. Zij kon met haar poten de stok niet zo snel vastpakken en ze kwam op de
![]() |
Dana, Donna en Duna op stok in het Tok-huis |
bodembedekking van het plateau terecht, waar zij ging zitten slapen. Toen de deur weer was gesloten voelden wij ons eigenlijk best veilig, hier zou het monster niet kunnen komen.
De volgende dag moesten wij wachten tot ma Tok de deur van het Tok-huis opende voordat we naar buiten konden. Dat was dan weer een nadeel, maar veilig slapen is heel belangrijk, dus dat namen we maar op de koop toe. We kregen extra veel wormpjes omdat we zo laat uit het huis mochten, dat maakte veel goed.
De avond daarop was Soestdijk, ons hok, afgesloten. Waar moesten we nu gaan slapen? Iedereen was al
lang op stok en het was aardig donker geworden. Dana nam, zoals gewoonlijk, het voortouw en ze kakelde dat we dan maar in het Tok-huis moesten gaan zitten, dat was tenminste veiliger dan zomaar buiten in de tuin. We zaten net allemaal goed en wel in het huis toen ma Tok de tuin in kwam. "Wat slim van jullie!" riep ze uit. "Dat had ik niet verwacht, dat jullie direct de eerste nacht al hier naar binnen zouden gaan."
![]() |
Soestdijk staat helemaal schoon te wachten op? |
lang op stok en het was aardig donker geworden. Dana nam, zoals gewoonlijk, het voortouw en ze kakelde dat we dan maar in het Tok-huis moesten gaan zitten, dat was tenminste veiliger dan zomaar buiten in de tuin. We zaten net allemaal goed en wel in het huis toen ma Tok de tuin in kwam. "Wat slim van jullie!" riep ze uit. "Dat had ik niet verwacht, dat jullie direct de eerste nacht al hier naar binnen zouden gaan."
En zo komt het dat wij voortaan in het Tok-huis slapen.
Soestdijk, ons paleis, is nog steeds afgesloten en ma Tok heeft het helemaal schoongemaakt. Waar dat voor nodig is weten wij niet.