De verhuizing van Constantijn en Evert

LazaRus:

Ik ben weer echt de baas en dat ga ik blijven ook.
Gelukkig!
Ik begon mij alweer zorgen te maken.

Constantijn

Die Constantijn bleef maar kraaien, Evert viel nog wel mee, die hield zich nog een beetje gedeisd, maar die geel-zwarte... Ik voelde me helemaal niet gerust meer.
Ik kreeg nachtmerries over Anne C, die mij aanviel, alleen was het nu niet Anne C, maar Constantijn. Natuurlijk gebeurde dat niet echt, maar 's nachts in mijn dromen leek het net alsof het wel echt was.
Ma Tok had mij beloofd dat ik altijd hier de baas zou mogen blijven en dat heeft ze waargemaakt.
Vrijdagavond, toen ze ons kwam "instoppen", zoals ze dat altijd noemt, haalde ze Constantijn en

Evert

Evert uit het Tok-huis.
De volgende morgen zag ik dat zij in het kuikenhok zaten.
Ma Tok had een doos met héél veel gaatjes erin bij dat hokje neergezet en ze haalde eerst Evert eruit.
Hij ging in de doos.
Toen wilde ze Constantijn pakken, maar die zat niet meer in het hokje, nee, die slimmerd was langs haar heen gevlogen toen zij Evert pakte.
En nu zat hij in de tuin.
Ma Tok kreeg bijna een rolberoerte toen ze dat zag.
Ze haalde het vangnet uit de grote schuur en toen... toen ging ze achter Constantijn aan.

het mensenkuiken bij de familie Tok

Wij hebben allemaal vreselijk gelachen om haar rare capriolen, vooral toen ze hem in het net had gevangen en hij tóch weer ontsnapte.
Op de stoel in de Tok-tuin zat ook een mensenkuiken toe te kijken hoe Ma Tok zich uitsloofde.
Hij lachte ook om haar, maar na een poosje vond hij het niet leuk meer en wilde hij naar binnen. Ma Tok bracht hem naar Pa Tok, die alles volgde vanaf het terras. Ik dacht dat ik ook op zijn gezicht een grijns zag, maar dat kan ik me ingebeeld hebben.
Toen Constantijn eindelijk in de doos was beland werd die in de auto geladen.
Het mensenkuiken ging ernaast zitten en Pa en Ma Tok vertrokken naar Stolwijk.

LazaRus is en blijft de baas

Toen ze weer terug kwamen hadden ze allerlei lekkers voor ons in de auto.
Ma Tok was een hele poos bezig alles uit te laden en in de schuur op te bergen, zodat de muizen er niet bij zouden kunnen.
Het mensenkuiken was ook niet mee teruggekomen. Zou hij ook in Stolwijk zijn gebleven?
Ik dacht dat daar alleen maar dieren woonden, maar misschien heb ik dat mis.
Ik ga het morgen aan Ma Tok vragen, want ik ben nu wel nieuwsgierig geworden waar die krullenbol is gebleven.

Babette's laatste kuiken

Babette:

U hebt het vast al gehoord, dat mijn laatste hier nog verblijvende kuiken Eva ook een haantje is.

Evert

Hij heet nu Evert.
Hij kraait ook al een beetje, hij doet wedstrijdjes met Constantijn.
Wie het hardst kan kraaien. Natuurlijk wint Constantijn dat nog, hij is groter en ouder, maar mijn Evert groeit erg hard, hij heeft ook een klein kuifje, dus hij zal vast groter worden dan Constantijn.
Waarom?
Omdat hij iets van een kuifhoen in zich moet hebben, anders had hij geen kuifje. En kuifhoenders zijn groter dan Chabo's. Constantijn is een echte Chabo, dat is nu al duidelijk te zien.
Hij krijgt een echte Chabo-staart en ook verder ziet hij er net zo

Constantijn

uit als LazaRus.
Behalve de kleur dan.
Constantijn is zwart met geel en Laza zwart met wit.
Laza heeft stipjes en Constantijn heeft hele gele veren bij het zwart.
Ik vind Constantijn erg mooi en Ma Tok ook, ik hoorde haar zeggen dat het haar aan haar hart gaat om hem naar Stolwijk te brengen.
Maar ja, Laza heeft de oudste rechten en dat blijft zo, dus ze heeft geen keus.
Mijn Evert lijkt sprekend op Laza, behalve zijn kuifje dan. Eigenlijk lijkt hij meer op Anne C, al heeft hij meer wit in zijn verenpak.
Als deze twee haantjes zijn vertrokken zijn er helemaal geen bruine hennetjes bijgekomen door ons broeden.

Barbara (links) en Babette

de 3 bruine kipjes in de Tok-tuin

Dat is erg jammer, want ik vind bruin heel mooi voor een kip.
Yvonne en Yvette kunnen nu wel zeggen dat wit DE kleur is voor hennen, maar daar ben ik het niet mee eens.
Ik denk dat iedereen zijn of haar eigen kleur het mooiste vind en dat is maar goed ook, dan komt er geen jaloezie in de tuin.

Ik wilde met mijn beste vriendin Barbara afspreken dat wij volgend jaar goed ons best gaan doen om veel eitjes te leggen, zodat er veel bruine kuikens zouden komen.
Maar ik hoorde van Ma Tok dat zij van plan is volgend jaar bevruchte eitjes te gaan halen voor ons, omdat er anders teveel inteelt komt.
Dat is niet gezond, zegt zij en zij kan het weten met een dochter die in de genetica werkt.


Als ze dan eitjes van bruine kipjes kan krijgen komt het toch nog goed hier in de tuin.
Maar dan moeten het niet weer allemaal haantjes zijn.