Een vrolijker afscheid

 

Laurel:

Ziet u mij hier zitten op een krant en in een soort hokje?

Weet u wat dat betekent? 

Laurel in zijn mandje

Ik wist het niet, al had ma Tok al tegen me gezegd dat we een reisje gingen maken, zij, pa Tok en ik. 

Met de auto. 

Ik vond het niet echt fijn dat ik zomaar uit ons huis werd geplukt en in een hokje gezet, maar dat veranderde toen ma Tok een flinke handvol meelwormpjes voor mijn snavel deponeerde. Ik verorberde die heerlijkheden snel en ging toen zitten wachten tot we naar de auto zouden gaan. Niet dat ik wist wat dat was, maar daar kwam ik snel achter. Een soort huisje op wielen, waar wij met ons drieën in gingen. Ik zat achter pa en ma Tok en we gingen rijden, wat betekende dat

LazaRus

het hele huisje begon te bewegen. Ik ging maar liggen op mijn krant, als ik bleef staan viel ik om door het gewiebel van de auto. 

Ik hoorde pa en ma Tok praten over Laza, die een beetje aan het wegkwijnen was en dat de buurvrouw, die zo'n hekel heeft aan hanengekraai, nu ook was begonnen te klagen dat ik me zo vaak liet horen en dat het dus toch maar het beste was voor alles... Ze zeiden het een beetje droevig, alsof er iets naars ging gebeuren. 

Ik vroeg me af wat dat zou zijn en of het met mij te maken zou hebben.

We reden een heel eind tot de auto eindelijk stil stond. Ma Tok stapte uit en ze nam mij in mijn mandje mee. We gingen een ander soort huis binnen, waar een vriendelijke dame mij bekeek en probeerde mijn naam te raden. Dat lukte haar nog ook, terwijl het toch niet zo'n heel gewone naam is. 

Maar goed, ma Tok droeg mij in mijn

Laurel met zijn nieuwe harem bij Hoogendoorn

mandje naar een heleboel hokken, waar allemaal kippen in zaten. 

Ik keek goed rond of ik mooie dames zag en ja hoor, in het eerste hok zaten een paar prachtige jonge hennetjes, serama's, net zoals ik. Zou ik bij die meisjes op bezoek mogen? De dame, die was meegelopen, deed het hok met de mooie kipjes open en ma Tok liet mij uit mijn mandje overstappen in dat hok. 

Dat vond ik niet verkeerd, vooral omdat één van de meisjes naar mij keek alsof ze nog nooit een haan had gezien, zó verliefd had er nog nooit een hennetje naar mij gekeken, zelfs Hannah viel erbij in

Laurel kijkt een beetje op tegen de ene grote hen

het niet. Ik stond even rustig te kijken naar al dat moois en ik voelde me heel blij worden. 

Zou ik hier mogen blijven bij deze prachtige meisjes? Dit was bijna beter dan de Tok-tuin! 

Ma Tok ging foto's maken van mij en "mijn" dames, die ze mijn harem noemde. Ze keek nog een hele poos naar mij en zei dat ze me zou missen, maar dat ik het hier goed zou hebben. De dame zei dat ik zó mooi was dat ik wel snel gekocht zou worden samen met een paar hennetjes, dan zou ik mijn eigen toom kunnen leiden. Ze wist vast niet dat ik daar al ervaring mee had. Ik was wel blij dat ik nu wat minder hennetjes onder mijn gezag

Laurel kijkt naar ma Tok, die afscheid van hem neemt

zou hebben, de familie Tok was wel erg groot, eigenlijk te groot voor een beginnende haan zoals ik. 

Hoe zou het nu gaan in de tuin? Zou LazaRus nu weer alles alleen moeten doen? Ik ben bang van wel, of Lisa moet een Liesbert worden, maar ik denk niet dat dat gaat gebeuren, al weet je het nooit, natuurlijk. 

Ma Tok nam afscheid van mij met lieve woordjes, die ze anders altijd alleen maar tegen Laza zei als we 's avonds op stok zaten. Zou ze mij net zo lief vinden als haar oude haan? Ik denk het wel, want ik zag dat ze moeite moest doen om haar gezicht in de plooi te houden, ze ging bijna huilen. 

En ik? 

Ik kraaide "dááààg" tegen haar en ging me toen wijden aan mijn nieuwe hokgenootjes. 

Dit gaat helemaal goed komen, neemt u dat maar van mij aan.

Leiderschap

 

Laurel:

Ik ben zomaar de baas geworden hier in de Tok-tuin. 

LazaRus wordt oud

Naast LazaRus, dat wel, maar hij doet eigenlijk niets meer. 

Hij kraait niet meer en ik zie hem ook niet meer treden. Hij eet en drinkt wel gewoon en hij scharrelt lekker rond met de hennen, maar verder gedraagt hij zich als een kip. 

Ik denk dat hij een beetje moe geworden is van elf jaar leiderschap. 

Of ik hem nu wil gaan aanvallen om de enige haan te zijn hier? 

Nee hoor, geen veer op mijn kop die daar over denkt, ik heb het prima naar mijn zin en als ik iets niet weet of begrijp is het handig om een oudere, wijze haan achter de vleugel te hebben. 

Ik laat hem maar gewoon met rust zolang hij het gevecht niet aangaat. Mijn broedmoeder Pippa vindt dat ik een veel te zware taak op mij heb genomen, maar ik denk dat ik het wel aankan. De hennen in de Tok-tuin zijn

Hannah is verliefd

allemaal best goed opgevoed, ze vinden het prima dat ik hier nu koning kraai. Ik heb zelfs al een soort van liefdesverklaring gekregen van één van hen. 

Wie dat is? 

Dat ga ik u natuurlijk niet aan uw snav... eh... neus hangen. Ik kan geen hennen gaan voortrekken, dan wordt het ruzie hier en dat moet met alle mogelijke middelen voorkomen worden, zoveel heb ik al wel begrepen van het leiden van een toom kippen. 

Iedereen moet nu gehoorzamen aan mij, behalve Laza natuurlijk, die ga ik geen bevelen geven. Ik kan dat best, zeggen wat een ander

Laurel met zijn zusjes

moet doen, dat vind ik erg grappig. Mijn zusjes Lisa en Linda doen niet wat ik zeg, zij zien mij nog steeds als gelijkwaardige, maar dat zal wel veranderen als ik ouder en sterker wordt. Mama Pippa zit nog steeds in de ren met Maartje, ik weet niet goed hoe ik die straks moet behandelen. Ik denk dat ik gewoon net zo doe als ik tot nu toe heb gedaan, niet teveel naar haar luisteren dus. Die hele grote Katie omzeil ik voorlopig maar een beetje, stel je voor dat ze het niet met mij eens is en mij een lesje wil leren; daar kan ik natuurlijk nooit tegenop, ik kan niet meer onder

grote Katie in het midden

haar door lopen, maar veel scheelt het niet. 

Daantje en Dirkje keken een beetje geschokt toen ik kakelde dat we naar binnen gingen omdat het donker werd, maar ze gingen toch. Ze zaten nog wel een hele poos samen te smoezen op de stok, dat heb ik maar toegestaan, je moet niet direct alles verbieden.

Aan de ene kant geniet ik ervan om de baas te spelen, maar aan de andere kant vond ik het ook erg leuk om ondeugend te zijn en dat kan nu niet meer, natuurlijk. Mijn moeder uitlachen als ze tegen me kakelt dat ik me een beetje moet gedragen kan ik ook niet meer

lachend weglopende Laurel, nagekeken door Maartje

maken, ik doe nu maar net alsof ik haar niet gehoord heb. Maar lollig was het wel, vooral toen die kleine Maartje vol ontzag naar me keek toen ik kakelend van de pret wegliep nadat Pippa mij tot de orde had geroepen. 

Het zal wel wennen allemaal, maar ik moet wel al heel jong voor een grote schare kippen zorgen, dat ben ik met mijn moeder eens. 

Ik weet niet wat ma Tok ervan vindt dat haar trouwe Laza niet meer kraait, ik zag haar al heel

oudere foto: LazaRus met nog grote
rode kam en lellen in het Tok-huis op stok

bedenkelijk naar hem kijken en ze aait hem elke avond over zijn borst als hij op stok zit in het Tok-huis, ze zegt dan lieve woordjes. 

Volgens mij maakt ze zich zorgen over hem. Zijn kam en lellen zijn minder rood dan eerst en ze lijken ook wel gekrompen te zijn, maar dat kan met de rui te maken hebben. Van mij mag hij blijven en ik hoop dat ik ook mag blijven van ma Tok, het is hier heel fijn en geen enkele beginnende haan heeft al zoveel hennen tot zijn beschikking, dus ik bof gewoon dat ik hier uit mijn ei ben gekropen.

Gedragsproblemen

Pippa:

Nu heb ik alweer reden om mij te schamen voor één van mijn kuikens. 

Net als toen, voor Daantje en Dirkje, maar deze keer is het zo mogelijk nog erger. 

Laurel, de boosdoener

U vraagt zich nu natuurlijk af welk kuiken deze keer de boosdoener is. Wel, dat zal ik u vertellen. 

Het is mijn enige zoon, Laurel. 

Eerst leek hij nog wel rustig en onderdanig, maar de laatste tijd is zijn houding vreselijk uit de vleugel gelopen. Hij kraait niet alleen de hele dag, nee, hij terroriseerde Maria, die hier nota bene de oudste hen is. Hij wist precies hoe hij haar te pakken kon nemen. Hij joeg haar naar een paar stenen toe en dwong haar te gaan liggen. De arme meid duwde haar kop van ellende onder de stenen om alles niet echt mee te maken en Laurel maakte daar dankbaar misbruik van. De lummel trad haar net zo lang tot hij er

Maria

genoeg van had. 

Bij mensen zou dit verkrachting heten, geloof ik. 

Ik schaam mij om mijn zoon zo te noemen, een verkrachter. En het is niet eens echt treden wat hij doet, daarvoor is hij nog te klein, hij springt op haar rug en denkt dat dat is wat een haan moet doen. 

Ma Tok heeft Maria al een paar keer gered door haar op te pakken en in het Tok-huis op het plateau te zetten met wat lekkere hapjes. Daar zat ze dan een poosje versuft te kijken en te eten, maar even later ging ze toch weer naar beneden en, ik vind het vreselijk om dit te kakelen, dan begon Laurel zijn spelletje weer van

Laurel

voren af aan. Ma Tok heeft gezegd dat hij, als dit zo doorgaat, over niet al te lange tijd een enkele reis naar Stolwijk gaat maken. 

Ik heb Maria mijn excuses aangeboden, zij zei dat ik er niets aan kan doen, dat het in zijn genen zit en dat is waar, dat weet ik ook wel, maar hij is wel MIJN zoon en ik probeer hem op te voeden. 

Ik kakelde tegen hem dat hij zich moest gedragen maar toen zei de ondeugd gewoon dat hij er niets aan kon doen, dat hij Maria zo'n lekker ding vond dat hij niet van haar af kon blijven. 

Een charmeur is hij dus ook al. 

Maria kakelde tegen mij dat ze Laurel wel een grappig haantje vond en dat ze eigenlijk wel een beetje vereerd was dat hij haar had uitgekozen om te oefenen. Zo had ze nog een interessante oude dag. 

Maria zit te soezen onder de struik

Maar volgens mij was ze gewoon niet snel genoeg meer om aan hem te ontsnappen en dat had hij door, want hij is niet dom. 

Het gaat niet zo best met Maria, ze ziet wat bleek om haar snaveltje en ze zit veel te soezen. Ze is dan ook al elf jaar en dat is best oud voor een kip. Ik heb Laza om hulp gevraagd en hij houdt nu ook een oogje in het zeil om Maria te beschermen. Ik zag hem vanmorgen Laurel een pik verkopen, dus hij wordt aangepakt en dat lijkt gelukkig te helpen, Laurel rent niet meer achter Maria aan, hij gaat nu de anderen lastigvallen. Sommige hennen pikken hem om hem weg te sturen, maar andere lachen om hem en laten hem zijn gang gaan.

Pippa en haar kuikens bij de anderen in het Tok-huis

Laurel (rechts) op de hordeur

Ik slaap tegenwoordig met mijn kuikens in het Tok-huis. 

Dat gaat prima, eerst zaten wij met ons vieren op de voorraad-ton, later op de bodem van het plateau en nu gaan we alle vier op stok. 

De hennetjes zitten naast mij, maar Laurel heeft een nieuw plekje gevonden: bovenop de rand van de hordeur, waar meestal ook een paar kippen overnachten. Laurel zit zo lekker hoog, hij kijkt triomfantelijk op de kippen op de stokken neer. 

Hij is wel een flink haantje, wat dat betreft ben ik trots op hem.

Ma Tok: Tot slot als extraatje nog een filmpje waarin u LazaRus kunt horen kraaien (zoals het moet) en helemaal aan het eind de poging van Laurel (die nog flink moet oefenen). 

De er tussenin kakelende kip heeft iets mee te delen, wat weet ik niet, ze wilde geen uitleg geven deze keer.