Jannes en zijn dames

Nadine:

Bij mevrouw Wies is het hennen-aantal weer verminderd.
Hoe dat komt?

Dora de Cochin

Er is nu niemand verhuisd, of u moet een begrafenis ook als een verhuizing zien. Wie er dan dood is? Dora, de mooie bruine Cochin.
Nee, ze is niet verdronken in de singel, gelukkig.
Ze was al op leeftijd, en ze gedroeg zich daar ook al een tijdje naar.
Zo legde ze geen eieren meer, was ze eigenlijk vooral slapend aanwezig in de tuin van mevrouw Wies en ze ging als eerste op stok als het avond werd. En 's morgens kwam ze als laatste het hok weer uit.
Haar uiterlijk was nog steeds dat van een prachtige hen, maar van binnen was ze wel versleten, zou je kunnen zeggen.
Ze heeft ongeveer vijf jaar bij mevrouw Wies gewoond en ze had het daar prima naar haar zin.

Dora

Dora met Jannes en Xara

Haar naam dankte ze aan Hoogendoorn, waar ze vandaan kwam. Een dochter van mevrouw Wies had haar de naam Dora gegeven, omdat dat te herleiden was naar HoogenDOORn.
Ik vind dat erg origineel gevonden en de naam paste ook goed bij haar, heb ik van Ma Tok gehoord en zij kan het weten, want ze heeft Dora wel eens gezien toen ze bij mevrouw Wies op bezoek was.
Dora was een erg lieve kip, mevrouw Wies zal haar zeker missen.
Zij heeft nu nog drie hennetjes en een haan over.
Jannes (de haan, natuurlijk), Wilhelmina, Blanca en Xara. Wilhelmina en Xara zijn hier in de Tok-tuin uit hun ei gekropen.

het overgebleven viertal van mevrouw Wies

Jannes komt van een buurvrouw van de Middelstegracht, hij is een achterkleinzoon van Laza en één van de Geertruitjes.

Zo, nu bent u weer helemaal op de hoogte van het wel en wee daar aan de singel.

Keetje als aanspreker

Keetje:
Ik ben door Ma Tok uitgekozen om u een verdrietig verhaal te vertellen.
Ik heb tenslotte al donkere veren, zal ze wel gedacht hebben, een soort van rouwkleding.
Het gaat niet over de Tok-familie, maar over de kippenfamilie bij mevrouw Wies.

Blanca

U herinnert zich vast nog wel dat daar een klein wit kipje was gekomen, via de dierenambulance, waar mevrouw Wies werkt.
Ma Tok heeft haar een paar keer gezien, toen ze bij mevrouw Wies op bezoek was.
Ma Tok dacht dat dit witte hennetje een Serama was, omdat ze zo klein was en verder erg leek op een Chabo.
Het kleintje heette Blanca, een mooie passende naam voor een helemaal wit kipje.

Onze eigen Laza heeft al een verhaaltje over haar verteld, u kunt dit terugvinden in het bericht van acht april, dat "Wonderen" heet.
Daar kunt u lezen hoe Blanca een raar gezwel had, dat weer helemaal mooi ging genezen.

Jannes

Jannes vond haar ook erg lief, hij was regelmatig in haar buurt te vinden.
Blanca liep weer lekker te scharrelen en ze at ook goed, totdat mevrouw Wies op een dag zag dat ze erg mager was.
Toen ze haar daarom wat meer in de gaten ging houden merkte ze dat Blanca wel at, maar verder eigenlijk niet veel deed. Ze zat bijna de hele dag stil, soms met haar kopje in haar veren. Mevrouw Wies vertrouwde het niet, ze vroeg Ma Tok om raad, maar die wist ook alleen maar ziektes te opperen, die mevrouw Wies al had uitgesloten.
Blanca kreeg telkens wat extra lekkere hapjes, die ze heerlijk opat, maar haar gezondheid verbeterde niet.

Blanca en Sneeuwwitje

Net toen Ma Tok en mevrouw Wies nog een laatste redmiddel hadden bedacht, namelijk dat ze misschien gaapworm had, waar niet alle wormmiddelen voor helpen, en er een speciaal medicijn voor gezocht zou worden, kwam mevrouw Wies 's morgens haar tuin in en trof ze Blanca levenloos aan in het hok. Ze vond het erg jammer van dat kleine lieve kipje, al had ze dit eigenlijk wel aan zien komen.
Ook Jannes was bedroefd, nu had hij weer een hennetje minder en nog wel zo'n mooi, lief meisje.

Ik heb Blanca's verhaal ook aan de andere leden van de Tok-familie verteld. Zij voelen mee met mevrouw Wies en ook met Jannes, Wilhelmina, Xara, Grietje, Dora en Sneeuwwitje.


Ma Tok: met dank aan mevrouw Wies voor de foto's.

Wonderen

LazaRus:

Wat mij nu weer ter ore is gekomen! Het is best een beetje een nare geschiedenis.
Als u erg gevoelige zenuwen of een zwakke maag hebt, kunt u de tweede foto hieronder beter overslaan.

Blanca

Wat ik wilde vertellen gaat over één van de hennetjes van Jannes, die de baas is bij mevrouw Wies in haar tuin.
Het betreffende kipje is helemaal wit, daarom heet ze Blanca.
Mooie naam, hè? Vind ik ook.
Volgens Ma Tok is zij een Serama, maar daar gaat het nu niet over. Er was wat mis met dit mooie kleine witte meisje. Mevrouw Wies zag ineens dat er bloed aan haar vleugeltje zat. Omdat zij net zo zorgzaam is als Ma Tok ging zij meteen kijken wat er aan de hand was.
Ze tilde het beestje op en toen zag zij dat Blanca een wond had, die er een beetje vies en raar uitzag.
Omdat mevrouw Wies bij de dierenambulance werkt heeft zij een goed contact met de dierenarts, die daaraan

het wondje van Blanca

verbonden is.
Zij mocht dezelfde dag nog komen met het witte kipje.
De dierenarts constateerde een opengebarsten gezwel, waar het meeste vuil al uitgekomen was. Hij maakte de wond schoon en mevrouw Wies kreeg zalf mee om erop te smeren.
En nu, na een poosje smeren, ziet de wond er al veel beter uit, zoals u kunt zien op de volgende foto.

de wond na een poosje smeren

Daarom hoopt mevrouw Wies dat alles weer goed komt met het meisje.
Gelukkig maakte Blanca helemaal geen zieke indruk, ze at normaal en ze scharrelde lekker rond, ook toen het er allemaal nog zo naar uitzag. Daarom is er een goede kans dat alles weer helemaal in orde komt met haar.

Jannes in al zijn glorie

Verder doet Jannes goed zijn best in de tuin van mevrouw Wies, hij treedt zijn hennen alsof hij nooit anders gedaan heeft, dus nu is het wachten op een broeds dametje daar.
En dan op kuikentjes.
Dan is Jannes vader geworden, een hele eer, maar ook een grote verantwoordelijkheid.
Ik kan daar over meepraten, ik ben al zo vaak vader geworden. Toch is het elke keer weer een wonder als er zo'n levend kleintje uit een ei komt kruipen.
Hoe is het mogelijk dat dat zo mooi kan groeien in zo'n klein eitje?
Ik begrijp er nog steeds helemaal niets van.


Ik heb aan Ma Tok gevraagd of zij het begrijpt, maar zij zei dat het inderdaad een wonder was en wonderen hoef je niet te begrijpen, daar kun je alleen maar blij mee zijn.

Ma Tok: met dank aan mevrouw Wies voor de foto's.