In memoriam: Trui

Ma Tok:

Trui kwam samen met haar zusje Trees bij ons wonen in 2020.

LazaRus maakt kennis met Trui en Trees

Ze hadden eerst bij meneer Kees en mevrouw Truus gewoond, maar hun buren vonden dat ze teveel herrie maakten, waarop mevrouw Truus mij vroeg of de beide mooie hennen bij de familie Tok mochten intrekken. 

En natuurlijk mocht dat, ze waren van harte welkom.

Meneer Kees had een prachtig hok voor hen getimmerd, dat hok paste hij aan voor de Tok-tuin, waar het nog steeds staat, het heet "het Loo" omdat het in de struiken staat.

Trui en Trees pasten zich prima aan in de tuin. 

de tsaar met Trui en Trees

Ze maakten de dood van LazaRus mee en de komst van tsaar Nikolaas.

In 2020 lag Trees plotseling dood in Soestdijk, waar de zusjes toen woonden. 

Omdat ik het naar vond dat Trui alleen in dat hok zou slapen zette ik haar bij de anderen in het Tok-huis, waar ze meteen werd geaccepteerd omdat ze al bekend was van het samen scharrelen in de tuin. 

De tsaar had vanaf het begin al een oogje op de mooie Trui. 

Trui tijdens een van haar broedpogingen

Trui heeft diverse broedpogingen gedaan, maar ze heeft nooit kuikens gekregen, hoe graag ze dat ook wilde. 

Ze heeft het fijn gehad in de tuin, tot het einde aan toe. 

Ik heb niet gemerkt dat ze ziek was, het moet heel snel zijn gegaan, gisterenavond zat ze nog rustig op de stok te slapen toen ik het Tok-huis kwam sluiten en vanochtend lag ze levenloos onderaan de trap.

Ik heb haar begraven in de tuin, waar zij bijna haar hele leven heeft gewoond.

Vaarwel mooie lieve kip, we zullen je niet vergeten.

Nog meer ellende

Ma Tok:

Vannacht is ook onze mooie Trui overleden.

Het lijkt wel of de hele familie Tok plotseling aan zijn einde komt.

Er is weer diepe rouw in de tuin.

Haar "In memoriam" kunt u aanstaande vrijdag lezen.

Te korte vakantie?

Trui:

Ze is er weer hoor, ma Tok.

Annette is broeds

Eigenlijk is ze te vroeg terug gekomen naar mijn zin en Annette en Quinoa zijn dat met mij eens. 

U zult nu zeggen: "Hoe kan dat nou, het is  toch altijd fijn als alles weer normaal is in de Tok-tuin?" 

Wel, dat zal ik u veerfijn uit de doeken doen.

Annette begon ermee, waarna Quinoa zich bij haar aansloot en daarna volgde ik hun voorbeeld. Waarmee? 

Met broeden! 

Ma Tok had gezegd  dat dat deze zomer niet ging gebeuren, maar nu ze er niet was zagen wij onze kans schoon. Annette zat nog maar een

Quinoa is ook broeds

paar uur op twee eitjes, die ze had gekregen van Lisa en Linda, toen mevrouw Anna Marie, die voor ons zorgde tijdens de afwezigheid van ma Tok, bezorgd aan haar vroeg of ze niet lekker was. Natuurlijk kakelde Annette niets terug, ze bleef stil zitten. Mevrouw Anna Marie stuurde een berichtje met een foto naar ma Tok in het verre land waar zij op vakantie was en ma Tok stelde haar gerust:

Trui voegt zich bij de 2 andere broedsters

"Annetje is broeds, ze is niet ziek. Waarschijnlijk liggen er eitjes onder haar, die houdt ze warm. Geef haar maar wat wormpjes voor haar snavel, dan komt het wel goed." Annette genoot van de wormpjes en broedde lekker verder. Nu is het zo dat, als er één hen broeds is, er vaak meer volgen. En ja hoor, Quinoa kroop in een hoekje en wachtte geduldig tot er ook voor haar een eitje beschikbaar was. En toen kon ik het opeens ook voelen, die neiging om eitjes warm te gaan houden tot er kuikentjes uit zouden komen. Ik ging naast Quinoa zitten, voor de gezelligheid, want broeden duurt lang, wel één-en-twintig dagen! Ik kreeg ook een eitje, ik weet niet meer van wie,

met z'n 3-en broeden, zo gezellig!

dus nu zaten we met ons drieën op het plateau van het Tok-huis. Mevrouw Anna Marie zorgde goed voor ons, ze gaf ons elke morgen wormpjes voor onze snavel en ze zette ook een bakje met water bij ons neer. Dat bakje stond daar nog maar net toen Xena het met haar lompe poten omver liep. Dat vonden we niet erg, we hadden toch geen dorst. Het was best gezellig zo met ons drieën, we vroegen ons al af wie de volgende zou zijn die kwam broeden. 

Maar toen kwam ma Tok weer thuis en ze lachte toen ze ons zag. "Morgen zal ik kijken of er kuikentjes aan het groeien zijn in jullie eitjes," zei ze toen ze onze deur sloot in de avond. 

Die nacht waren Annette, Quinoa en

het omgeschopte drinkbakje bij Annette

ik best een beetje zenuwachtig, zou er al iets in onze eitjes te zien zijn? De volgende morgen haalde ma Tok ze voorzichtig onder ons vandaan en ze liep ermee naar de grote schuur. Een poosje later kwam ze terug, ze keek een beetje bedroefd. "Geen één van jullie eitjes was bevrucht," zei ze en ze tilde ons één voor één naar buiten. Wij waren erg teleurgesteld, maar ik had gezien dat ma Tok niet blij was geweest toen ze ons kwam vertellen dat er geen kuikens op komst waren. Zou ze het dan toch stiekem wel gehoopt hebben? 

Wij, de drie broedsters, hebben nu afgesproken dat we nog een poging gaan wagen. Hoe we dat gaan organiseren weten we nog niet, heeft iemand van u, lezers, soms een idee? Dan horen wij het graag.

Ma Tok: met dank aan mevrouw Anna Marie voor een deel van de foto's.

Groei

Trui:

Onze rui begint al op te schieten. 

voorraadje eitjes

Nou ja, niet bij iedereen, maar de meesten zien er al weer een beetje fatsoenlijk uit. Degenen die klaar zijn met het produceren van een nieuw verenpak leggen ook weer eitjes. Ma Tok heeft alweer een voorraadje in haar koelkast, zei ze. Of we nu nog gaan broeden? Nee, hoe komt u erbij? Het is toch veel te laat in het jaar? De herfst gaat beginnen en dan is er veel te kort daglicht voor de kuikens. Eten doen kippen niet in het donker en zo zouden de kleintjes veel te weinig groeien. Ja, dat is de reden dat wij in het voorjaar broeds worden en niet in de herfst of de winter. 

het nog niet erg groeiende boompje

Wat zegt u? 

Dat had ma Tok ook al gezegd? 

Daar had ze dan gelijk in en we mochten het in onze verhaaltjes ook niet meer over broeden hebben, maar ja, als u er zelf over begint moet ik wel antwoorden. 

Dan zal ik over een ander groeiproject vertellen. 

Het mini-boompje in onze tuin. 

Het groeit nog voor geen meter kan ik u meedelen. 

Ma Tok heeft er toch weer een hekje omheen gezet, niet omdat wij ervan eten, maar omdat we de grond waarin het boompje staat zo lekker rul vinden. Een prima plekje om naar wormen te graven. 

het boompje met beschermend hekje

En zo kwam het boompje helemaal scheef te staan, wat vast niet goed is voor de groei. Stel je voor, straks komen de wortels boven de grond uit en dan gaat er van groter worden helemaal niets meer komen. Nu graven we nog wel om het hekje heen, maar het boompje is veilig. Ma Tok geeft het nog steeds water; ze gebruikt daarvoor het water uit onze drinkbakken voordat ze daar schoon water in doet. Het boompje krijgt ons oude water. Omdat het toch in de grond zakt vindt hij of zij het niet erg dat het een beetje zanderig en vies is geworden. 

worminfectie bij kippen ((foto internet)

Wij krijgen momenteel een middeltje tegen wormen door ons drinkwater, dat doet ma Tok elk voorjaar en elke herfst. Dit om te voorkomen dat er wormpjes in onze darmen gaan leven. Geen meelwormen, maar heel nare wormpjes, die onze darmen kapot maken, zodat ons eten niet goed kan worden opgenomen. Dat wormmiddel is niet lekker en om ons een beetje te helpen doet ma Tok een schepje honing door ons water. Dat is wél lekker en zo drinken wij genoeg van het medicijn. Als het kuurtje klaar is krijgen we vitamientjes door ons water om de darmen sterk te maken. 

En dan zijn we weer helemaal klaar voor de winter. 

Kommer en kwel

Trui:

Zijn ze er al, mijn kuikens?

De tijd van het broeden is voorbij, dus je zou het wel denken.

Quinoa "helpt" met broeden

De laatste week heb ik hulp gekregen van Quinoa, die nu en dan mijn eitjes warm hield zodat ik even rust had, zoals zij kakelde. Eigenlijk vond ik dat niet zo fijn, want ik mocht er na mijn rusttijd niet meer op. 

Op de eitjes bedoel ik. 

Quinoa vond dat zij het veel beter kon dan ik. Ja dáàg! Wat een onzin! 

Zij wilde zeker de laatste paar dagen broeden en dan kakelen dat de kuikens van haar waren. 

Maar dat gaat niet gebeuren! 

Ma Tok vertelde dat zij Quinoa weg zou halen als mijn eitjes zouden gaan uitkomen, ze zou dan het nachthok afsluiten voor mijn rust. 

de gesloten deur bovenaan de trap

Zij weet precies wanneer de broedtijd voorbij is, dus ik vertrouwde er maar op dat alles goed zou komen. Quinoa werd ook elke avond hier weggehaald en in het Tok-huis bij de anderen gezet. Op de dag voordat de eitjes moesten uitkomen vond ma Tok nog maar één ei met een datum erop, de schaal van het andere eitje lag kapot op de grond vóór Soestdijk. Leeg. 

Toen vond zij het genoeg geweest en ze liet Quinoa de volgende dag niet meer in het nachthok van Soestdijk. De grijze hen was erg boos, ze stootte telkens haar kop tegen het afsluitplankje bovenaan

Quinoa loopt boos door de tuin

de trap, waarna ze er onder luid gekrijs weer vandoor ging. Iedereen die voor haar poten liep kreeg een boze gil en een pik van haar. 

Ma Tok bekeek het ene eitje waarop ik zat eens goed met haar lampje en ze trok een bezorgd gezicht. "Ik ben bang dat het kuikentje in dit ei ook dood is, Trui," zei ze, "we wachten nog een dag en dan moet je maar stoppen met broeden, dan komt er niets meer uit." 

Ik werd erg bedroefd en ik zag dat ma Tok ook verdrietig keek. Dat hielp wel een beetje, maar ik kreeg er geen kuikens door. En de volgende morgen was er nog steeds

Trui loopt ook weer in de tuin

niets te horen toen ma Tok aan het eitje luisterde. Dus ik heb geen kuikens gekregen. Jammer hè? 

Ik loop nu weer door de tuin, maar van harte gaat het nog niet. Ik hoop dat ik snel een tweede kans krijg van ma Tok en dat het dan wel lukt. En Quinoa? Die loopt ook met haar ziel onder haar vleugel, zij wil ook broeden. Ma Tok heeft een hokje helemaal schoon gemaakt met de waterslang, voor als er weer gebroed gaat worden, maar ik weet niet of ik in dat hokje wil zitten. Als je daarin zit kun je er niet even uit om je poten te strekken. Er kan ook niemand komen om je te storen, dat is dan wel weer een voordeel. Ik weet het allemaal even niet meer en ma Tok ook niet denk ik, zij loopt telkens rond te kijken in de tuin. 

Victor

En dan hoorde ik ook nog dat Victoria voortaan als Victor door het leven gaat, hij loopt heel parmantig rond en is totaal niet bang voor de volwassen kippen. En hij probeert ook al te kraaien.

Valentina kraait nog niet, maar dat komt waarschijnlijk omdat zij een dag jonger is dan Victor; verder wijst alles erop dat zij Valentijn gaat heten.

En dan was Trijntje ook weer ziek geworden, zij kreeg  pilletjes en zat nu alleen in het nachthok van Soestdijk, dat toch leeg stond. Ze had daar rust en een goede verzorging van ma Tok. 

Dit heeft niet kunnen voorkomen dat zij gisterenavond bij de dierenarts is ingeslapen.

Dit is geen erg vrolijk verhaaltje geworden, maar dat is het leven, ook niet altijd vrolijk. 

Ik hoop dat er binnenkort weer iets leuks gaat gebeuren hier, het is nu een droevige boel, iedereen kijkt naar Sandra, die alleen in Soestdijk woont. We rouwen met ons allen en ma Tok doet met ons mee.

Ma Tok: het "in memoriam" voor Trijntje kunt u binnenkort lezen.

Wie is er broeds?

Trijntje:

Ik ben weer lekker in de tuin, zo fijn! 

Trijntje (rechts) is weer beter 

Niet dat het naar was om in de kamer van het mensenhuis te zitten, maar het was er toch wel wat saai, al zat Pippa naast mij in een ander hok. Ik ben liever bij mijn vriendin Sandra in de tuin, waar ik lekker kan scharrelen en zandbaden nemen. Op de grote foto hierboven kunt u mij zien in het speciale bad dat ma Tok voor ons gemaakt heeft. Dat bad bestaat uit zand en turf en ook wat diatomeeënaarde, dat is goed tegen de luizen. 

Trui broedt in Soestdijk

Ziet u waar dat zand in zit? 

Precies: een oude autoband. Ma Tok was naar de garage geweest omdat er iets moest gebeuren aan de auto en ze had daar gevraagd of ze een oude band mee naar huis kon nemen. Omdat de garage die banden toch weggooit mocht ze er gewoon eentje hebben en daarvan heeft ze voor ons een heerlijk bad gemaakt. Ze vult het nu en dan een beetje bij als wij er teveel in hebben gerommeld, zoals ze dat noemt. 

En dan is er nog iets. 

Weet u nog dat Trui vorige week vertelde dat er niemand zat te broeden? 

En wie is er nu uitgerekend broeds? Juist: Truitje Tok. Zij zit in het nachthok van Soestdijk in een hoekje en daar wil ze niet uit. 

broedeitjes van de familie Tok

Als ma Tok onder haar voelde of er een eitje lag werd ze vreselijk boos en pikte ze in haar handen. Ma Tok zette haar telkens buiten in de tuin, maar Trui zat in no time weer op haar "nest". Ma Tok ging eitjes van ons sparen, ze wilde er flink wat onder Trui leggen om een debâcle zoals bij Babette te voorkomen. Je moet er toch niet aan denken dat Trui ook drie weken zou zitten broeden voor niets. Ma Tok heeft erover gedacht om broedeitjes te bestellen, maar juist toen dat was gebeurd ging Trui door de tuin lopen. Dat kwam mede doordat ma Tok teveel haar best wilde doen

de anti-luizen spray

voor Trui en ze het nachthok van Soestdijk ging inspuiten tegen de luizen. Als je broedt wil je niet de hele tijd door die bloedzuigers geplaagd worden, dacht zij. En dat is natuurlijk waar, maar door dat spuiten rook het anders in het hok en dat pikte Truitje niet. Vertwijfeld liep ze door de tuin en ma Tok bestelde de eitjes af, want daar zou niets van komen als Trui niet meer wilde broeden. De volgende dag echter zat Trui weer op haar nest in het nachthok. Ma Tok vond het welletjes met het bestellen van eitjes om uit te broeden en ze begon onze eieren weer te sparen. Nee, niet die van Sandra en mij, daarmee mag niet gebroed worden omdat wij zijn "doorgefokt" zoals dat heet, om zoveel mogelijk eieren te leggen in ons eerste levensjaar.

Trui broedt en Annette wil een ei voor haar snavel leggen

Wij zijn dus niet zo gezond als de andere kippen en dan is het ook niet goed om uit onze eieren kuikens te krijgen. 

Inmiddels zit Trui op acht eitjes te broeden bij ons in het nachthok. Ma Tok kijkt telkens of er nog acht liggen. Waarom? Omdat de kleine kipjes nu plotseling hun eitjes ook hier komen leggen en Trui schuift die dan snel met haar snavel onder zich om die ook warm te houden. Ma Tok heeft op de acht eitjes een datum gezet, dus ze kan makkelijk zien welke eitjes er stiekem zijn bijgelegd, die haalt ze dan weg, anders zou het een rommeltje worden, dan komen de kuikens niet op dezelfde dag uit. 

gelukt: het eitje is gelegd vóór Trui 

Ik vind het heel gezellig dat Trui bij ons zit, nu zit ik nooit meer alleen in het nachthok als Sandra zo nodig nog even naar buiten moet als ze ma Tok in de tuin hoort lopen om de deur van het Tok-huis te sluiten. 

Dat doet ze namelijk altijd. 

Ze hoopt dan op stiekem nog een extra lekker hapje denk ik, maar dat krijgt ze nooit, anders zou ik dat vast horen.

Trui broedt onverstoorbaar door, al gaat ze wel elke dag even heel snel de tuin in om te eten en te drinken en haar poten te strekken. 

"Je moet ook goed voor jezelf zorgen," kakelt ze, "anders kun je straks geen goede kloek zijn voor je kuikens." 

En nu maar afwachten of er kuikens gaan groeien in de eitjes van Trui.

Blij nieuws!

Trui:

Het is alweer even geleden, maar ik moest op mijn beurt wachten om mijn nieuws te vertellen. 

meneer Kees en zijn vrouw kwamen naar de kuikens kijken

Wat dat nieuws is? 

Mijn oude baas en bazin zijn hier op bezoek geweest. Meneer Kees en mevrouw Truus, ja. Ik was lekker in de tuin aan het scharrelen toen ik opeens een bekende stem hoorde. Ik dacht eerst dat ik droomde, maar het was toch echt zo. Ze liepen met ma Tok door de tuin om de kuikens te bekijken en natuurlijk wilden ze mij ook zien. Wat vond ik dat fijn! Ze zijn mij nog niet vergeten en ik hen ook niet. Toen ze weer weggingen namen ze wat van onze Tok-eitjes mee naar huis, er was er vast ook wel één van mij bij. Ik hoop dat ze ervan gesmuld hebben.

En er is nog een nieuwtje in de tuin.

Willeke en Wendy

Omdat ik zolang moest wachten met mijn eigen nieuws mag ik ook het grote nieuws van de hele familie vertellen. 

De familie is namelijk uitgebreid. Nee, er zijn geen kuikens uitgekomen, er broedt op dit moment niemand, maar toch zijn er twee nieuwelingen te bewonderen. Ze komen van Hoogendoorn, waar ik ook even gewoond heb voordat ik bij meneer Kees kwam. 

Hoe dat zo gekomen is? 

de doos waarin Willeke en Wendy hun reis naar
de Tok-tuin maakten

Ma Tok ging in haar eentje met de
auto naar Hoogendoorn omdat ons eten bijna op was en pa Tok iets anders te doen had. En als ma Tok alleen gaat weet je eigenlijk al dat ze met iets thuiskomt wat oorspronkelijk niet de bedoeling was. Ze gaat namelijk altijd alle kippen daar bekijken en dan kan ze zich niet bedwingen als ze een heel leuk kipje ziet. 

U raadt het al: ze zag een groepje prachtige kleintjes met heel schattige gezichtjes, ze leken erg op de tsaar, maar ze hadden wel een staart. 

En toen ze klaar was met haar bestelling zei ze zomaar plotseling dat ze ook nog twee hennetjes wilde. 

op stok in een vleugel van Soestdijk

Ze schrok er zelf van, maar nu was het te laat. Ze ging mee om twee kipjes uit te zoeken en zo kwam ze thuis met Willeke en Wendy Tok, Antwerpse baardkrielkipjes. Ze zette de doos met de beide nieuwelingen voorzichtig in de tuin en ging eerst de auto uitladen. Daarna werd de grote ren vóór een uitgang van Soestdijk gezet en de ene vleugel werd provisorisch afgesloten van de rest. Willeke en Wendy mochten uit de doos en de ren in. 

Sandra komt kennismaken met Willeke en Wendy

Ze keken hun ogen uit en wij ook. Natuurlijk hadden ze ook eten en drinken gekregen en daar vielen ze meteen op aan. 

Wij gingen allemaal bij hen kijken, maar ze waren best verlegen en stil. Misschien hadden ze nog nooit zoveel kippen bij elkaar gezien. Bij Hoogendoorn zijn er meer dan hier in de tuin, maar daar zitten ze allemaal in aparte hokken, dus dan zie je zelf niet meer dan de kippen die in jouw hok zitten. Je hoort er wel vaak hanen kraaien, heel gezellig is dat. Omdat het zo goed ging met de beide nieuwe hennen mochten ze al op de derde dag dat ze hier waren uit hun ren de tuin in. Dat ging prima en ma Tok ging weer slepen met de grote ren, die ze voor het kleine rennetje van de kuikens en Floortje zette, zodat die nu lekker veel ruimte hebben, waar ze dankbaar gebruik van maken. Ze rennen heen en weer, dat is goed voor hun pootjes, kakelt Floortje en ze vinden het helemaal geweldig.

En zo is de familie Tok weer op volle sterkte na het verlies van Pippa.

Even bijkakelen

Trui:

Ik hoorde van ma Tok dat mijn vorige baas jarig is geweest en dat zij hem een foto van mij heeft gestuurd. 

Trui met Trees toen ze net in de Tok-tuin waren gekomen

Dat vind ik fijn, ik had het goed bij hem. 

Maar nu woon ik al zo lang in de Tok-tuin dat ik niet goed meer weet hoe hij eruit zag. Ik zou heel blij zijn om hem nog een keer te zien. Zou u eens hier willen komen kijken naar mij, meneer Kees? 

Mevrouw Truus mag natuurlijk ook meekomen en u kunt dan ook meteen een doosje eitjes van ons meenemen naar huis. 

Verder mag ik van ma Tok vertellen over de kippen van mevrouw Ali in het verre oosten van het land.

lady Di, een oudere kip

Nora, ook een oudere hen

Er is daar heel wat gebeurd sinds de vorige keer dat u iets over hen hoorde. 

Zo zijn er daar vorig jaar drie kuikens uitgebroed, die allemaal hanen bleken te zijn en dus weg moesten omdat mevrouw Ali in een woonwijk woont waar hanengekraai niet wordt getolereerd. 

3 van de 5 nieuwe kipjes

Ze had toen nog maar vier kippen over in haar hok, dat was niet echt veel, het hok is best groot. 

Maar gelukkig is er ook weer een uitbreiding geweest van de kippenfamilie daar. 

Iemand wilde stoppen met het houden van kippen en mevrouw Ali hoorde dat. Ze ging kijken in de veronderstelling dat er vier hennetjes op haar stonden te wachten, maar het bleken er zes te zijn. 

4 van de 5 nieuwen

Omdat zij nog maar vier kipjes in haar hok thuis had vond zij een toename met zes hennen een beetje veel van het goede, dus nam zij er vier mee. Na een korte wen-periode ging het zo goed dat zij de andere twee mooie kipjes ook nog ging halen. Helaas is één van hen kort na aankomst overleden, ze zijn ook niet meer van de jongste, dus heel vreemd is dat niet. 

Er wonen daar in het verre oosten nu weer negen kipjes, dus het hok is weer gezellig vol. 

alle verre oosten-kippen bij elkaar

In de winter mogen ze overdag lekker los door de tuin lopen, in de zomer, als de planten bloeien, moeten ze binnen blijven anders blijft er van de mooie tuin niet veel over. 

Tja, wij kippen zien geen verschil tussen mooie en lekkere planten, vooral niet als de mooie ook lekker zijn. Gelukkig staan er hier in de Tok-tuin geen mooie lekkere planten, dus wij mogen hier het hele jaar door onze poten strekken buiten. 

Het is leuk om wat te horen over kippen in een andere omgeving dan de onze. 

Ik hoorde dat deze vijf dames nog geen namen hebben gekregen, maar dat gaat vast wel gebeuren. Ze hebben wel een ras-naam, het zijn sabelpoot krielen. Ik vind ze erg leuk met hun veren aan hun poten. En ik hoorde dat er ook eitjes worden gelegd daar in het oosten, zelfs in de winter. 

Niet dat dat hier niet gebeurt, maar bij mevrouw Ali was dat een nieuwtje.

Zo, u bent weer helemaal bijgekakeld over het verre oosten van het land.

Ik ga even wat drinken want ik heb er dorst van gekregen. 

Tot de volgende keer.

Een gelukkig nieuwjaar toegewenst.

 De familie Tok wenst u allen een mooi en gezond 2022 met veel nieuwe verhaaltjes.

De toekomst van Soestdijk

Trui:

Soestdijk, het hok waar ik met mijn zus Trees en ook met andere kippen heb gewoond voordat ik naar het Tok-huis verhuisde, stond leeg nadat de kuikens en Odette bij ons in het Tok-huis waren komen wonen. 

Soestdijk staat leeg

Ma Tok had het helemaal leeg gehaald, dat wil zeggen: alle bodembedekking eruit, stofzuigen en schoonspuiten. 

Het moest daarna drogen, dat duurde een poosje, want ze was niet zuinig geweest met water. Maar als het droog was wilde ze het weer in orde maken voor een eventuele volgende bewoner. 

Wie dat is? 

Dat weten wij nog niet. 

Ik hoorde ma Tok tegen pa Tok zeggen dat er wel weer plaats is voor een paar legkippen, die gered moeten worden. Net zoals Jenny en

Jenny en Katie toen ze net in Soestdijk woonden

Katie en Katie2 dus. 

Ik ben niet nieuwsgierig, maar ik wil wel graag alles weten, dus ik hield ma Tok scherp in de gaten. 

Als ze zou gaan beginnen met inrichten zou ik weten hoever het was, dan zou de nieuwe bewoner in aantocht zijn. 

Hoe zou ze eruit zien? 

Zou ze alleen komen of zouden er misschien twee tegelijk hier komen wonen? Trees en ik kwamen hier ook samen, dat was best fijn, als je alles in je eentje moet uitzoeken in een nieuw hok en een vreemde omgeving met allemaal kippen die je niet kent is dat best spannend. Met een maatje erbij kun je nog eens overleggen. 

Ik wachtte en ik wachtte, er gingen

het ingespoten nachthok van Soestdijk

een paar dagen voorbij maar er gebeurde niets. 

Tot op een dag ma Tok, vlak nadat ze ons naar buiten had gelaten en ons huis had opgeruimd, met een spuitbus naar Soestdijk liep. Ze deed de deur van het nachthok open en begon de hele binnenkant in te spuiten met het spul tegen de bloedluizen. Echt alles werd helemaal wit, zelfs het haar van ma Tok was nat geworden. "Zo," zei ze, "ik krijg geen luizen meer voorlopig," en ze lachte naar mij. Zou er nu toch gauw een nieuwe bewoner komen? 

De volgende dag ging ma Tok Soestdijk inrichten, er kwam schone bodembedekking in het nachthok en ook tabaksstelen, die

Trui houdt alles nauwlettend in de gaten

helpen met hun geur de luizen weg te houden. Verder werd de voerbak neergezet en er kwam een drinkbak in de ren te staan. 

Nu moest er toch wel iets aanstaande zijn. Die avond ging ik vroeg op stok, dan zou het snel morgen zijn. Zou er dan eindelijk iets gebeuren? We werden de volgende dag op onze gewone tijd uit ons huis gelaten en we kregen ook net als anders ons lekkers en schoon drinkwater. Daarna verdween ma Tok in haar huis, ook net als anders. 

Hoe kon dat nou? 

Er zou toch wel iets gaan gebeuren vandaag? 

Of moest ik nog een dag langer wachten? 

Nee, ik hoefde niet langer te wachten, maar u wel en niet één dag maar een hele week. 

Ik wens u daarbij van harte sterkte.

Uitbreiding bij een kippenfamilie

Trui:

Ik mag vandaag vertellen over een kippenfamilie hier in de buurt. 

Ze wonen niet in Leiden, maar er wel dichtbij. 

Amalia en Alexia op de dag van aankomst

Het gaat hier om de kippen van mevrouw Yvonne. 

Zij heeft al een hele poos kippen in haar tuin, die grenst aan het water. En ja, er is wel eens een hen in dat water terecht gekomen, maar die heeft het gelukkig overleefd, al had zij de bibbers van haar koude bad. Ze mocht in een warme handdoek bij mevrouw Yvonne op schoot zitten om bij te komen van haar hachelijke avontuur.

Maar het verhaal van vandaag gaat niet over deze kip, nee, mevrouw Yvonne heeft twee nieuwe hennen geadopteerd. 

Geadopteerd ja, dat leest u goed. 

Alexia (links) en Amalia

Deze beide dames komen van de stichting "Red een legkip", net zoals er hier al meerdere hennen hebben gewoond die daar vandaan kwamen. 

U weet het vast nog wel: Vera en Vita waren de eerste twee, daarna kwamen Yvonne en Yvette, Jenny en Katie, en als laatste Katie2. Omdat Katie2 mijn vriendin was en ik samen met haar in Soestdijk heb gewoond vond ma Tok dat ik nu maar moest vertellen over de twee nieuwe geredde legkippen bij mevrouw Yvonne.

Alexia met haar kale koppie

Goed, daar gaan we dan. 

Mevrouw Yvonne had aan ma Tok wat advies gevraagd om vervolgens de adoptie in gang te zetten. Na een tijdje kon ze haar twee meiden gaan ophalen. 

Ik weet niet of het komt omdat ze ze op dertig april, de vroegere koninginnedag, had gehaald, maar in elk geval gaf ze hen koninklijke namen: Amalia en Alexia. 

Nee, ze zien er nu nog niet uit, Alexia heeft een kaal koppie en Amalia's rug heeft nauwelijks veren, maar dat gaat helemaal goed komen als ze een poosje goede voeding en rust krijgen. 

Amalia met haar kale rug

Ik heb dat ook zien gebeuren bij Katie2, die eerst bijna kaal was en later prachtige veren had. 

Amalia en Alexia zitten nu  nog apart in een hok omdat ze eerst tot rust moeten komen en wennen aan het vrije leven. 

De andere kipjes van mevrouw Yvonne zijn allemaal kleiner dan zij en de twee grote meiden zijn gewend om te moeten vechten voor hun eten, zodat ze de kleintjes misschien zouden aanvallen. 

Eén van de kleine kipjes, Punky genaamd, was altijd al de underdog: het ging goed met haar toen haar maatje er nog was, maar die is helaas door een hond

kleine bange Punky

doodgebeten en nu voelt Punky zich erg alleen en is ze bang voor die twee grote bruine meiden. 

Mevrouw Yvonne probeerde even of ze al bij elkaar konden, maar dat was nog geen succes. 

De grote bruine meiden, die bang waren hun fijne hok weer te verliezen, renden op de kleine Punky af en begonnen haar te pikken. 

Daarop liet mevrouw Yvonne haar beide cochins, die broeds zijn, los en die stoven meteen woedend op Amalia en Alexia af om hun nest te beschermen. 

broedse Doortje keert terug naar haar nest

Daar hadden de meiden niet van terug en Punky was gered, maar het is duidelijk dat er nog wat tijd nodig is voordat de twee prinsessen bij de rest van de familie kunnen gaan wonen. 

Maar dat is niet erg, ze hebben een fijn tijdelijk verblijf met stro erin en ze mogen door het gras lopen, wat ze helemaal geweldig vinden. 

Het gaat vast helemaal goed komen daar bij die kippenfamilie.

het heerlijke tijdelijke slaaphokje voor de prinsessen

Ma Tok: met dank aan mevrouw Yvonne voor de foto's.