Toegift

Ma Tok:

de doos met Xena

Omdat mevrouw Angelique mij telkens foto's en video's van de familie Tok blijft sturen vond ik dat ik u die niet mocht onthouden. Vandaar deze toegift na het afscheid van de familie.

Op de foto hierboven ziet u de vier vervoersmandjes in de auto met daarin zes van de zeven kippen, die naar mevrouw Angelique gingen. Xena paste niet in zo'n mandje, zij zat apart in een grote doos, die u hiernaast ziet.

Omdat Wendy verkouden bleek te zijn werd zij apart gezet en kreeg ze direct een pilletje in haar snavel gestopt, dat ze braaf doorslikte. 

De andere kippen kwamen in een ren met een prachtig nachtonderkomen te wonen, een paardenhuis met daarin een op vakkundige wijze aangebrachte

Xena neemt er haar gemak van in het nachthok

zitstok. Meneer Ronald, de man van mevrouw Angelique, had dit alles snel in elkaar gezet omdat de familie Tok een paar dagen eerder kwam dan de eigenlijke planning was geweest. 

Mevrouw Angelique, die al heel veel kipjes en haantjes heeft, had er niet op gerekend dat de familie Tok zo eigengereid en ondeugend zou zijn. Meteen de eerste dag ontsnapten Quinoa en Lisa al uit de ren. 

Lisa en Quinoa ontsnapt

Ze verkozen de wijde wereld boven de ren en gingen er vandoor. Dat zou niet zo erg geweest zijn als er geen sloot in die wijde wereld was geweest. De kippen die daar wonen kennen de gevaren van de omgeving en zij blijven uit de buurt van dat water, maar de familie Tok had nog nooit zoveel water bij elkaar gezien en Quinoa, die de brutaalste was, ging meteen op onderzoek uit. Middenin de sloot groeiden wat struiken en omdat kippen erg veel houden van het pikken daaraan vloog zij naar zo'n plant toe. Maar toen kon ze niet meer terug, want je afzetten voor een nieuwe vlucht vanaf een plant is heel wat moeilijker dan van de grond. Quinoa zette het op een krijsen en mevrouw Angelique hoorde dat gelukkig. Hoe zij de domme meid weer op de wal kreeg vertelt de historie niet, maar de beide ontsnapte dames zaten na een poosje weer veilig in de ren, die nu ontsnappingsproef was gemaakt. 

De tsaar beschermt zijn hennetjes door een vechthouding aan te nemen tegen de kippen en hanen die te dicht in de buurt van hun ren komen, dat is te zien op de volgende video.

Misschien ziet u op deze laatste video ook één van de twee kalkoenhanen, die Koen heet en dacht dat de grote Xena een kalkoendame was. Hij kwam er meteen aanrennen en riep naar haar dat zij heel mooi was en of zij zijn vriendin wilde zijn. De tsaar lachte Koen uit en kukelde dat al deze hennen van hem waren en dat Koen er met zijn poten vanaf moest blijven. Dat wordt nog wat als de familie Tok over een poosje bij de rest van de dieren mag gaan rondlopen!

Omdat het zo goed ging met Wendy mocht zij weer bij haar vriendinnen wonen. Ze genoot meteen van het stro in het nachtverblijf en ook het eten liet zij zich goed smaken. Pas daarna kwam ze erachter dat ze weer met de rest van de familie was herenigd, dat maakte de vreugde compleet.

En nu moet ik echt stoppen met mijn verhaaltje, want morgen is het zover, dan krijg ik "een nieuw onderdeel voor één van mijn poten," zoals Zaza het zo plastisch wist uit te drukken.

Ik groet u allen en wie weet komt er nog een toegift, als mevrouw Angelique foto's en video's blijft sturen. 

De foto's zijn voor het grootste gedeelte door haar gemaakt en de video's allemaal.

De laatste groet

Wiske:

Als oudste lid van de familie Tok mag ik het laatste verhaaltje vertellen.

tsaar Nikolaas (7 jaar)

Dat is een eer, maar toch voelt het niet zo. 

Het is eigenlijk best een beetje verdrietig dat wij nu voorgoed afscheid moeten nemen van u, de lezers. 

Wij gaan een mooie tijd tegemoet bij mevrouw Angelique, maar u moet het voortaan zonder onze avonturen doen. Ik hoop dat u ons niet teveel zult missen.

Wendy (5 jaar)

Ma Tok komt heel vaak bij ons in de tuin de laatste tijd. Ze haalt telkens spullen uit de grote schuur, die ze dan met haar auto wegbrengt naar de kringloop. Wat dat is weet ik niet, maar het moet daar wel groot zijn, er gaan best veel spullen naartoe. 

Of de schuur al leger wordt? 

Eigenlijk niet, je ziet er niet veel van dat er van alles weggebracht is. 

Quinoa (5 jaar)

Wat overblijft wordt morgen weggebracht, niet door ma Tok, ze heeft daarvoor sterke mannen ingehuurd, die alles gaan wegbrengen naar de gemeentereiniging. 

Ik hoop dat het verschil dan wel te zien is, want alles moet weg, de hele schuur moet leeg. 

Het mensenhuis ook, maar dat gaat pas gebeuren als ma Tok echt gaat verhuizen. 

Lisa (6 jaar)

Maar nu: onze verhuizing. 

Die staat al zeer binnenkort te gebeuren. Sterker nog: als u dit leest zijn wij waarschijnlijk al vertrokken.

De legkippen zijn al verhuisd. 

Het is heel jammer dat ik mijn lessen aan hen niet heb kunnen afmaken, ik hoop dat Els en Eva nog naar mij willen luisteren als ik bij hen kom wonen, maar ik denk dat ze dan al zo zijn ingeburgerd op hun nieuwe plek dat ze mij niet meer zien staan als ik ze wat wil leren. 

Xena (4 jaar)

Aan de andere kant: ik ben al elf jaar, dus het is ook wel tijd voor mijn pensioen. 

Ik ga daar dan maar lekker van genieten. 

Ik heb op een foto gezien dat er gras is bij mevrouw Angelique. Dat is fijn, want dat vind ik heel lekker. 

Hier in de Tok-tuin is geen gras, alleen aarde en tegels. 

Zaza (4 jaar)

Het overspanningsnet gaat toch niet mee, het is niet los te krijgen uit de grote struik en de boom, het is daar helemaal in vastgegroeid. Mevrouw Angelique zal wel op een andere manier zorgen dat wij veilig zijn. De grote bewakers zijn daar ook niet voor niets, het zal allemaal wel goed komen. Er zijn daar ook paarden, geen grote, maar heel kleine paardjes, minipaardjes. En een bok, die Arie heet. En nog véél meer dieren, katten, vogeltjes, vissen. Kortom, het is daar een waar paradijs! 

Wiske (11 jaar)

De tsaar is een beetje zenuwachtig, dat heb ik wel gemerkt. Hij is bang dat de andere hanen daar hem met hun allen zullen aanvallen omdat hij een vreemde is. 

Ik weet zeker dat mevrouw Angelique daar wel een oplossing voor heeft, dat kan zij wel. Ze zal echt niet toestaan dat de tsaar ernstig gewond raakt door de andere hanen. 

Ik denk dat wij als nieuwkomers eerst een poosje apart gehouden worden, dat deed ma Tok ook altijd als er nieuwe familieleden kwamen.

En dan is nu echt het einde gekomen aan onze verhaaltjes. 

Ik wens u van harte sterkte bij het verlies van uw vrijdagse leesgenot. 

Alle nog aanwezige kippen: Wendy, Xena, Wiske, tsaar Nikolaas, Quinoa, Lisa en Zaza
groeten u voor de laatste keer

Vaarwel allemaal en de hartelijke groeten van ons allen.

Ma Tok: Ook ik groet u allen hartelijk en ik bedank u voor uw commentaren op de verhaaltjes. Ik heb veel plezier beleefd aan het opschrijven van de gedachten van de familie Tok, dat zal ik zeker gaan missen, misschien wel net zo erg als ik de kippen mis.