De laatste groet

Wiske:

Als oudste lid van de familie Tok mag ik het laatste verhaaltje vertellen.

tsaar Nikolaas (7 jaar)

Dat is een eer, maar toch voelt het niet zo. 

Het is eigenlijk best een beetje verdrietig dat wij nu voorgoed afscheid moeten nemen van u, de lezers. 

Wij gaan een mooie tijd tegemoet bij mevrouw Angelique, maar u moet het voortaan zonder onze avonturen doen. Ik hoop dat u ons niet teveel zult missen.

Wendy (5 jaar)

Ma Tok komt heel vaak bij ons in de tuin de laatste tijd. Ze haalt telkens spullen uit de grote schuur, die ze dan met haar auto wegbrengt naar de kringloop. Wat dat is weet ik niet, maar het moet daar wel groot zijn, er gaan best veel spullen naartoe. 

Of de schuur al leger wordt? 

Eigenlijk niet, je ziet er niet veel van dat er van alles weggebracht is. 

Quinoa (5 jaar)

Wat overblijft wordt morgen weggebracht, niet door ma Tok, ze heeft daarvoor sterke mannen ingehuurd, die alles gaan wegbrengen naar de gemeentereiniging. 

Ik hoop dat het verschil dan wel te zien is, want alles moet weg, de hele schuur moet leeg. 

Het mensenhuis ook, maar dat gaat pas gebeuren als ma Tok echt gaat verhuizen. 

Lisa (6 jaar)

Maar nu: onze verhuizing. 

Die staat al zeer binnenkort te gebeuren. Sterker nog: als u dit leest zijn wij waarschijnlijk al vertrokken.

De legkippen zijn al verhuisd. 

Het is heel jammer dat ik mijn lessen aan hen niet heb kunnen afmaken, ik hoop dat Els en Eva nog naar mij willen luisteren als ik bij hen kom wonen, maar ik denk dat ze dan al zo zijn ingeburgerd op hun nieuwe plek dat ze mij niet meer zien staan als ik ze wat wil leren. 

Xena (4 jaar)

Aan de andere kant: ik ben al elf jaar, dus het is ook wel tijd voor mijn pensioen. 

Ik ga daar dan maar lekker van genieten. 

Ik heb op een foto gezien dat er gras is bij mevrouw Angelique. Dat is fijn, want dat vind ik heel lekker. 

Hier in de Tok-tuin is geen gras, alleen aarde en tegels. 

Zaza (4 jaar)

Het overspanningsnet gaat toch niet mee, het is niet los te krijgen uit de grote struik en de boom, het is daar helemaal in vastgegroeid. Mevrouw Angelique zal wel op een andere manier zorgen dat wij veilig zijn. De grote bewakers zijn daar ook niet voor niets, het zal allemaal wel goed komen. Er zijn daar ook paarden, geen grote, maar heel kleine paardjes, minipaardjes. En een bok, die Arie heet. En nog véél meer dieren, katten, vogeltjes, vissen. Kortom, het is daar een waar paradijs! 

Wiske (11 jaar)

De tsaar is een beetje zenuwachtig, dat heb ik wel gemerkt. Hij is bang dat de andere hanen daar hem met hun allen zullen aanvallen omdat hij een vreemde is. 

Ik weet zeker dat mevrouw Angelique daar wel een oplossing voor heeft, dat kan zij wel. Ze zal echt niet toestaan dat de tsaar ernstig gewond raakt door de andere hanen. 

Ik denk dat wij als nieuwkomers eerst een poosje apart gehouden worden, dat deed ma Tok ook altijd als er nieuwe familieleden kwamen.

En dan is nu echt het einde gekomen aan onze verhaaltjes. 

Ik wens u van harte sterkte bij het verlies van uw vrijdagse leesgenot. 

Alle nog aanwezige kippen: Wendy, Xena, Wiske, tsaar Nikolaas, Quinoa, Lisa en Zaza
groeten u voor de laatste keer

Vaarwel allemaal en de hartelijke groeten van ons allen.

Ma Tok: Ook ik groet u allen hartelijk en ik bedank u voor uw commentaren op de verhaaltjes. Ik heb veel plezier beleefd aan het opschrijven van de gedachten van de familie Tok, dat zal ik zeker gaan missen, misschien wel net zo erg als ik de kippen mis.