Broeden en opvoeden is een zware klus

Pippa:
Maria kwam naar mij toe met een vraag.
Zij vroeg zich af of zij aan geheugenverlies begon te lijden.

Maria en 2 van haar kuikens

Ik begreep eerst niet waarom zij daarmee bij mij kwam, maar toen zij uitlegde dat zij en ik tegelijk kuikens hadden uitgebroed en dat zij dacht dat haar slechte geheugen ook zou kunnen komen doordat zij het toen zo druk had gehad met haar kinderen, begon ik te snappen waar zij heen wilde.
Ze vroeg of ik me nog heel goed voor de geest kon halen hoe het in de tuin was geweest voordat Yvonne en Yvette hier kwamen wonen.
Zij had daar namelijk een beetje moeite mee.
Toen ik vertelde dat ik mij die tijd ook niet meer zo goed herinnerde en dat het net leek alsof de twee grote witte dames met hun rode flaphoedjes hier altijd hadden gewoond, was Maria helemaal opgelucht.
Zij zal toch niet echt gedacht hebben dat zij aan het malen was?

Pippa en haar Xander en Xara

Ik ging mij die tijd van het opvoeden van mijn Xara en Xander weer even helemaal indenken.
Wat was ik toen ontzettend gelukkig, al was het ook wel heel druk geweest.
Eigenlijk is broeden mijn lust en mijn leven. Als het aan mij lag zou ik het hele jaar door óf op eitjes zitten óf kuikens opvoeden. Maar dat vindt Ma Tok niet goed. Zij is bang dat ik dan te erg uitgeput raak.
Bovendien zijn er al zoveel kippen op de wereld, dat ik er niet nog meer bij hoef uit te broeden. En vooral haantjes zijn er in overvloed.

Laza Rus met zijn eerste 2 hennen

Eén haan heeft meerdere hennetjes onder zijn hoede, dus er zijn altijd minder hanen nodig dan hennen.
Dat kan ik begrijpen.
En als broedende kip heb je niet in de poot wat er uit je bebroede eitjes komt kruipen, een haantje of een hennetje.
Dus ja, dan blijven er altijd haantjes over.
En het is niet te doen om die allemaal een goed plaatsje te bezorgen, al heeft mijn Xander dat wel gekregen. En Maria's Wendelmoed en Winnifred ook. Maar dat komt omdat Ma Tok haar best heeft gedaan voor ze.
Nu kan ik Ma Tok natuurlijk wel voor een voldongen feit zetten door stiekem te gaan broeden en dan op een dag met mijn kuikens tevoorschijn te komen, maar ik denk niet dat dat gaat lukken.
Daarvoor let zij veel te goed op ons.

Nieuwsbericht (2)

Pippa:
Eergisteren kreeg ik een heel fijn bericht over mijn zoon Xander.

Wiske

En ik kreeg dat te horen van Wiske!
Zij was door Ma Tok uitgekozen om Maria en mij te vertellen hoe goed het allemaal was gegaan met onze laatste uit huis gegane zoons.
Wiske kwam heel aarzelend naar mij toe en ze vroeg of ze mij kon spreken op een stil plekje, waar wij niet zichtbaar waren voor de anderen in de tuin.
Misschien begrijpt u dat ik daar een beetje van schrok.
Wat zou er aan de hand zijn?
Zou Wiske slecht nieuws komen brengen?
Maar toen ze zei dat ze door Ma Tok was gestuurd werd ik weer een beetje rustiger. Ma Tok zou Wiske nooit met een naar bericht

Xander bij Pippa vlak voor zijn verhuizing

naar iemand sturen, dat zou zij zelf komen vertellen.
"Zeg het maar, kind," zei ik tegen het kuiken van Maria. Nou ja, kuiken, ze is inmiddels net zo groot als haar broedmoeder, en dus ook net zo groot als ik. Maar ze blijft toch nog wel een jong hennetje van nog geen vier maanden oud.
Wiske keek nog een keer om zich heen, om te zien of we echt niet door de anderen werden bekeken, en toen begon zij haar verhaal.
Ze vertelde dat Ma Tok contact had gezocht met Hoogendoorn en dat zij had gehoord dat Maria's Winnifred en mijn Xander al waren verkocht en dat zij in een fijne achtertuin woonden met hun eigen harem.
Ik werd helemaal warm van binnen en als Wiske niet al zo groot geweest zou zijn zou ik haar geknuffeld hebben.
"Weet Maria het al?" vroeg ik.
"Ja, haar heb ik het ook net verteld," zei Wiske.
"Zij was zeker ook wel blij," zei ik en toen werd Wiske een beetje verlegen.
"Wat is er, meisje," vroeg ik.
En daarop kwam het hoge woord er uit.

Wiske vóór moeder Maria

"Mama Maria was zo blij dat ze mij ging knuffelen en daar schaam ik mij een beetje voor, daar ben ik toch al veel te groot voor?" zei ze.
Toen begreep ik ineens waarom Wiske het zo belangrijk vond dat wij op een afgelegen plekje van de tuin moesten staan terwijl zij haar verhaal aan mij vertelde.
Zij was natuurlijk bang geweest dat ik haar ook zou gaan knuffelen. Ik heb haar gezegd dat ik dat graag zou hebben gedaan, maar dat ik haar daar inderdaad te groot voor vond, maar dat moeders hun kinderen daar nooit te oud voor vonden.
En dat de anderen het ook best zouden begrijpen als zij het zouden zien.
En wat er toen gebeurde?
Wiske gaf mij spontaan een dikke knuffel en ze keek niet eens of iemand het kon zien.

Nieuwsbericht (1)

Maria:
Mijn dochter Wiske kwam mij een heel fijn bericht brengen.

Winnifred en Xander bij hun vertrek uit de Tok-tuin

Het ging over mijn zoon Winnifred en Pippa's Xander.
De laatste herinnering die ik aan hen heb is te zien op de foto hiernaast, toen zij met Pa en Ma Tok meegingen in een kattenmand in de auto.
Ze gingen toen naar Stolwijk, naar Hoogendoorn, waar ik samen met Laza en Martha ook vandaan kwam, jaren geleden. Toen ik hoorde dat zij daar naartoe gingen was ik gerust,
ze zouden daar goed behandeld worden, dat wist ik uit ervaring. Maar ja, je blijft als broedmoeder toch aan je kinderen denken, ook al zijn ze de wijde wereld in gegaan.

Maria, Wiske en Winnifred (rechts)

Van Wendelmoed en Wilhelmina hoor ik geregeld dat het goed met ze gaat bij mevrouw Wies, en Pippa hoort hetzelfde over haar Xara, maar van Winnifred en Xander hadden wij al een hele poos niets meer vernomen.
Wiske was ook benieuwd hoe het met haar broer en halfbroertje ging.
En toen kwam zij mij gisteren vertellen dat Ma Tok tegen haar had gezegd dat zij mij mocht geruststellen over Winnifred.
Hij was verkocht aan een particulier en hij liep met wat hennetjes in een achtertuin rond.
Wat een heerlijk bericht!
Ik heb Wiske geknuffeld van blijdschap. Zij vond dat een beetje gênant, ze is al zo'n grote

Wiske, een grote meid

meid, dan knuffel je niet meer met je broedmoeder, zei ze.
Maar ik was zó blij!
Hoe vaak komt het nu helemaal voor dat je als broedmoeder van al je kinderen weet dat ze goed terecht zijn gekomen? Eigenlijk nooit, denk ik.
Wiske had nog een taak te vervullen.
Ze mocht ook aan Pippa gaan vertellen dat het met haar Xander net zo goed was afgelopen als met broertje Winnifred.
Ik vroeg Wiske waarom zij Pippa en mij niet bij elkaar had geroepen, dan had zij het goede nieuws in één keer kunnen vertellen.
Daarop antwoordde mijn dochter dat zij het heel leuk vond om fijne berichten te vertellen en dat zij het daarom lekker in twee keer wilde doen.
Maar nu ik haar zo had geknuffeld was zij bang dat Pippa dat ook zou doen en dan stond zij helemaal voor gek in de tuin.
Straks zouden de anderen denken dat zij nog een klein kuiken was.
En dat was zij absoluut niet meer.
Ze was tenslotte al bijna vier maanden oud!
En net zo groot als Pippa en ik.
Ze had er nu spijt van dat ze Pippa er niet meteen bij gehaald had.
Maar Pippa is haar broedmoeder niet, dus die zal haar vast niet zo snel knuffelen als ik.
Met die gedachte ging Wiske naar Pippa op zoek, om haar ook blij te maken.

Broer en halfbroer

Wiske:
Ma Tok heeft mij persoonlijk bij zich geroepen om mij iets fijns te vertellen.
Ze zei dat ik het maar aan mijn moeder Maria en aan Pippa en alle anderen moest doorgeven, dan zou zij het aan de mensen vertellen.
Hiermee bedoelde zij de mensen, die de verhalen van de familie Tok lezen.
U begrijpt dat ik mij zeer vereerd voelde.

Wiske en haar broertje Winnifred

En dit is wat zij aan mij vertelde.

Ma Tok heeft contact gezocht met Hoogendoorn, om te horen hoe het ging met mijn broer Winnifred en mijn halfbroertje Xander, die zij en Pa Tok naar Stolwijk hadden gebracht een poosje geleden.
Weet u het nog?
Winnifred en Xander waren daar in een hok gezet met mooie chabo hennetjes van ongeveer hun leeftijd.
Omdat de jongetjes er nogal mooi uitzagen dachten de mensen bij Hoogendoorn dat zij een goed kans maakten om snel verkocht te worden.
En wat blijkt nu?

Winnifred en Xander bij Hoogendoorn

Ze zijn inderdaad allebei al verkocht! Ze zijn uitgekozen door een particuliere koper en ze lopen nu heerlijk in iemands achtertuin rond, met hun eigen harem.
Dat is natuurlijk geweldig nieuws!
Ik ben heel blij dat ik dat aan mijn broedmoeder Maria en aan de broedmoeder van Xander, Pippa, mag vertellen.
Wat zullen zij blij zijn!
En Laza, die de vader van ons allemaal is, dus ook van Winnifred en Xander, zal ook wel

Maria en haar 4 W's

opkijken dat zijn zoons het zo goed doen allemaal.
Ik herinner me nog heel goed dat mama Maria met ons vieren, Wendelmoed, Wilhelmina, Winnifred en ikzelf, Wiske dus, voor het eerst bij het nieuwe huis gingen kijken toen wij in de tuin mochten lopen.
Wat vonden wij dat spannend!
En nu ben ik de enige die nog hier woont, de andere drie zijn allemaal de wijde wereld in getrokken. Zelfs de kleine Xander en Xara zijn weg.
Nu denkt u misschien dat ik jaloers ben op de andere kuikens, omdat die zover hebben mogen reizen. Maar dat is helemaal niet zo, hoor, ik ben nog steeds heel blij dat ik hier mocht blijven wonen bij mijn broedmoeder Maria, mijn echte moeder Keetje, mijn vader Laza en mijn oma Desiree.
Ik ben trots op onze Tok familie en ik wil graag altijd hier in de Tok-tuin blijven wonen.

Trotse vader over zijn zoons

Laza Rus:
Gelukkig is alles weer helemaal oké in de Tok-tuin. En nu maar hopen dat de Geertruitjes iets hebben geleerd van hun laatste grap. Ik zal mijn adem maar niet inhouden...

Winnifred en Xander bij de hennetjes

Mijn zoons zijn nu ook alle drie vertrokken, dat geeft wel rust.
Ik hoef Winnifred niet meer iedere keer te verbeteren als hij weer eens een kraai met dialect laat horen.
Hij en Xander leren ongetwijfeld bij Hoogendoorn heel fraai kraaien, daar zijn genoeg volwassen hanen om het hen voor te doen.
Zij zitten daar in een lekker ruim hok met wat mooie jonge hennetjes.
Ik zou het wel weten, hoor.

Laza Rus met zijn hennetjes Maria en Martha

Ik heb daar trouwens ook gezeten, met Maria en Martha. Wij waren toen nog erg jong, maar kraaien had ik al geleerd, dat kon ik als de beste.
Net als Winnifred en Xander zaten wij bij Hoogendoorn in een hok met hennetjes, om zo kopers te trekken voor ons als stelletje. Zo zagen Pa en Ma Tok ons bij elkaar zitten en zij waren meteen verkocht, of eigenlijk waren WIJ verkocht. Zij namen ons drieën mee naar de Tok-tuin, waar tot dan toe alleen nog maar kuifhoenders woonden, allemaal hennen.
Ma Tok vond dat er toch ook echt een haan bij hoorde.

Xander en Winnifred met "hun" hennetjes

En omdat zij had gelezen dat chabo haantjes niet erg veel en niet erg luid kraaien was zij naar ons komen kijken. Vooral naar mij, natuurlijk, maar zij wilde toch ook graag een paar hennetjes van mijn eigen ras erbij hebben, dus gingen Maria en Martha ook mee. En zo begon ik hier mijn eigen harem, die eigenlijk was samengesteld door Ma Tok, maar daar had ik absoluut geen problemen mee.
Om diezelfde reden zitten Winnifred en Xander nu ook in een hok bij Hoogendoorn, samen met wat dametjes, om zo een grote kans te hebben om gezien en dan ook gekocht te worden.

chabo's: een haantje en 3 hennetjes

Daarmee heb ik hopelijk ook uw vraag beantwoord, mevrouw Jacq, of de jongetjes ook buiten mogen lopen.
Dat is voorlopig dus niet het geval, maar als zij zijn meegenomen door een koper gaat dat vast wel gebeuren.
Het in een hok zitten is voor hun eigen bestwil, zo worden zij eerder opgemerkt en als zij bij een fokker of een liefhebber terechtkomen kunnen zij daar gaan genieten van het leven als haan in een harem, zoals te zien is op de foto hiernaast (van internet).
De hokken van de kippen zijn bij Hoogendoorn allemaal open aan de voorkant, dus frisse lucht krijgen zij genoeg. Ik maak mij dan ook absoluut geen zorgen over mijn zoons, die gaan het wel redden in de wereld.

De verhuizing van Winnifred en Xander (2)

Pippa:
Maria heeft al verteld dat onze zoontjes zijn verhuisd naar Stolwijk.
Dat werd echt nodig, want Winnifred begon te kraaien.

Winnifred voelt zich de baas over Wiske

Niet dat dat nu al klonk als de kraai van een echte haan, dus de buurvrouw zou het waarschijnlijk nog niet als zodanig herkennen. Nee, het probleem was dat Laza zich telkens verplicht voelde om terug te kraaien, om te laten horen hoe het echt hoorde te klinken. En dan probeerde Winni het weer, gevolgd door Laza's verbetering, enzovoorts.
Mijn Xander was nog een beetje te jong om al te gaan kukelen. Als Winnifred er niet was geweest had hij misschien al een poging gewaagd, maar nu moest hij in zijn oudere halfbroer toch zijn meerdere erkennen.

Winnifred zoekt toenadering tot een hennetje

Dat hij ook ging verhuizen kwam omdat Pa en Ma Tok toch Winnifred gingen wegbrengen en Stolwijk nu eenmaal niet naast de deur ligt. Bovendien was het wel fijn voor hem dat hij samen met een flink haantje naar Hoogendoorn ging, nu kon Winni hem een beetje beschermen als dat nodig zou zijn.
Maar dat viel allemaal erg mee. Omdat ze bij een stel lieve chabo'tjes werden gezet ging de kennismaking erg vlot en gemakkelijk. Ma Tok vertelde mij dat zij dacht dat de jongens snel allebei een eigen harem zouden kunnen beginnen, omdat ze erg mooi zijn en ook welopgevoed.
Daar ging mijn broedmoederhart sneller van kloppen, dat zult u wel begrijpen.
Deze zojuist beschreven verhuizing was nog niet de laatste in de Tok-tuin.
Maar daarover een andere keer meer.

De verhuizing van Winnifred en Xander (1)

Maria:
Er is gisteren heel veel gebeurd.
Om te beginnen kwam Ma Tok met een kattenmand de tuin in.

Xander in de mand

De vorige keer dat dat gebeurde dacht ik nog dat er één van de katten naar de dierenarts moest, maar nu zag ik de bui al hangen. Ma Tok ging eerst naar het hok van Pippa en Xander.
Xander werd uit hun hokje gehaald en in de mand gezet.
Hij was het hier niet helemaal mee eens en dat liet hij horen ook.
Toen kwam Ma Tok naar het hok dat ik deel met mijn twee overgebleven kuikens, Winnifred en Wiske. Ik zat op dat moment in het nachthok, omdat ik net een ei moest leggen.
De kinderen waren al naar beneden gegaan, de ren in.

Winnifred en Xander samen in de mand

Dit laatste tot verdriet van Ma Tok, die nu de ren in moest kruipen om Winnifred te pakken te krijgen. En Winnifred liet duidelijk horen dat hij het nog veel minder met Ma Tok eens was dan Xander.
Wat zette dat joch een keel op!
Gelukkig bedaarden ze allebei al snel toen ze zagen dat ze bij elkaar mochten blijven.
De rest van het verhaal heeft Ma Tok aan mij en Pippa verteld toen zij weer terug kwam de tuin in.
De beide jongetjes werden in de auto van Pa en Ma Tok meegenomen naar Stolwijk, een heel eind rijden. Ze zaten gezellig samen zachtjes te zingen op de achterbank, tot groot plezier van de mensen, die voorin zaten.
Bij Hoogendoorn aangekomen werden de haantjes in hun mand

Winnifred en Xander in hun hok bij Hoogendoorn

uit de auto gehaald en naar binnen gebracht.
Door een medewerker werden ze in een hok bij andere chabo kuikens gezet, waar zij eerst vanuit een hoekje samen even afwachtten hoe ze zouden worden ontvangen door de anderen. Toen dat goed uitpakte kwamen ze voorzichtig uit hun hoek en maakten ze kennis met de chabo's, die daar al woonden.
Ma Tok deed nog een heleboel boodschappen, nu ze er toch was, en ging, nadat alles in de auto was geladen, nog even bij haar pleegkinderen kijken.
Die hadden het inmiddels prima naar hun zin.
Ze hadden al vriendschap gesloten en mochten gezellig mee-eten uit de bakjes voer.
Met een gerust hart gingen Pa en Ma Tok weer naar huis. Daar werden alle gekochte dingen uit de auto met de kruiwagen naar de schuur gebracht en toen was het tijd voor het verhaal van Ma Tok aan Pippa en mij over hoe onze kinderen zich prima hadden gedragen, als ware Tok haantjes.
Dat zij maar vele hennen mogen bevruchten en veel kuikens mogen voortbrengen.

Problemen oplossen

Vera en Vita:
Wij zijn helemaal verbaasd over wat er ineens allemaal gebeurt hier in de tuin.
Het was altijd allemaal zo gezellig en leuk en nu zijn er twee grote problemen.

Pippa

Het eerste is de broedse Pippa. Het is ons al een raadsel hoe je broeds kunt worden en dan niets anders meer wilt dan op een paar eieren zitten, drie weken lang, totdat er kuikens uit die eieren komen kruipen.
Die kuikens zijn dan wel weer leuk, dat geven wij toe, maar om daarvoor nu drie hele weken stil te zitten... Nee, daarvoor zijn wij niet in de w..., eh... uit het ei gekropen.
Maar wat Pippa nu doet is helemaal van de gekke.
Nog niet eens klaar met de opvoeding, nog niet eens weer lekker de hele dag door de tuin scharrelen, en dan alweer drie weken willen gaan zitten...
Dan moet er toch wel een steekje los zitten, denken wij.
Ma Tok, die het vooral zielig vindt voor Xander, heeft Pippa en haar

Laza Rus

zoon zonder pardon in de tuin gezet en de deur van het hokje dichtgedaan, zodat Pippa er niet meer in kon. Toen hebben ze de hele dag toch lekker door de tuin gescharreld, dus Pippa kan het best vergeten, dat broeds zijn.
En dan is er nog Laza Rus, die opeens geen goede haan meer zou zijn voor ons.
Wij vinden het eigenlijk een schande, dat er zo over hem gesproken wordt hier in de tuin. Hij is een prima baas, hij is streng, maar rechtvaardig.
Wij weten niet zeker wie er is begonnen met het verspreiden van de geruchten over hem, maar wij hebben wel een vermoeden.
Zagen wij pas de Geertruitjes niet met elkaar staan kletsen en giechelen in een hoekje van het huis?
Zij zullen toch niet denken dat dit een leuke grap is? Wij vinden er in elk geval niets aan, het geeft alleen maar onrust en gekonkel onderling.
Wij gaan straks eens een hartig woordje met hen spreken en als blijkt dat zij hier inderdaad achter zitten zullen wij hen duidelijk maken dat zij nu toch te ver zijn gegaan.
Dan moeten zij zelf alles maar weer in orde maken en hun excuses aanbieden aan Laza. Die arme haan is helemaal onzeker aan het worden. En daar heeft toch niemand wat aan?
En dat allemaal door een zogenaamd geintje van die twee ondeugden.

Een ingewikkelde situatie

Nadine:
Er is weer eens iets vreemds aan de hand hier in de tuin.
Pippa, die nog in haar hokje zit met haar zoon Xander, doet heel raar.

Pippa in het legnest

Sinds een paar weken is zij alweer aan het eitjes leggen, zij doet dat keurig in het legnest van het hokje van haar en haar zoon. Omdat zij ook in dat legnest slapen, begreep Xander niets van zijn broedmoeder, die ineens een hele tijd in dat nest bleef liggen, terwijl het allang licht was buiten. Hij bleef echter trouw bij haar zitten totdat zij klaar was met haar taak.
Na een paar dagen was hij eraan gewend dat Pippa elke dag een tijdje in het legnest zat. Omdat hij nogal aan haar hangt bleef hij ook elke dag bij haar zitten tot zij

Pippa en Xander op de ren

de ren in liep om te eten en te drinken en haar poten wat te strekken.
Het vreemde is nu, dat zij niet meer in de tuin wil rondlopen met Xander. Ze wil echt in het hok blijven, de hele dag.
En sinds gisteren wil zij zelfs het legnest niet meer uit.
Zij gedraagt zich heel erg broeds, wordt boos als Ma Tok haar optilt om haar even in de ren te zetten.
Ze heeft Ma Tok zelfs gepikt in haar hand! Gelukkig was het maar heel zachtjes, zodat Ma Tok er niets aan heeft overgehouden.
Ik heb aan Desiree gevraagd of zij dit ooit heeft meegemaakt in haar lange leven. Zij kon zich niet herinneren dat een hen zich hier eerder zo heeft gedragen.
Het is toch uitzonderlijk: Pippa heeft haar taak als broedmoeder nog niet eens afgesloten en nu wil

broedse Pippa

zij alweer gaan broeden!
Dat kan toch niet?
Wie moet er dan voor Xander zorgen? Hij zit nu al de hele dag bij haar in het legnest.
Gelukkig haalt Ma Tok hem er telkens uit, zodat hij toch wat kan eten en drinken en een beetje beweging heeft dat arme jongetje ook nodig, anders groeit hij nooit op tot een flinke haan.
Ik denk dat ik straks maar eens een hartig woordje met Pippa ga spreken, zij kan haar zoontje toch niet zomaar in de steek laten?
Het is wel moeilijk praten nu zij de hele tijd in het legnest blijft zitten, maar ik ga het toch proberen.
En als het niet lukt moet Laza maar eens een heleboel harde kraaien laten horen bij het hokje. Hij kan natuurlijk ook aanbieden om zijn zoon een poosje onder zijn hoede te nemen, al weet ik bijna zeker dat dat moederskindje bang is voor zijn pa.
Eigenlijk moet ik er maar op vertrouwen dat Ma Tok maatregelen zal nemen als het zo blijft.
Ik hoorde haar ook al tegen Pippa praten. Zij kan daarvoor het legnest open doen, zodat zij niet hoeft te schreeuwen door het hout van het hok heen.
Kortom, het is weer eens een ingewikkelde situatie hier in de Tok tuin.

Uitvliegen en de gevolgen

Nadine:
Volgens mij zijn de Geertruien weer aan het brainstormen over een uit te halen grap.
Ik zie ze telkens bij elkaar zitten en dan beginnen ze opeens te gniffelen.
Daarna kijken ze om zich heen om te zien of iemand het in de gaten heeft.
Dat is een veeg teken, al moet ik zeggen dat ik wel weer eens uitbundig wil lachen.

op stok in het nieuwe huis

Alles gaat hier nu zo z'n gangetje, Yvonne en Yvette zijn helemaal opgenomen in de groep, het wachten is nu op het verhuizen van Winnifred en Xander naar Hoogendoorn in Stolwijk. Dan komen Pippa en Maria en haar Wiske ook bij ons in het nieuwe huis wonen.
Dat is natuurlijk wel weer even een nieuwigheidje, zij zullen nog helemaal moeten wennen, Pippa en Maria denken vast nog dat zij in ons oude hok wonen. Ze weten natuurlijk wel dat wij een nieuw huis hebben gekregen, maar ze zijn er nog nooit echt in geweest. Het lijkt mij wel heel leuk om hun gezichten te zien als zij er

Maria en dochter Wiske

Pippa

voor het eerst in worden gezet door Ma Tok.
Want ik denk wel dat zij 's avonds niet uit zichzelf ons nieuwe huis in zullen gaan. Dat deden wij tenslotte ook niet. En als zij dan 's morgens wakker worden in het nieuwe huis, wat zullen zij dan opkijken!

Xander

Winnifred

Dat is wel iets om naar uit te zien voor ons, die verbaasde gezichten van Maria en Pippa.
Wiske zal het wel als gewoon accepteren, zij is nog maar een kuiken, die nemen alles wat moeder goed vindt aan als ook goed voor hen.
Ik hoorde vanochtend Winnifred een betere kraaipoging uitproberen, dus ik denk wel dat hij en Xander binnenkort zullen verhuizen om hun eigen harem te gaan stichten. Zij gaan het vast goed doen, net zo goed als Wendelmoed.
Voor Pippa en Maria is het goed dat er dan iets nieuws voor hen is om aan te wennen, zij zullen daardoor wat makkelijker het vertrek van hun kuikens kunnen verwerken.

Verwennen

Nadine:
Ma Tok heeft weer eens een nieuw idee.

lekker scharrelen met zijn allen

Omdat wij, als de kleintjes met hun moeders vrij door de tuin lopen, telkens hun openstaande hokken ingaan om van hun lekkere kuikenvoer te snoepen, heeft zij de kuikens en de kloeken al uit hun hok gelaten voordat wij uit ons huis mochten.
De deuren van de hokjes heeft zij gesloten.
En toen de kinderen en hun moeders lekker door de tuin aan het banjeren waren deed zij onze deur pas open. Om te voorkomen dat de kuikens honger zouden krijgen heeft zij snoepvoer en gewoon voer door de hele tuin gestrooid voor ons allemaal.
Nu kunnen wij dus heerlijk scharrelen met ons allen.

broedmoeder Maria en dochter Wiske

Ik vind het een goed idee van Ma Tok. Zo kan vooral Wiske alvast wennen aan het met iedereen in de tuin omgaan.
Maria begeleidt haar broeddochter hierbij heel goed. Natuurlijk moet zij ook nog op Winnifred letten, die is behoorlijk eigenwijs geworden nu Wendelmoed is vertrokken.
Ik heb hem nog niet horen kraaien, maar dat komt vast ook binnenkort. Het scheelt misschien wel dat Wiske iets groter van stuk is dan haar broertje, omdat een kuifhoen nu eenmaal groter is dan een chabo.

kuikenvoer

Aan de ene kant vind ik het jammer dat wij nu niet van het kuikenvoer kunnen eten, maar aan de andere kant hebben wij nu zoveel heerlijk snoep gekregen van Ma Tok dat ik dat al bijna vergeten ben.
En het is natuurlijk ook zo dat het kuikenvoer al bijna op is, zodat wij het nu echt moeten gunnen aan de nog aanwezige kinderen, Wiske, Winnifred en Xandra, die we inmiddels allemaal Xander noemen.

Pippa en Xander

Zij moeten er nog van groeien en wij eten het alleen maar voor de lekkerte.
Moeder Pippa houdt haar Xander dicht bij zich. Hij is ook nog erg jong, twee weken jonger dan Wiske en Winnifred. Als Xander zijn moeder even uit het oog verliest begint hij hartverscheurend te piepen. Pippa komt er dan meteen aangerend om hem te troosten en gerust te stellen, heel aandoenlijk om te zien.
Ik weet niet of het goed is voor Xander om "enigst kind" te zijn geworden, nu zijn zusje weg is, hij eist wel erg veel aandacht op. Maar ach, hij is ook nog wel erg klein. Het zal wel goed komen. Over een poosje moeten hij en Winnifred naar dierenhandel Hoogendoorn in Stolwijk verhuizen.
Daar zoeken ze dan een goed plaatsje voor hen om de baas te gaan spelen over een paar hennetjes. Tot het zover is zullen wij hen nog maar even lekker verwennen.
Het kuikenleven is maar kort en het volwassen leven duurt nog lang genoeg.