Het Verre Oosten

Yvonne en Yvette:

Wij mogen u weer bijkakelen over de kippen in het verre oosten van het land, in de tuin van mevrouw Ali.

Dotje (links) en Zijtje broeden

U weet vast nog wel dat Dotje en Zijtje daar twee kuikens hadden uitgebroed dit voorjaar.
Zij zaten daarbij gezellig naast elkaar in het hok op hun broedeieren, die ze nu en dan ruilden.
Dat ging totaal zonder ruzie, heel bijzonder.

kip Austra

Het ene kuiken was een hen, een Australorp, die door mevrouw Ali Austra is genoemd.
Dat is om het een beetje overzichtelijk te houden.
Australorps zijn zwarte kippen, die goed zijn in het leggen van eieren.
Mevrouw Ali is blij met deze mooie en dus ook nuttige hen.

het naamloze haantje

Het andere kuiken bleek een haan te zijn van een tot nog toe onbekend ras.
Het is best mogelijk dat hij een mix van verschillende rassen is, net zoiets als bij ons Anne C dus.
Dit arme dier heeft nog geen naam ontvangen.

Dat vinden wij hier in de Tok-tuin eigenlijk een beetje een schande. Mevrouw Ali kan hem toch gewoon een mooie jongensnaam geven? Het kan toch niet zo zijn dat een rasloze haan ook nog naamloos door het leven moet gaan?
Wij verwachten dus binnen zeer

de beide kuikens bij mevrouw Ali

korte tijd te horen hoe deze jongen genoemd mag worden.
Er is ook iets bijzonders aan de hand met deze haan. Hij heeft nog geen enkele poging gedaan om te kraaien! En dat is erg slim van hem, want zodra hij dat wel gaat doen moet hij de tuin van mevrouw Ali verlaten, dit in verband met haar buren, die niet gediend zijn van hanengekraai. Wij vinden dat een rare reden, wie houdt er nu niet van het schitterende geluid van het kraaien van een haan? Dan moet je je toch eens na laten kijken.

                                                                           Maar zo staan de zaken daar nu eenmaal.

Kuif op stok in betere tijden

En dan is er ook nog iets droevigs gebeurd daar in de tuin van mevrouw Ali.
Kuif, die de oudste hen in het hok was, is overleden.
Zij was het enige kuifhoen dat nog in leven was daar.
Wat zij precies heeft gemankeerd weet niemand, ze lag op een morgen dood in het hok.
Wij nemen maar aan dat Kuif van ouderdom is gestorven.
Ze heeft best een bewogen leven gehad.
Toen de andere hennen, die samen met haar in het hok woonden, allemaal achter elkaar dood gingen bleef zij als enige over. Mevrouw Ali heeft toen voor haar gezelschap wat nieuwe kippen gehaald, het was zo zielig om helemaal alleen in het kippenhok te zitten. Daarna heeft Kuif ook nog de verhuizing naar het nieuwe hok meegemaakt en het uitkomen van de eieren, die door Dotje en Zijtje waren bebroed.
Ze heeft een mooi leven gehad daar in het verre oosten van het land.
En ze is bekend geworden doordat wij hier in de Tok-tuin over haar hebben verteld.
Vaarwel, mooie Kuif.

Het verre oosten

Nadine:

Ma Tok heeft weer bericht gekregen uit het verre oosten van het land.
Omdat Keetje er niet meer is mag ík u nu vertellen wat er daar allemaal gebeurt.

de kuikens in hun eigen hok

Het gaat over de twee kuikens die daar wonen met hun twee moeders. Ik weet niet of elk kuiken nu een eigen moeder heeft of dat ze nu en dan wisselen, maar dat doet er ook niet echt toe, als zij maar warm gehouden en goed opgevoed worden. Dat "warm houden" konden we wel even vergeten de laatste tijd.
De "kleintjes" groeien zo hard dat mevrouw Ali zich al een tijdje afgevraagd heeft of het kleine hokje, dat zij met hun vieren

het haantje, ras onbekend

delen, niet te krap aan het worden is. En omdat zij gelezen heeft dat kuikens van zes weken eigenlijk al alleen kunnen wonen heeft zij de beide moeders bij hun kuikens weggehaald en hen weer bij Kuif gezet, die het grote hok een poosje alleen bewoond had.
De eerste dagen waren de moeders nog erg bezorgd om hun kinderen.
Ze riepen telkens naar hen.
Omdat alle kippen bij mevrouw Ali in een hok zitten konden de moeders niet bij hun kinderen komen, maar roepen was

het hennetje

natuurlijk wel mogelijk.
De kuikens piepten in het begin hard terug, maar na een paar dagen werd iedereen rustig en waren alle kippen gewend aan de nieuwe situatie.
Kuif was in het begin nogal lelijk tegen Dotje, maar dat was gelukkig ook van korte duur.
En zo is men weer een stapje verder daar in het oosten.
De volgende stap was het uitvinden van het ras van de kuikens.
Mevrouw Ali ging naar een kleinvee-tentoonstelling met foto's van de beide kuikens bij zich. De deskundigen daar konden haar niet vertellen tot welk ras het haantje behoorde, maar het hennetje blijkt een

Austra's kop

Australorp te zijn. 

Op de foto hierboven kunt u haar kop niet goed zien, vandaar de tweede foto van haar. Ze is een mooie kip, vind ik. 

En wat meer is: mevrouw Ali kon haar nu eindelijk een naam geven: Austra. 

Het haantje zal, als hij gaat kraaien, moeten verhuizen. 

Austra mag blijven in de tuin van mevrouw Ali. Het is jammer dat zij nu maar één nieuw kipje heeft, maar het was een hele gebeurtenis, het broeden op de eieren en het uitkomen van de kuikens. 

Misschien komt er volgend jaar een herkansing voor mevrouw Ali, als er weer iemand broeds wordt.

Als zij dat wil kan ze wel broedeieren van Ma Tok krijgen, dan weet ze van tevoren van welk ras de kuikens zullen zijn. Of ze moet het wel spannend vinden zo, dat laten we helemaal aan haarzelf over.

Ma Tok: met dank aan mevrouw Ali voor de mooie foto's.