Oplossingen

Maria:

Ik ben er weer helemaal, in de Tok-tuin.
U hebt mij niet eens gemist?
Dat valt mij dan van u tegen.
Ik ben een hele tijd nauwelijks buiten geweest, alleen als Ma Tok mij van het legnest aftilde en mij in de tuin zette.
Ik vond dat helemaal niet fijn en ik rende zo snel mogelijk weer terug naar mijn legnest.

broedse Maria in een legnest

Waarom?
Om te broeden natuurlijk.
Of er ook eitjes in dat legnest lagen? Dat wisselde met de dag. Meestal haalde Ma Tok ze er meteen uit als ze onze deur open kwam zetten.
Dus dan broedde ik op niets. Maar soms kwam er iemand nog een eitje leggen als Ma Tok al geweest was en dan ging ik snel op het door die hen gelegde ei zitten, om dat goed warm te houden. Want verder denken dan dat kun je niet als je broeds bent.

Ma Tok was heel blij toen ik vanochtend weer op de stok zat toen zij de deur kwam openen. "O wat fijn, Maria, dat je weer bent ontwaakt uit je broedroes!"

Pippa en Zora in de Tok-tuin

riep ze en ze gaf mij een extra lekker hapje eivoer vlak voor mijn snavel.
Dat ging er wel in, dat begrijpt u. Ik heb nu pas echt kennis kunnen maken met Zora, die hier al een hele tijd in het Tok-huis blijkt te wonen met haar moeder Pippa. Zolang al, dat zij zelfs niet meer elke avond naast haar moeder op de stok gaat zitten om te slapen. Ik zag haar vannacht tenminste naast Laza zitten. Ik dacht eerst dat zij Pippa was, maar die zag ik even later bij Nadine zitten.

Grietje neemt een zandbad

Ik mag u ook nog een nieuwtje vertellen over de kippen van mevrouw Wies.


Grietje, de bruine legkip, verhuist vandaag naar een soort kinderboerderij.
Zij werd zó dominant dat de andere kippen helemaal in de verdrukking kwamen.
Dat ging ongeveer net zoals dat bij ons met Yvonne en Yvette gebeurde.

Catootje, het hanenkuiken

Grietje gaat niet alleen verhuizen,

nee, Catootje, het kuiken, dat nu toch duidelijk een haantje blijkt te zijn, gaat met haar mee.
Dan kan zij, of eigenlijk hij,

lekker gaan kraaien.
Hij zal dan wel een andere naam krijgen, neem ik aan, want een haan die Catootje heet, dat kan natuurlijk niet.





Dat Catootje gaat verkassen heeft nog een goed gevolg.

Cora, die nu naar buiten mag.

Cora, die met Catootje in een hok heeft gezeten, kan dan ook eindelijk naar buiten.
Mevrouw Wies wilde dat niet eerder doen, omdat Catootje dan alleen zou zitten, en hij is nog maar een kuiken.
Cora wil al een poosje erg graag het hok uit, maar dat kon dus niet.
Dat probleem is nu ook opgelost.

Zo is er weer een verhuizing met alleen maar goede gevolgen, een zogenaamde win-win situatie.




Wij zullen vast nog wel eens foto's krijgen van Cora, die een mooie kip aan het worden is. En weest u maar gerust: die foto's zullen wij u niet onthouden.

Ma Tok: weer met dank aan mevrouw Wies voor de foto's.

Groot en klein

Wiske:

Het is best druk geworden in de Tok-tuin.
Eerst kwam Zora erbij, die is nu al met haar moeder Pippa bij ons, de groten, aan het scharrelen.

Anne C (links) en Annette

En nu die twee kleine pukjes, Anne C en Annette weer.
Die zitten voorlopig nog met hun mama Desiree in hun hok, maar ze laten zich al flink horen.
Ze piepen niet zo hard als Zora deed toen zij zo klein was, dat was echt een enorme schreeuwlelijk, neem me niet kwalijk dat ik het zo zeg, maar het was werkelijk zo.
Anne C en Annette zijn iets bescheidener, maar ze zijn toch ook best hoorbaar.
Ik heb net al even met Yvonne en Yvette gekakeld, die hadden ze ook gehoord. Ze hadden zich al afgevraagd of dit de kleintjes van

Annette (links) en Anne C

Desiree waren. Zij kunnen dat niet zo goed zien vanuit hun ren. Zij krijgen ze pas te zien als de ukkies ook in de Tok-tuin mogen gaan scharrelen. Zo zien zij nooit heel erg kleine kuikentjes. Ik vroeg aan hen of zij dat niet jammer vonden.
Ze antwoordden allebei dat al die kleine kuikentjes er hetzelfde uitzien en dat ze het dus niet zo belangrijk vonden om hen te bekijken. Als ze hun verenpakje hebben kun je pas echt kennis met hen maken, dan kun je ook onthouden hoe ze eruit zien, nu verandert dat elke dag.
Dat is natuurlijk wel waar, maar ík vind het wél heel erg leuk om

Anne C (achter) en Annette

naar die kleine mormeltjes te kijken en ik vind ook helemaal niet dat ze er precies hetzelfde uitzien. Zo heeft Annette twee zwarte stipjes achterop haar kopje, net zoals ik dat had toen ik een kuiken was. En Anne C heeft dat niet. Die heeft al aardig wat veertjes aan haar vleugeltjes zitten, vooral veel witte, maar er zit toch ook iets van zwart in, terwijl de beginnende veerpennetjes van Annette alleen maar wit zijn.

Ik heb nu ook de gelegenheid om met Zora te spelen.
Het is heel grappig, zodra zij in

Pippa en Zora

de tuin mocht scharrelen voelde zij zich al een hele kip en vond ze spelen eigenlijk een beetje te

kinderachtig.
Maar nu ze ziet dat ik nu en dan ook nog wat geks doe gaat ze meedoen met mij.
Ze is wel bijna de hele tijd bij mama Pippa, dat is een erg leuk gezicht, ze lijken op elkaar als twee druppels water, alleen is Pippa natuurlijk nog groter dan Zora.
Dat gaat nog moeilijk worden, om die twee uit elkaar te houden als Zora straks net zo groot is geworden.
Toch is er wel een verschil: Zora heeft een grotere kam en grotere lellen dan haar moeder. Gelukkig maar, zo kunnen we straks toch zien wie wie is.

Wat zijn ze klein!

Zora:
Ik mag lekker over de kleine kuikentjes vertellen.
Eigenlijk zou mama Pippa het doen, maar zij vond dat ik ook mijn snaveltje maar eens moest opendoen.

Zora met mama Pippa

En dat doe ik graag.
Ik ben nu niet meer de jongste hier in de Tok-tuin.
Ik moet zeggen dat ik dat heel fijn vind, ik voel me geweldig.
Al een hele kip ben ik, echt geen kuiken meer.
Nee, als ik kijk naar die twee ukkies dan zie ik toch wel duidelijk dat zij véél en véél kleiner zijn dan ik nu ben.
Ik verbaas me erover dat ik ook zó klein ben geweest. Zo helemaal zonder veren, met alleen maar dons op mijn lijf.
Ik scharrel nu ook al lekker met mama Pippa door de tuin, en soms zelfs in mijn eentje.

papa Laza

Dan houd ik mama wel goed in de gaten, zodat ik snel naar haar toe kan rennen als er iets gebeurt wat ik een beetje eng vind.
Papa Laza let ook op mij, dat is wel fijn, hij is zo lekker groot met zijn enorme staart en zijn grote rode kam en lellen.
Ik vind papa Laza heel mooi, ik zou het niet erg vinden als ik ook een haan zou worden.
Dan zou ik ook zulke mooie staartveren krijgen en zo'n imposante kop.
Ik weet alleen niet of ik dan wel hier in de Tok-tuin kan blijven,

v.l.n.r. Anne C, Annette en Desiree

want het is niet gewoon dat er meer dan één haan is bij een toom kippen.
O, mama Pippa zegt dat ik over de kuikentjes zou vertellen en niet de hele tijd over mijzelf.
Dat is waar, dat was ik even vergeten.
Ik heb bij de kleintjes door het raam naar binnen gekeken.
Ze doen allebei precies wat Desiree zegt, als zij roept dat ze moeten komen eten, dan staan ze meteen naast haar om netjes uit hun bakje te snavelen.
Zou ik dat ook gedaan hebben toen ik zo klein was?
En ze hobbelen door het hele hok

de 2 gehoorzame kuikentjes

heen achter Desiree aan.
Ma Tok heeft de deur naar de ren ook open gezet, maar ik weet niet of ze al naar buiten durven te gaan. Als Desiree ze roept zullen ze het vast wel gaan proberen, die twee gehoorzame kleintjes.
Ik ben heel erg benieuwd hoe ze eruit gaan zien als ze veertjes hebben gekregen.

Mama Pippa zegt dat Anne C, het grootste kuiken, misschien wel uit een eitje van Wiske komt en dat ze dan vast heel veel zwart zal krijgen. Ik moet het nog zien, ze is zo enorm lichtgeel nu. Annette heeft twee kleine zwarte stipjes op haar kopje, net zoals ik dat had. Zou zij ook uit een eitje van mama Pippa komen? Dan is zij mijn biologische zusje, dat zou geweldig zijn.

Desiree gaat even naar buiten in de ren

Heb ik nu genoeg over de kleintjes verteld, mama?
Mama Pippa knikt, dus nu kan ik weer gaan scharrelen.
Tot de volgende keer allemaal.

Rijkdom

Nadine:

Het is weer wat voller geworden in ons Tok-huis.
Dat komt doordat Ma Tok Pippa en haar kuiken Zora bij ons heeft gezet.

Pippa met haar vleugel over Zora

Zij vond dat dat nu wel kon.
Zora is al zo groot geworden en ze werd het echt helemaal zat in het kleine hok met rennetje.
Dat is eigenlijk ook alleen maar voor kuikens en ik vind Zora niet echt meer een kuiken.
Ze is nu meer een jonge kip.
En Pippa was het helemaal vreselijk zat daar, ze was zelfs alweer broeds aan het worden. Ze dacht zeker: "Als ik dan toch in dit broedhok moet zitten dan ga ik maar weer broeden ook." Dat was naar voor Zora, die werd helemaal in de steek gelaten door haar broedmoeder.
Pippa was op het laatst alleen nog maar bezig met het zitten

Pippa en Zora samen in de tuin

"broeden" op niets, en arme Zora moest zich helemaal alleen vermaken in de ren.
En dan ging ze van ellende maar naast haar broedmoeder zitten. Maar nu moet Pippa haar kuiken beschermen tegen de anderen, daar heeft ze het best druk mee. En natuurlijk moet ze Zora alle bijzondere plekjes in de tuin laten zien.
En dan moet ze Zora ook nog een beetje in de gaten houden, want voor je het weet heeft zo'n kleine iets stouts uitgehaald.
Hoewel ik dat nog niet heb

Zora, voorbeeldig kuiken door Pippa's opvoeding?

meegemaakt, Zora is een voorbeeldig kuiken.
Zou Pippa's opvoedmethode dan toch zijn vruchten hebben afgeworpen?
's Avonds gaan Pippa en Zora gewoon met ons mee naar binnen in ons Tok-huis.
De eerste avond gingen ze weer op de rand van de muur zitten, maar tegenwoordig slapen ze op het randje van het plateau, net vóór de stokken.
Ze komen dus al dichterbij ons. Pippa is slim om dat zo langzamerhand te doen.
Er wordt ook niet meer zo gepikt naar hen, ze horen er nu echt bij. Fijn hoor, om weer met wat meer te zijn, het was zo leeg geworden in ons huis.
En dan komen er vandaag of morgen waarschijnlijk ook nog kuikens bij Desiree.
Wat een rijkdom!
We houden u op de hoogte.

Het is heerlijk om buiten te zijn!

Zora:
Ziet u het?
Ik ben buiten, zomaar los in de Tok-tuin!

Pippa en Zora samen in de Tok-tuin

Ma Tok heeft mama Pippa en mij een paar avonden geleden zomaar bij alle anderen in het grote Tok-huis gezet.
Eerst was het best wel eng, die grote bruine kip, Vita, begon naar ons te pikken.
Gelukkig zorgde mama ervoor dat zij niet bij mij kon komen, maar mama kreeg een paar pijnlijke pikken in haar kammetje en in haar kop. Dat vond Ma Tok niet goed, dus zette zij ons allebei aan een kant van de stok, Vita zover mogelijk weg van ons. En toen kwam papa Laza tussenbeide. Hij ging vlak naast Vita op de stok zitten en toen bleef ze braaf stil op haar plekje. Hij is een zorgzame papa, dat kan

Vita kijkt naar Pippa en Zora

ik gerust zeggen.
Toen Ma Tok het licht had uitgedaan en het donker was geworden bleef ze stilletjes nog een poosje staan kijken naar ons.
Alles kwam langzaam weer tot rust.
Mama Pippa en ik gingen van de stok af, we gingen op de rand naast de hordeur zitten. Mama sloeg haar vleugel om mij heen, zodat ik lekker warm en beschermd zat.
De volgende morgen was iedereen al vroeg wakker.
De meesten bleven op de stok zitten en wij bleven ook op ons plekje tot Ma Tok de deur open kwam doen.
Toen ging iedereen naar buiten, wij ook.
Er werd nog een beetje naar mama gepikt, maar Ma Tok was er vlakbij, zij gaf Vita op haar kop en ze zei dat wij er ook gewoon bij hoorden, net als de anderen.
Ma Tok ging héél veel lekkers strooien door de hele tuin heen, zoveel had ik nog nooit bij elkaar gezien. "Zo," zei ze, "nu hebben jullie wat anders te doen dan elkaar te pikken."
En dat was ook zo, iedereen ging snoepen en

Pippa en Zora in de tuin

ze vergaten dat wij nieuw waren. Natuurlijk snoepten wij ook van het lekkers.
Hebt u trouwens al gezien hoeveel ik op mama Pippa ben gaan lijken? Mama denkt dat ik uit één van haar eigen eitjes ben gekomen, zodat zij niet alleen mijn broedmoeder, maar ook mijn biologische moeder is.
Leuk hè?
Toen het later op de dag een beetje ging regenen gingen wij even onder het legnest van Desiree zitten om te schuilen, de anderen gingen het Tok-huis binnen. Daarna werd het weer mooi weer en kwamen ze allemaal weer naar buiten om te scharrelen.

Wat is het heerlijk om zo te kunnen rondlopen en niet meer in dat kleine rennetje te zitten opgesloten. Ik ben blij dat Ma Tok zo eigenwijs was om ons toch bij de anderen te zetten.
En wat wij 's avonds deden?
Dat hoort u de volgende keer.

Ma Tok slaat advies in de wind

Pippa:
Ma Tok heeft iets heel engs gedaan met ons.
Met mij en mijn kuiken Zora.
En dat terwijl Hoogendoorn het haar had afgeraden.

Pippa met Zora onder haar vleugel in het Tok-huis

Ze haalde ons 's avonds tegelijk uit ons hok, ze hield ons samen tegen elkaar aan geklemd in haar handen.
Zo nam ze ons mee naar het grote Tok-huis, waar de anderen allemaal op de stok zaten.
Ze zette ons gewoon tussen de anderen in op de stok.
Ik schrok me een kammetje, nu waren wij aan alle anderen overgeleverd.
Want als je, zoals ik dat heb gedaan, drie weken hebt gebroed en daarna nog een hele tijd apart hebt gezeten met je kuiken, ben je een vreemde kip in het hok.
En de anderen zullen je dan duidelijk maken dat je geen

de anderen kijken verbaasd toe hoe Pippa en Zora
op stok worden gezet 

praatjes moet hebben, maar dat je de onderste bent in de pikorde.
Die pikorde betekent dat je, als onderste, door iedereen gepikt mag worden.
Meestal gebeurt dat pikken zachtjes, maar soms gaat het er niet zo aardig aan toe.
Omdat ik, behalve mijzelf, ook Zora moest verdedigen, pikte ik terug toen Vita mij een pik gaf. Dat was niet zo slim van mij, want nu dacht Vita dat ik vond dat ik hoger in rang was dan zij en nu begon zij mij harder te pikken, in mijn kammetje en ook vlakbij mijn oog.
Toen kwam Ma Tok tussenbeide. Zij was gelukkig blijven toekijken

Vita kijkt om naar Laza, die op de achterste stok zit

hoe het allemaal zou gaan na haar gevaarlijke actie. Ze duwde ons uit elkaar en ze zetten Vita aan de ene kant van de stok en Zora en mij aan de andere kant. Laza, die alles had zitten aankijken vanaf de achterste stok, sprong op de stonk naast Vita en hij ging heel strak naast haar zitten, zodat zij zich nauwelijks meer kon bewegen. Wat was ik daar blij om.
Laza is een heel goede haan, hij heeft echt tactisch inzicht, zegt Ma Tok.
Hij zorgt ook voor zijn kuikens, in dit geval voor Zora.


Hoe het verder ging in die nacht en de dag, die daarna kwam, hoort u in het volgende verhaaltje. Ik moet nu weer snel naar mijn kuiken om te kijken of zij geen rare dingen aan het uithalen is.

Arme Zora

Zora:
Ik begrijp niet wat er aan de hand is met mama Pippa.
Ze blijft de hele tijd boven in het hok zitten, waar we anders alleen maar naartoe gingen om te slapen.

Pippa blijft de hele tijd in het nachthok zitten

Ze zit daar maar met haar vleugels een beetje uitgespreid. En als ik in haar dons wil kruipen als het nacht is geworden vindt ze dat eigenlijk niet eens goed. Waarom doet ze opeens zo raar? Ik vind er niks aan zo, ik blijf ook maar boven overdag, alleen als Ma Tok lekkers komt brengen en ze dat in de ren gooit voor ons ga ik naar beneden.
Mama komt dan soms ook mee, maar gisteren bleef ze gewoon boven zitten, ook toen er lekkers lag. Ik ben toen maar alvast begonnen met eten, maar gezellig was het niet.

Pippa op de hand van Ma Tok

Ma Tok vond het ook vreemd dat Pippa niet naar het lekkers toe kwam.
Zij haalde het dak van ons nachthok af en ze tilde Pippa eruit. Toen Pippa een beetje boos reageerde zei Ma Tok tegen haar dat ze niet zo gek moest doen.
Ze zei ook dat Pippa eerst mij moest grootbrengen voordat ze weer broeds kon worden, maar mama Pippa luisterde niet naar haar.
Toen Ma Tok haar beneden bij mij in de ren had gezet ging ze wel wat eten, maar ze vertrok toch vrij snel alweer naar boven. Ik ben nog een tijdje alleen beneden gebleven, maar daar was niet echt iets te beleven.
Zo kan ik natuurlijk nooit mijn

Eén van de kuikens van vorig jaar bovenop de etensbak

lolletjes met mama gaan uithalen.
Ik heb één keer geprobeerd op haar rug te springen toen ze in het nachthok zat, maar toen werd ze heel boos en begon ze vreselijk tegen mij te schelden.
Tja, dat was helemaal niet lollig, dus toen ben ik maar heel braaf naast haar gaan zitten. Maar dat is toch geen leven voor een kuiken, dat moet zijn pootjes strekken en rennen.
Ma Tok kwam een paar keer kijken en ze zette Pippa telkens beneden in de ren.
Pippa werd ook al boos op Ma Tok, maar die trok zich daar niets van aan. Ze heeft gezegd dat als Pippa morgen weer de hele dag boven wil zitten, ze de trap naar boven gaat sluiten, zodat Pippa niet meer naar boven kan.
Dan moet ze wel in de ren blijven en dan kan ik misschien weer een beetje met haar praten en wat geintjes uithalen.
                                                                               Ik weet niet wat mama bezield, u wel?

Is Zora al groot genoeg?

Wiske:

Mevrouw Wies wil mij in de ren bij Zora hebben om samen geintjes uit te halen.
Maar dat vind ik helemaal geen goed idee en ik zal u uitleggen waarom.

Wiske, groter dan Pippa

In de eerste plaats zou ik dan weer bij de kuikens horen terwijl ik net zo blij ben dat zelfs mijn moeder Maria mij nu als een volwassen hen ziet.
Maar bovendien, en dat is nog belangrijker, ben ik veel te groot om bovenop Pippa te springen, ik ben nota bene groter dan zij.
Dat zou een mooie boel worden, ik zou haar pijn kunnen doen of, nog erger, haar pletten.
Hihihi, daar moet ik toch even om grinniken. Ik zie ineens een platte Pippa voor mij. Dat zal ik aan Zora vertellen, daar kan zij vast ook wel om lachen.
Pippa is alweer eitjes aan het leggen, eigenlijk moet zij weer bij de andere kippen, bij ons dus,

Zora alleen in het hok?

in het huis.
Maar dan Zit Zora helemaal alleen in haar hok, dat is ook niet gezellig voor haar.
Ze heeft Pippa niet meer zo erg nodig om warm te blijven, maar een kip helemaal alleen kan niet, dus dan zou zij ook bij ons in het grote huis moeten komen wonen. Ma Tok zit te twijfelen wat zij nu moet doen.
Ze gaat hierover inlichtingen inwinnen bij Hoogendoorn, die weten misschien wel of dat al kan. Vooral als zij een haantje zou zijn zou dat misschien geen problemen opleveren. Zij, die dan hij zou zijn, kan dan meteen aan Laza wennen en hij aan haar, of liever: hem. Dan heeft Laza

heeft Laza een hulpje nodig?

meteen een soort hulpje als haan.
Ik ben heel benieuwd wat er gaat gebeuren.
Ik zou het wel gezellig vinden als Pippa en haar kuiken bij ons zouden komen slapen in het Tok-huis.
Het is daar nu best een beetje leeg, nu Yvonne en Yvette, Pippa en Desiree er niet meer overnachten.
We zijn nu nog maar met ons achten, terwijl we eerst met ons veertienen op de stokken zaten.
Zou Zora al op een stok kunnen zitten? Wendelmoed kon dat al toen hij zo oud was als Zora nu is, maar in het hok waar Pippa en Zora nu wonen is geen stok.
Bij Desiree in het hok wel.
Ach, anders kan Pippa met Zora eerst een tijdje op het plateau in de bodembedekking gaan slapen, dat doen zij nu in het broedhok ook.


Zo ziet u maar, voor elk probleem is er een oplossing.
En nu maar afwachten hoe Ma Tok dit allemaal gaat regelen.

Een ondeugend idee van een lezeres

Zora:
Ja, u ziet het goed, ik zit nog steeds in die stomme ren!
Maar Ma Tok heeft mij, in vertrouwen, iets verteld, waardoor mijn leven wat leuker is geworden.
Wat dat was?

Wiske komt naar Zora toe

Ma Tok zei dat er een lezeres, mevrouw Katblad heet zij, tegen mij gezegd heeft dat ik hier toch wel wat lol zou kunnen maken. Nu weet ik niet hoe dat moet in mijn eentje, maar ik kwam door haar toch op een briljante gedachte.
Ik bedacht dat ik het wel aan Wiske zou kunnen vragen, toen zij klein was en in de ren zat opgesloten waren ze met hun vieren. En met zijn vieren kun je best geintjes uithalen.
Als Wiske mij nu wat vertelde over haar tijd als kuiken, dan zou ik daar mijn voordeel mee kunnen doen.
Dus toen Wiske langs kwam lopen heb ik naar haar geroepen dat ik wat aan haar wilde vragen. Wiske kwam er direct aanrennen, zij vindt het altijd leuk om met

Zora piept / kakelt met Wiske

mij te kakelen. Ze moest lachen om mijn vraag en ze ging nadenken.
En ja hoor, ze kwam met een idee.
Ze vertelde mij dat Wendelmoed, haar broertje, altijd op zijn moeders rug sprong en daar dan heel eigenwijs ging zitten rondkijken.
Ha! dacht ik, dat is iets wat ik ook kan doen. En dan lekker meerijden met Pippa als ze gaat lopen.
"Weet je nog meer?" vroeg ik aan Wiske.
"Ja, we gingen altijd achter elkaar aanrennen, en dan vielen de eet- en drinkbakjes om, een lekkere rommel was het dan. Maar dat kan jij natuurlijk niet."
Nee, je kunt niet in je eentje achter elkaar aanrennen.
Maar ik kan natuurlijk wel gewoon heel wild gaan rondrennen en dan per ongeluk de eet- en drinkbak omgooien. Dat lijkt mij ook best lollig.
"Nog meer?" vroeg ik aan Wiske.

Wiske en haar broertjes en zusje bij en in de etensbak

Ze schudde haar kop, waardoor haar halve rode kammetje heen en weer fladderde.
"Nee, zo snel weet ik niks meer te bedenken, maar ik zal er eens een nachtje over slapen, misschien weet ik dan morgen nog wel wat."
Ik begreep niet wat ze daarmee bedoelde, met dat "een nachtje erover slapen", misschien hoopte ze dat ze iets geks zou gaan dromen of zo. Maar ik kan in elk geval lekker aan de gang.
Ik ga straks meteen beginnen, lekker op mama Pippa's rug springen. Ik ben benieuwd naar haar gezicht. Ik moet er nu al om lachen.
Wat is het toch fijn dat Wiske nog zo jong is en dat ze zich niet te volwassen voelt om met mij te kakelen over dit soort dingen.
Dankjewel, Wiske, en dank u wel, mevrouw Katblad, voor uw goede idee.

Stom

Zora:
Ik zit hier maar in die stomme ren.
Ik mag er niet uit.
Niet van mama Pippa en ook niet van Ma Tok.
Zij vinden mij nog veel te klein om al in de tuin rond te scharrelen.

Zora mag nog niet uit de ren van mama Pippa

Ik vind dat stom.
Ik ben al hartstikke groot gegroeid.
Weet u nog hoe klein ik was toen ik net uit mijn ei kwam gekropen?
Vergelijk dat dan eens met hoe groot ik nu ben. Ik ben vast al wel drie keer zo groot als toen. En nóg mag ik niet naar buiten. Stom, stóm, STOM! Hoe kan het nou gevaarlijk zijn in de Tok-tuin? De anderen lopen er toch ook allemaal veilig rond?
En mama Pippa kan dan toch gewoon vlakbij mij blijven, zodat ze mij kan beschermen als dat nodig mocht zijn?
Maar nee hoor, het mag niet.

papa Laza op bezoek bij Pippa en Zora

Er komen gelukkig wel nu en dan kippen op bezoek bij ons.
Die staan dan met mama Pippa te kakelen, ze zeggen dat ik al zo lekker groot word en dat ik zulke mooie veertjes krijg. Alleen op mijn kop zit nog dons en ik krijg een soort "matje" achteraan mijn kop. Mijn kammetje wordt ook steeds groter en roder en nu is Ma Tok bang dat ik een haantje ben. Ik zou niet weten waarom ze zich daar druk om maakt, een haan is toch net zo leuk als een hen? Ik wacht wel af wat ik ga worden, ik weet het ook nog niet. Papa LazaRus is ook bij ons komen kijken, hij wilde wel eens zien hoe groot ik al was geworden.

LazaRus is cool volgens Zora

Hij ging gewoon bovenop de ren zitten! Ik vind papa Laza cool. Volgens mama Pippa ga ik, als ik een haan ben, net zo kukelen als papa LazaRus. Dat lijkt mij eigenlijk wel. Lekker de baas zijn over de kippen. Haha, dan zou ik ook de baas zijn over mama Pippa! Geweldig, dan mag ik zeggen dat zij geduldig moet wachten, net zoals zij nu steeds tegen mij zegt.
Maar het schijnt nog een hele tijd te duren voordat duidelijk wordt wat ik ben. En daar moet ík dan weer op wachten. Waarom duurt alles toch altijd zo verschrikkelijk lang? Wachten is stom!
Het leukste is het als Wiske bij mij op bezoek komt. Zij kakelt meer met mij dan met mama Pippa.
Ze vertelde dat zij vorig jaar uit haar ei was gekropen en dat zij de jongste was in de Tok-tuin totdat ik kwam.  
       Zij is dus nog lekker jong en zij

Wiske gaat op bezoek bij Zora

begrijpt mij veel beter dan al die ouwe taarten van hennen, die met mama komen kakelen.
Ik zou graag met Wiske willen spelen in de tuin.
Zij vertelde mij dat zij dat ook wel lollig zou vinden, zij zou mij dan alle leuke plekjes laten zien. Maar ja, dat mag natuurlijk ook nog niet van die stomme mama Pippa en die stomme Ma Tok. Kon ik maar wat vlugger groeien. Maar hoe doe je dat?
Wiske zei dat ik maar goed veel moest eten, dat ik dan extra snel groot zou worden.
Dus nu ga ik vlug een heleboel eten naar binnen snavelen, zodat ik héél hard ga groeien en dan mag ik EINDELIJK uit deze stomme ren!

Waar blijven de eieren? (1)

Geertrui en Vita:
Wij hebben u wat te vertellen. Wij zijn heel goede vriendinnen geworden, omdat wij elkaar zo goed begrijpen. Dat komt omdat wij allebei onze beste vriendin hebben verloren. Geertrui en Vera. Wij zitten tegenwoordig erg vaak naast elkaar in het nachthok op de stok en ook in de tuin scharrelen wij bijna altijd samen. En zo kwamen wij op een idee. Wij zullen u vertellen wat er gebeurd is.
We hadden alle hennen en ook Laza bij elkaar geroepen. Alleen Yvonne en Yvette waren er niet bij en Pippa en Zora natuurlijk ook niet. Die hebben wij later alles uitgelegd.

Vita

Vita: "Vertel jij het maar, jij bent dat meer gewend dan ik."
Geertrui: "Goed, maar jij moet me nu en dan wel aanvullen, als ik iets vergeet."
Vita: "Ja ja, dat zal ik doen, maar begin nu maar, iedereen zit op het puntje van het plateau."
Geertrui: "Jullie hebben wel gemerkt dat er de laatste tijd helemaal geen eieren van ons hier in ons huis werden gevonden door Ma Tok."
Vita: "Alleen nu en dan een kapot ei van mij in een legnest, maar daar heeft Ma Tok niets aan.
Ze vindt het zelfs naar als ik er weer eens zo één heb gelegd, want dan moet ze het legnest

Geertrui

weer schoonmaken."
Geertrui: "Goed zo, zie je wel dat je het kunt, mij aanvullen.
Om verder te gaan: er waren hennen, die wel eitjes legden, maar die waren verdwenen als
Ma Tok kwam om ze op te halen.
Vita: "Jullie hebben je vast afgevraagd waar die eitjes bleven."
Geertrui: "Nu hebben wij, Vita en ik, een verzoek aan Wiske."


Op dat moment begon Zora héél hard te piepen, wij konden haar zelfs in het Tok-huis verstaan.


Zora: "Mama, waarom zijn ze allemaal naar binnen gegaan midden op de dag?
Is er iets heel erg lekkers te snoepen daar?

Zora (op de voorgrond mama Pippa)

Waarom krijgen wij dan niks?
En wie heeft het lekkers dan gegeven? Ik heb Ma Tok niet gezien, die is al een hele tijd geleden geweest om ze er allemaal uit te laten."
Maria: "Vita en Geertrui hebben iedereen naar binnen geroepen omdat ze iets belangrijks te vertellen hebben. Ze hebben beloofd om straks alles ook aan ons en Yvonne en Yvette te komen uitleggen."
Zora: "Maar ik wil het NU weten en niet pas straks. Straks duurt altijd zo lang."
Maria: "Stil nu maar, je moet leren om geduld te hebben."
Zora: "Ik moet altijd maar leren en wachten, daar heb ik helemaal geen zin in. PIEP!"

Geertrui en Vita: Toen Maria Zora had afgeleid met een lekker hapje gingen wij weer verder met ons verhaal. Alleen moet u om te weten wat ons verzoek aan Wiske was wachten tot de volgende keer, hihihi, u moet, net zoals Zora, geduld oefenen.