Pootperikelen

LazaRus:

Ma Tok is vreselijk geschrokken en dat kwam door mij.
Niet dat ik er iets aan kon doen, maar toch...
Wat was er aan de poot? (dat laatste kunt u gerust letterlijk opvatten).

bloed aan de stok

Ma Tok zag bloed op de stok in ons huis, en niet zo'n klein beetje ook. En de mestplank onder de stok had ook rode vlekken.
Eerst dacht ze nog dat het rode dat ze zag van de besjes van de boom in de Tok-tuin was, maar ze zag al snel dat het toch echt om bloed ging.
Ze had één van die haantjes, zo'n mensenkuiken, bij zich, die met de krulveren op zijn kop, hij keek vol ontzag naar de rode

Laza en Iona

plekken op de stok en ook op de grond.
Ma Tok dacht dat Iona met mij gevochten had, daar is ze namelijk erg bang voor, want dan moet Iona weg en ze vindt hem nogal leuk. Tja, van mij zal het niet uitgaan, zo'n strijd om de macht, maar met die jonge haantjes weet je het nooit.
Ma Tok keek naar mijn kam, en naar Iona, maar ze zag geen verwondingen.
Dat maakte haar al wat rustiger. Opeens leek haar een licht op te gaan en ze keek naar mijn poten. Ja, ik had natuurlijk meteen kunnen vertellen dat het bloed daar vandaan kwam, omdat nu mijn andere spoor was afgerukt, (zie het verhaaltje "LazaRus

weet u het nog? Noortje met haar kattenpoot-gips

heeft problemen" van 22 juni 2018), maar eerlijk gezegd vond ik het wel grappig dat ze zich zo druk maakte.  Dat grappige was snel over toen ze het kleine mensenhaantje de opdracht gaf om aan de ene kant van de tuin te gaan staan en ze zelf met het vangnet achter mij aankwam.
Nu kon ik niet ontsnappen.
Dat was niet mijn bedoeling!
Ik wilde niet gepakt worden! Maar natuurlijk gebeurde dat toch en ze nam mij mee naar boven in het mensenhuis. Daar werd mijn poot schoongemaakt en verbonden en nu loop ik weer met een verband om mijn poot. Gelukkig is dat van mij niet zo belachelijk als dat van Noortje

de spalk van Noortjes poot, gemaakt door dierenarts Joost

van mevrouw Yvonne.
Ik moet er niet aan denken dat ik met poezenvoetjes zou moeten rondlopen.
Als we het er toch over hebben: u bent vast benieuwd hoe het gaat met dat arme beest.
Ma Tok heeft contact gehad met mevrouw Yvonne en ze hoorde dat de spalk van Noortje's poot af mocht. Gelukkig, nu zit ze niet meer voor gek met die kattenpoot. De spalk was door de dierenarts zelf gemaakt van twee spatels met daar omheen een strakke zwachtel. Ik moet zeggen dat het er ingenieus uitziet. En liep Noortje meteen weer als een kievit?

Noortje (rechts) weer vrij in de tuin met haar vriendinnen

Nee, ze liep nog steeds mank, maar véél beter dan eerst, dus er was in elk geval wat gewonnen. Ze moest nog zeker een week opgehokt blijven, de arme hen. Ze hoeft natuurlijk niet te lopen als een kievit, want dat is ze niet; als ze weer kan scharrelen als een kip is dat goed genoeg. En Ma Tok heeft gehoord dat ze inmiddels weer helemaal genezen is. De dierenarts was zo trots op zijn werk dat mevrouw Yvonne de laatste controle niet eens hoefde te betalen.
Ik loop voorlopig met mijn "slobkous" door de Tok-tuin. Eigenlijk staat het wel chique, misschien vraag ik wel aan Ma Tok of ze om mijn andere voet ook zo'n verband doet, dan kan ik naast Iona met zijn natuurlijke sloffen paraderen. Ik ben tenslotte een haan, dus schoonheid is belangrijk voor mij.
En Iona moet niet denken dat hij mooier is dan ik. Hij heeft niet eens een kam, nota bene! Hij is wel een stuk groter dan ik ben, maar dat ligt aan het ras, daar kunnen we geen van beiden iets aan verhelpen. Hij is niet van plan met mij te gaan vechten om het leiderschap, heeft hij gezegd, er zijn hennen genoeg voor ons tweeën. En daar heeft hij gelijk in.

Ma Tok: met dank aan mevrouw Yvonne voor haar deel van de foto's.

Weer een ramp?

Geertrui:

Er is iets gebeurd bij de kippenfamilie van mevrouw Yvonne.
Dat is de familie, die de afgeslachte hennen moest vervangen, weet u het nog, het verhaal van de ramp?

Noortje, vóór haar ongeluk

Bij de kipjes, die daar nu wonen, is er één, die een ongeluk heeft gehad.
Noortje heet ze.
Ze heeft waarschijnlijk vastgezeten met haar ene pootje, ze was twee dagen zoek tot ze gevonden werd op de steiger bij het water. Ze kon het trapje niet meer op, omdat haar ene pootje verlamd leek.
Mevrouw Yvonne heeft haar snel bij de anderen gezet, waar ze als een razende begon te eten en te drinken. Ze was fit genoeg, maar ze kon haar ene pootje nog steeds niet gebruiken.
Mevrouw Yvonne is met haar naar de dierenarts gegaan om te kijken of er iets aan de hand was waar wat aan gedaan kon worden.
De dierenarts onderzocht haar, hij dacht dat haar

Noortje met haar gespalkte poot

kniegewricht was beschadigd, er zat teveel ruimte in. Daarom heeft hij haar knie gespalkt met een drukverband. En dat drukverband ziet er heel bijzonder uit, kijkt u maar op de foto hiernaast: knalblauw met afdrukken van poezenvoetjes!
Nu vraag ik u: was er geen verband met kippenvoeten?
Dat arme dier moet nu met dit rare verband door het leven.
Nou ja, het zal er niet haar hele verdere leven om hoeven te blijven, neem ik aan. Het zal toch de bedoeling zijn dat haar pootje weer geneest en dan mag het verband er natuurlijk weer af. Maar voorlopig zit ze ermee. Gelukkig ziet niemand het, want ze moet opgehokt blijven, in elk geval de eerste twee weken. Haar verzorgster, mevrouw Yvonne, ziet het natuurlijk wel en

Noortje is opgehokt

haar familieleden ook, maar die hebben, na één keer een flinke lachbui, besloten haar er niet mee te plagen.
Het ophokken had nog wat voeten in de aarde, Mevrouw Yvonne heeft wel een apart hokje, maar dat is erg klein, te klein om twee hele weken in opgesloten te zitten. Daarom heeft ze Noortje in het binnenhok gezet met een rooster ervoor, zodat ze nog contact heeft met Bea, Sarah, Truus en Mina. Anders raakt ze helemaal vervreemd van haar vriendinnen. En ze heeft ook aanspraak nodig, vooral nu ze de hele dag in het hok moet blijven.

Noortje met haar mooie verband

Ik ben benieuwd hoe het verder gaat met haar en haar poezenpoot, hihihi.
Ik kan dat hier rustig zeggen, zij hoort het toch niet, dus ze kan zich ook niet gepest voelen. Want ik plaag graag een beetje, maar echt pesten vind ik gemeen.

Ik neem aan dat mevrouw Yvonne Ma Tok op de hoogte houdt van het wel en wee van haar Noortje, dan kan één van ons u weer bijkakelen over haar genezingsproces.
U hoort dus nog van ons hierover.
En intussen wensen wij Noortje het allerbeste met haar gespalkte poot. (Als ze maar niet gaat miauwen, Khahaha).