Vreemd gevoel in de nacht (3)

Maria:
De volgende morgen werd ik al vroeg wakker.

Laza geeft een kraai-concert

Ik voelde me niet zo erg uitgeslapen, maar ik merkte dat de anderen ook allemaal aan het ontwaken waren.
Waarom was iedereen opeens zo matineus?
En wat was het licht in het huis. En fris.
Het leek wel alsof er een raam open stond.
En toen zag ik het!
Dat wat het vreemde gevoel had gegeven in de nacht.
Laza had het ook gezien.
Hij begon heel hard te kraaien, alsof hij erg blij was.
En dat was hij ook.
Want weet u wat er aan de hand was?
Ma Tok was iets vergeten gisterenavond.

de openstaande buitendeur, 's nachts is de hordeur ook open

Zij had de buitendeur van ons huis niet dicht gedaan!
Nu begreep ik plotseling alles. Gelukkig, ik was nog niet oud en kinds en ook niet ziek.
We hadden gewoon met de deur open geslapen.
Het is een geluk dat wij allemaal een goede donslaag hebben, anders zouden we het toch wel koud gehad hebben in de nacht. Er was nog een bijkomend voordeel van die open deur: we hoefden nu niet op Ma Tok te wachten om naar buiten te kunnen gaan.
We wisten niet hoe snel we beneden moesten komen en daarna renden we allemaal

met z'n allen lekker vroeg in de tuin

achter en over elkaar de tuin in. Wat is dat toch heerlijk,
's morgens vroeg buiten zijn! Laza was ook in zijn sas, hij stond bovenop de oude ren te kraaien, zo mooi als hij kon.
En ik kan u verzekeren: dat is heel fraai!
Ik keek naar boven, naar het mensenhuis, en daar zag ik Ma Tok voor het raam staan.
Ze lachte naar ons.
Toen zij later in de tuin kwam om ons lekkers te geven zei ze dat de buurvrouw gelukkig niet had geklaagd over Laza's vroege ochtend-concert. Zij had waarschijnlijk haar ramen potdicht, voor de kou.
Ma Tok had Laza's kraaien erg mooi gevonden. Ze vroeg nog of wij het niet koud hadden gehad, met die open deur. Niemand had er last van gehad, daarvoor hadden we te lekker tegen elkaar aan gezeten. Maar de volgende avond kwam Ma Tok toch weer onze deur sluiten.
Om problemen te voorkomen, zei ze.
En dat was verstandig van haar.

Vreemd gevoel in de nacht (2)

Maria:
Weet u het nog?

lekker warm naast elkaar op de stok
Pippa zit nog op het randje ervóór

Wij zaten met ons allen in ons huis, het was nacht en het stormde en regende buiten.
En ik had het vreemde gevoel dat er iets anders was dan anders, maar ik wist niet wat dat was.
Omdat het tijd was om op de stok tussen de anderen te gaan zitten maakte ik Wiske wakker en vlogen wij stilletjes naar het plateau. We gingen lekker op de stok zitten, we wurmden ons heerlijk tussen de warme lijven van de andere hennen in.
Toen merkte ik pas dat ik het eigenlijk een beetje koud had gekregen daar bovenop die hordeur.

Odette en Laza

Odette was achter ons aan gekomen en zij was naast Laza gaan zitten, daar was nog net een klein plekje vrij. Hoe kleiner het plekje, hoe lekkerder je zit, dan is het heerlijk warm. Bovendien kunnen Odette en Laza het samen altijd goed vinden.
En om op die kou terug te komen: ik heb het nooit koud in de nacht, ook niet als ik op de hordeur zit.
Maar nu vond ik het tussen de anderen in wel héél erg fijn.
Hoe zou dat komen?
Zou ik kinds aan het worden zijn, zodat ik een soort van kloek naast me nodig had?
Dat kan toch niet, ik ben nog helemaal niet zo oud.
Desiree is in elk geval véél ouder dan ik, en zij kan nog prima denken en voor zichzelf zorgen.

oude Desiree

heeft Maria, hier als kloek, nu zelf een kloek nodig?

Wat was het dan?
Ik heb het nooit koud, zou ik ziek zijn?
Nu ik tussen de anderen in zat had ik het weer lekker warm, en eigenlijk voelde ik me prima.
Ik besloot om maar gewoon te gaan slapen, dan zou ik morgen wel met de anderen overleggen, vragen of zij het ook gemerkt hadden, dat vreemde gevoel. Wiske was naast mij ver weg in dromenland.
Pippa, die altijd op het randje vóór de stok zit, was ook tussen de anderen gekropen.
Het was een mooi gezicht, die hele rij kippen op de ene stok. Het paste net.
En zo viel ik ook in slaap, lekker tussen al mijn vriendinnen in.

Vreemd gevoel in de nacht (1)

Maria:
U ziet mij hier in het broedhok liggen.
Dat betekent niet dat ik nu broeds ben, nee, daarvoor is het veel te koud.
Het is nog winter en dan hoor je niet te broeden.

moerastuin

Nee, het betekent gewoon dat Ma Tok een oude foto van mij boven dit verhaaltje heeft gezet omdat zij even geen zin had om een nieuwe foto van mij te maken. Het regent namelijk en daar houdt Ma Tok niet zo van.
Ja, wel als zij binnen zit, dan vindt zij het grappig om naar buiten te kijken naar alle mensen, die nat worden.
Maar daar gaat het nu niet over. Ik wil u iets heel anders vertellen.
Vorige week was het ook een regenachtige dag.
Om niet te zeggen dat het stormde en de regen met bakken uit de lucht kwam vallen.

Maria en Wiske bovenop de hordeur

Wij waren allemaal lekker vroeg op stok gegaan, velen zelfs al voordat Laza had geroepen dat het daar tijd voor was.
De stokzitters zaten uiteindelijk lekker met z'n allen dicht tegen elkaar aan op de voorste stok, terwijl Wiske, Odette en ik bovenop de hordeur zaten.
Wiske en ik gebruiken die deur al lang als stok en de laatste tijd zit Odette gezellig bij ons.
Als iedereen slaapt maak ik Wiske wakker en dan gaan wij ook op de stok zitten, dat is toch wat warmer en knusser.
Odette komt dan achter ons aan, want helemaal alleen zitten in de nacht is niet fijn.

de stokzitters

Wij zaten dus allemaal lekker droog binnen terwijl buiten de storm en de regen bezig waren van de tuin een moeras te maken. We zaten wel lekker, maar er miste toch iets.
Ik kon er niet op komen wat dat gemis was. Ik vroeg zachtjes aan Wiske of zij datzelfde gevoel had en zij zei slaperig dat zij inderdaad de sfeer in het hok iets anders vond.
Odette zei ook al dat zij iets onbestemds voelde.
Wat vreemd!
De anderen zaten allemaal te slapen alsof er niets aan de hand was.

Ik piekerde en piekerde, maar ik kon er mijn teen niet achter krijgen wat er nu zo anders was.

Uren, dagen, maanden, jaren...

Odette:
Het nieuwe jaar is alweer niet meer zo nieuw, de eerste week is alweer zo goed als om.

lekker schone houtsnippers op het plateau

Ik begrijp eigenlijk niet waarom er telkens een nieuw jaar moet beginnen, de tijd gaat toch gewoon door.
En eigenlijk verder alles ook.
Het wordt donker als het avond is en het wordt weer licht als het ochtend is, net als in het oude jaar.
Je zou verwachten dat er toch IETS zou veranderen als er een heel nieuw jaar begint.
Ik ga daar eens een lekker tijdje over zitten filosoferen.
Dat kan mooi in ons huis, Ma Tok heeft een heleboel nieuwe houtsnippers op het plateau gelegd, omdat de oude nogal vies waren geworden. Zij schept elke

het uitzicht vanaf het plateau

dag de vies geworden snippers uit ons hok, maar op een gegeven moment wordt de laag dan wel erg dun. Nu ligt er weer een lekker dikke droge laag, waarin het heerlijk zitten is.
De andere hennen hebben het vast nog niet in de gaten, anders zou het hier veel drukker zijn.
Nu ben ik fijn in mijn eentje.
Dat denkt makkelijker.
Ik moet alleen wel uitkijken dat ik niet té lekker ga zitten, want dan bestaat de kans dat ik in slaap val en dat is niet de bedoeling.
Goed, elke keer na een bepaald aantal dagen een nieuw jaar, waar is dat voor nodig?

Desiree, de oudste van de Tok-familie

Misschien omdat mensen het belangrijk vinden om te weten hoe oud ze zijn. Daarvoor heb je dan een maat nodig.
En die maat noemen ze een jaar. Voor ons, kippen, is het niet zo belangrijk hoe oud je precies bent. Veel belangrijker is het of je nog eieren kunt leggen, of kuikens uitbroeden.
Wij weten wel allemaal dat Desiree de oudste is hier in de Tok-tuin, maar hoe oud ze precies is? Ik zou het u niet kunnen vertellen. En ik geloof dat Ma Tok de tel ook is kwijtgeraakt. Zij begint al bijna een beetje op een kip te lijken, vindt u ook niet?
Als alle mensen zich nu wat meer zouden gaan gedragen als hennen en hanen, dan zou die rare jaarwisseling ook niet gevierd hoeven te worden.
En dan is het vuurwerkprobleem ook meteen opgelost.
Dat is best een goede gedachte, al zeg ik het zelf.
Zo zie je maar waartoe een beetje filosoferen kan leiden.

Kou en kammetjes

 Wiske:
Hoewel het allang winter is was het tot voor kort nog helemaal niet koud.

Wiske met haar kammetje

Maar de laatste dagen vind ik het toch best fris worden buiten.
Ma Tok zei dat het in de nacht al heeft gevroren.
Wij merken daar nog niets van, als onze deur open gaat is de vorst alweer verdwenen.
Maar het is toch kouder dan het een week geleden was.
Ik merk dat ook aan mijn kammetje, dat lijkt wel te krimpen door de kou.
Niet dat ik dat vervelend vind, ik voel er eigenlijk niet echt veel van. Mama Maria zei het tegen mij en toen zag ik dat haar kam ook kleiner was geworden.
Echt grappig.
Mama zei dat dat vanzelf gebeurt, dat krimpen van het goed doorbloede kammetje is om bevriezing te voorkomen.
Hoe groter de kam, hoe meer er in contact komt met de koude

Yvonne met haar grote flapkam

buitenlucht.
Dus Vera en Vita hebben meer last van een koude kam dan ik, Yvonne en Yvette nog een beetje meer, maar wie er het meeste last van zal hebben? Dat is Laza! Die heeft een heel grote kam en ook grote lellen.
Ma Tok houdt hem goed in de gaten als het erg koud is.
Om te voorkomen dat zijn rode gedeelten gaan bevriezen zal zij ze insmeren met vaseline.
Dat hoeft nu nog niet, maar als het ook overdag gaat vriezen zal ze dat zeker doen.
Laza mag wel blij zijn dat er zo goed op hem gelet wordt.
Het schijnt erg veel pijn te doen als er iets van je lichaam bevriest.
En dat bevroren gedeelte kan ook nog doodgaan. Brrr! Dat wil toch niemand? De kuifhoenders hebben geen kam, dus die hebben geluk, bij hen zal er niet snel iets bevriezen.

moeder Maria hoopt op een zachte winter

Ik vind het eigenlijk stiekem een beetje jammer dat het nog geen echte winter is.
Ik wil dat wel eens meemaken. Sneeuw lijkt mij heel bijzonder om te zien, al schijnt het niet lekker te voelen aan je voeten. Heel koud, zegt mama.
Maar dan maakt Ma Tok een paadje voor ons, zodat wij toch buiten kunnen lopen en wat scharrelen.
Mama zegt dat ik er niet teveel op moet hopen, want dan gebeurt het misschien. En zij heeft liever dat de winter stilletjes voorbij gaat, zonder vorst en sneeuw.
Zo saai!
Zou dat bij de leeftijd horen, dat mama geen bijzondere dingen wil?
Zou ik ook zo saai worden als ik net zo oud ben als zij?
Ik hoop het niet.
En in elk geval hoop ik dan toch tenminste één keer sneeuw gezien te hebben.

"Win-win"

Pippa:
We hebben het weer overleefd, die vreselijke nacht van oud- naar nieuwjaar.

het oude houten hok

Het was de eerste keer dat wij dat meemaakten in ons stenen huis en we waren allemaal benieuwd of we er meer of minder van zouden merken.
Van de knallen en de lichtflitsen, bedoel ik.
Als we, zoals vroeger, in ons oude houten hok zaten te slapen, hoorden we soms wel eens wat, maar omdat we wisten dat we veilig zaten hebben we ons er nooit veel van aangetrokken.
Ma Tok dacht dat wij er nu minder van zouden horen.
Maar er zitten wel drie raampjes in ons huis, dus misschien zouden we er nu wel wat meer van zien.

het nieuwe stenen huis met de 3 raampjes

Toch is dat allemaal erg

meegevallen.
Want om te zien moet je wakker zijn en omdat we niet veel hoorden werden we ook niet wakker en dus zagen we ook niets.
Kunt u het allemaal nog volgen? Al met al hebben wij de nacht prima doorgebracht.
We hebben heerlijk geslapen en dus niets gehoord of gezien.
Ik begrijp er niets van dat de mensen zoveel herrie moesten maken.
Wij hadden er op nieuwjaarsdag wel een beetje last van.
Het stonk namelijk behoorlijk buiten, dat komt door dat

bange Igor

vuurwerk, dat zo nodig moest worden afgestoken.
Ik heb gehoord dat de katten in het mensenhuis erg bang zijn voor die knallen.
De mensen blijven dan ook altijd thuis bij hen, zodat ze de bange dieren een beetje kunnen troosten en ze extra lekkere hapjes geven. De gordijnen gaan dan allemaal dicht en de lampen en de radio aan, zodat ze zo weinig mogelijk horen en zien van dat vuurwerk.
Van ons mogen ze het helemaal afschaffen.

geredde legkip, die weer veren krijgt

Het schijnt nog een heleboel geld te kosten ook.

Laten de mensen dat geld liever gebruiken om zielige kippen te redden.
Of zielige katten, of zelfs zielige mensen.
Dan is het veel beter besteed dan aan die nutteloze onzin.

Vindt u dat geen goed voornemen voor het nieuwe jaar, het afschaffen van het afsteken van vuurwerk?
Dat is vast ook veel gemakkelijker vol te houden dan al uw andere voornemens.
Dat is dan weer zo'n "win-win" situatie.

Nieuwjaarswens

Wij, leden van de familie Tok in de Tok-tuin, wensen onze lezers een zeer voorspoedig en gelukkig 2016 toe, met veel lekkere eieren en andere geneugten.

Laza Rus

Desiree

Keetje

Geertrui en Geertrui

Maria

Nadine

Odette

Pippa

Vera en Vita

Yvonne en Yvette

Wiske

Kersteieren

Keetje:
Vandaag gaan Pa en Ma Tok spruitjes eten.

met z'n allen spruitjesblaadjes eten

Hoe ik dat weet?
Wij hebben de buitenste blaadjes en de onderste stukjes van die dingen gekregen hier in de Tok-tuin.
De mensen vonden het de hoogste tijd om weer even op hun gewicht te gaan letten na de kerstdagen. Zij eten dan veel te veel en allemaal verkeerde dingen, zei Ma Tok tegen mij, toen ze de spruitenblaadjes voor ons kwam rondstrooien.
Ik begrijp niet goed wat ze daarmee bedoelt, als iets lekker is is het toch ook goed voor je? Of heb ik dat verkeerd begrepen? Alles wat Ma Tok ons geeft is gezond en lekker tegelijk, met uitzondering van die vieze

Wiske vindt nog een bloemkoolblad

mosterd. Maar die was ook niet echt als eten bedoeld, meer als afschrikmiddel. Ik geloof wel dat het helpt, want Ma Tok heeft al een paar keer met een blij gezicht goede eieren geraapt. Niet zoveel, want er wordt niet veel gelegd al is het nog steeds niet echt koud buiten.
Dat weinig leggen komt omdat er te kort zonlicht is in de Tok-tuin en dat komt weer omdat het toch winter is, al is het niet koud. Wiske heeft alweer twee keer een eitje gelegd. Wat een ijver van dat jonge ding.
En Vera of Vita had er vandaag ook weer één geproduceerd.
Zo'n grote bruine.
Yvonne en Yvette zijn helemaal gestopt.
Ze vertelden mij dat dat nog nooit gebeurd was in hun leven.

Yvonne en Yvette hebben leg-vakantie

Maar zij hebben ook nog nooit een winter meegemaakt zonder daglichtlampen, die de hennen de indruk geven dat het hoogzomer is.
Nu mogen ze lekker genieten van een rustperiode.
Dat is vast goed voor hen.
Vera en Vita leggen nog wel, maar alleen zo nu en dan, hoogstens één ei in de week.
Ma Tok vindt dat helemaal niet erg, ze gunt ons allemaal een lekkere lange wintervakantie, heeft ze gezegd.
Zij kan altijd nog eieren gaan kopen in de winkel als dat nodig mocht zijn.
Ze had voor het kerstbuffet eitjes van Wiske gekookt en daar toen gevulde eieren van gemaakt.
Die waren heel snel op, vertelde ze mij. Dat betekent dat ze bijzonder werden gewaardeerd.
Ma Tok heeft Wiske namens alle gasten bedankt voor haar eitjes, zij vonden ze erg smakelijk. En nu loopt Wiske helemaal blij en trots door de Tok-tuin.
Dat is haar gegund, die ijverige kleine meid.

Babies en kuikens

Vera en Vita:
U hebt het al gehoord, hè, van die list van Ma Tok?

LazaRus

Wij vonden het eigenlijk een beetje gemeen, om ons zoiets smerigs te geven, maar toch was het tegelijk ook slim van haar. Want wij durven nu niet meer zomaar een willekeurig ei open te pikken om de inhoud op te snavelen.
Wij kijken wel uit!
Wat was dat vies, zeg, die mosterd!
Wij begrijpen niet dat mensen dat spul graag eten. Of zouden zij het gebruiken om hun eigen kuikens het snoepen af te leren? Dat gaan wij nog eens aan Ma

Laza heeft het mysterie uit de doeken gedaan

Tok vragen.
Desiree had het hele verhaal van Ma Tok meteen aan Laza verteld en die riep ons allemaal bij elkaar.
Hij deed net alsof hij het mysterie zelf had opgelost, maar wij wisten natuurlijk wel beter. We hadden Ma Tok met Desiree zien praten en daarna Desiree met Laza, dus toen begrepen wij al hoe de vork in de steel zat.
De legnesten zijn nog steeds leeg, er liggen nog geen houtsnippers in.
Wij hebben allebei al een paar

legnest met opvangbakje
(bij ons zit er een deksel op het opvangbakje)

keer een ei erin gelegd.
Raar hoor, zodra je opstaat rolt dat ei naar voren, tussen je poten door, in het bakje helemaal voor aan het nest.
Dan kunnen wij er niet meer bij. Net alsof wij dat nu nog zouden wagen!
Om van de schrik te bekomen hebben we van Ma Tok weer een heerlijke bak nasi gekregen.
En later ook nog groente.
Ze heeft er zeker spijt van, dat zij ons zo voor de gek gehouden heeft.
Nou, die nasi was heerlijk, dat maakt het bijna de narigheid van de mosterd waard.

één van de kleinkuikens in de Tok-tuin

Alle kuikens van Pa en Ma Tok zijn vrijdag ook weer eens hier geweest. De kleinkuikens kwamen bij ons in de tuin kijken. Als zij er zijn mogen zij ons altijd lekkers geven van Ma Tok.
En die twee meisjes geven ons graag heel veel lekkers, ze houden ervan om ons te verwennen. Het was tenslotte een feestdag, zeiden ze.
Er schijnen nu ook twee haantjes-kuikens te zijn in het huis bij Pa en Ma Tok, maar die zijn nog zo klein dat ze nog niet kunnen lopen.
Raar hoor, wij kunnen gelijk lopen als we uit ons ei zijn gekropen.
Wat hulpbehoevend zijn mensenkuikens dan, in vergelijking met ons.
Gelukkig dat die twee kuikens allebei hun kloek bij zich hadden, anders zouden ze maar zielig alleen blijven liggen, zonder eten en drinken en warmte.
Nee, dan hebben wij kippen het toch handiger aangepakt.

Kerstverhaaltje

Geertrui en Geertrui:
Wij mogen u vertellen hoe het gaat met een ver familielid van ons.

Jannes in zijn tuin

Hij heet Jannes en hij woont bij mevrouw Wies, hier niet zover vandaan.
In die zin dus geen verre familie.
Hij schijnt een soort van nakomeling van één van ons te zijn, maar aangezien wij helemaal niet familieziek zijn zal dat ons worst wezen. Maar Ma Tok heeft ons uitgekozen om wat over hem te vertellen, en ja, dan doen we dat maar, hè?
Jannes schijnt al aardig de baas te zijn over de hennen bij mevrouw Wies.
Alleen de kleinste, Sneeuwwitje heet ze, laat zich er niet onder duwen.
Zij blijft hem de baas, hahaha.
Dat is er eentje naar ons hart.
Van mevrouw Wies hoorde Ma Tok het volgende verhaal.
Jannes doet 's morgens altijd heel macho
('s middags ook, maar in de ochtend moet hij zich altijd even extra waarmaken, zodat iedereen weer weet dat meneer de baas is). Jannes doet dus heel macho, hij loopt dan te paraderen door de tuin.
Sneeuwwitje, die veel kleiner is dan hij,

Sneeuwwitje, de Serama

springt dan naar zijn kop om hem te pikken. Hahahahaha, die kleine Serama durft wel!
En Jannes?
Die pikt het gewoon, om het zo maar te zeggen.
De grote bruine hen negeert Jannes een beetje, maar Xara en Wilhelmina zijn erg onder de indruk van hem.
Zij vinden hem DE MAN!
Nou, zij liever dan wij.
Wij hebben genoeg aan onze "baas" Laza, die is met zijn dertien dames zo druk, dat wij nog wel eens een geintje kunnen uithalen.
Weet u nog dat Jannes zo'n lelijke kale nek had toen hij net bij mevrouw Wies kwam wonen? Die nek zit nu mooi vol met veren. Zijn staart ziet er nog een beetje rommelig uit, lang niet zo mooi als de staart van Laza, maar hij is toch een stuk mooier dan in het begin.
En kraaien?
Dat kan hij ook al aardig, al is het vast niet zo welluidend als Laza's mooie stemgeluid.

Jannes met zijn harem

Mevrouw Wies is blij met haar Jannes en wij zijn het met onze Laza.
Iedereen gelukkig, en zo hoort het ook met kerst!