Kaalheid

Desiree:
Zo, ik ben mijn staartje weer kwijt. Nee, natuurlijk niet mijn staart aan de achterkant, maar dat rare ding op mijn kop, in mijn kuif.

de kale plek groeit dicht

Ma Tok had het gemaakt om te voorkomen dat ik gepikt zou worden door de anderen, omdat er nieuwe veerpennetjes aan het groeien waren op het kale plekje, dat daar zat.
Ma Tok noemde dat kale plekje mijn "tonsuurtje", wat dat is weet ik niet, maar het is nu in elk geval weer verdwenen, het gat in mijn kuif is weer aardig dichtgegroeid. En nu is het blauwe elastiekje dus niet meer nodig.
Niet dat ik er veel last van had, maar zonder is toch lekkerder, ik kan mijn kuifveren weer heerlijk in model schudden.

Ik zei wel dat mijn staart aan de achterkant niet weg was, maar dat gaat binnenkort wel gebeuren.
Wij zijn namelijk allemaal in de rui aan het komen.

Yvette krijgt weer dons op haar kale achterkant

Dat gebeurt één keer per jaar, daar is niets tegen te doen.
Wij voelen ons dan een tijdje niet zo lekker, al onze energie gaat naar het maken van een nieuw verenkleed.
We stoppen in die periode ook met eieren leggen, dat kost ook veel kracht en die hebben wij dan ergens anders voor nodig. Jammer voor Pa en Ma Tok, maar zij weten dat wij hier niets aan kunnen doen. Bovendien zegt Ma Tok altijd dat wij hier niet zijn voor de eieren, maar voor ons plezier en voor de gezelligheid.
Als onze rui-tijd voorbij is hebben wij weer een heel mooi nieuw verenpak.
Daar doen we dan weer een jaar mee.
Ik ben benieuwd hoe Yvonne en Yvette er uit gaan zien, ze worden vast heel mooi wit.
Ik zag dat hun achterkanten al met dons beginnen te begroeien. Dat ziet er heel wat beter uit dan die kale kippenkonten.
Je zag hun hele legapparaat hangen, om het maar eens plat te zeggen.
Dat komt misschien ook wel omdat zij in korte tijd zoveel grote eieren hebben moeten leggen, ze krijgen dan een soort van verzakking, zou je kunnen zeggen. Dus het is voor hen ook wel goed om een legpauze te hebben, misschien komt het dan weer wat beter in vorm allemaal.
Van Ma Tok krijgen wij in onze ruiperiode altijd extra ei krachtvoer, dat is heel goed voor de vorming van nieuwe veren, die bijna helemaal uit eiwit bestaan.

allemaal aan het aansterkende eikrachtvoer

Ik ga me nu lekker rustig houden om mijn nieuwe veren de kans te geven mooi snel door te komen. En dat heb ik iedereen hier in de Tok-tuin aangeraden, dus het zal hier wel een saaie boel zijn voorlopig. Maar daarna zijn wij weer op volle sterkte.
Ik houd mijn hart vast voor de nieuwe grappen van de Geertruitjes, die dan ongetwijfeld weer de kop op zullen steken.
Maar voorlopig: RUST.

Trotse vader over zijn zoons

Laza Rus:
Gelukkig is alles weer helemaal oké in de Tok-tuin. En nu maar hopen dat de Geertruitjes iets hebben geleerd van hun laatste grap. Ik zal mijn adem maar niet inhouden...

Winnifred en Xander bij de hennetjes

Mijn zoons zijn nu ook alle drie vertrokken, dat geeft wel rust.
Ik hoef Winnifred niet meer iedere keer te verbeteren als hij weer eens een kraai met dialect laat horen.
Hij en Xander leren ongetwijfeld bij Hoogendoorn heel fraai kraaien, daar zijn genoeg volwassen hanen om het hen voor te doen.
Zij zitten daar in een lekker ruim hok met wat mooie jonge hennetjes.
Ik zou het wel weten, hoor.

Laza Rus met zijn hennetjes Maria en Martha

Ik heb daar trouwens ook gezeten, met Maria en Martha. Wij waren toen nog erg jong, maar kraaien had ik al geleerd, dat kon ik als de beste.
Net als Winnifred en Xander zaten wij bij Hoogendoorn in een hok met hennetjes, om zo kopers te trekken voor ons als stelletje. Zo zagen Pa en Ma Tok ons bij elkaar zitten en zij waren meteen verkocht, of eigenlijk waren WIJ verkocht. Zij namen ons drieën mee naar de Tok-tuin, waar tot dan toe alleen nog maar kuifhoenders woonden, allemaal hennen.
Ma Tok vond dat er toch ook echt een haan bij hoorde.

Xander en Winnifred met "hun" hennetjes

En omdat zij had gelezen dat chabo haantjes niet erg veel en niet erg luid kraaien was zij naar ons komen kijken. Vooral naar mij, natuurlijk, maar zij wilde toch ook graag een paar hennetjes van mijn eigen ras erbij hebben, dus gingen Maria en Martha ook mee. En zo begon ik hier mijn eigen harem, die eigenlijk was samengesteld door Ma Tok, maar daar had ik absoluut geen problemen mee.
Om diezelfde reden zitten Winnifred en Xander nu ook in een hok bij Hoogendoorn, samen met wat dametjes, om zo een grote kans te hebben om gezien en dan ook gekocht te worden.

chabo's: een haantje en 3 hennetjes

Daarmee heb ik hopelijk ook uw vraag beantwoord, mevrouw Jacq, of de jongetjes ook buiten mogen lopen.
Dat is voorlopig dus niet het geval, maar als zij zijn meegenomen door een koper gaat dat vast wel gebeuren.
Het in een hok zitten is voor hun eigen bestwil, zo worden zij eerder opgemerkt en als zij bij een fokker of een liefhebber terechtkomen kunnen zij daar gaan genieten van het leven als haan in een harem, zoals te zien is op de foto hiernaast (van internet).
De hokken van de kippen zijn bij Hoogendoorn allemaal open aan de voorkant, dus frisse lucht krijgen zij genoeg. Ik maak mij dan ook absoluut geen zorgen over mijn zoons, die gaan het wel redden in de wereld.

Alweer een verandering

Nadine:
U ziet mij hier staan in ons oude hok. Ma Tok was vergeten het dicht te doen nadat Maria, Wiske en Pippa eruit waren gekomen in de ochtend. Zij slapen nu met hun drieën in het nachthok hierboven.

Maria, Pippa en Wiske 's morgens in het nieuwe huis

Nadat Winnifred en Xander waren vertrokken heeft Ma Tok geprobeerd om hen meteen bij ons in het nieuwe huis te laten slapen, maar zij vonden dat voorlopig nog helemaal niks.
Ik vind dat erg jammer, ik vond het juist zo fijn dat er twee en een halve chabo bij ons in het nieuwe huis zouden komen wonen, maar ik begrijp wel dat het vooral voor de kleine Wiske een beetje bedreigend is bij al die anderen, vooral omdat er ook zulke grote hennen bij zijn.
Ik zeg "kleine Wiske", maar zij is inmiddels al net zo groot als haar moeder en ook net zo groot als ik, dus. Zou zij even groot

Lieve, dochter van Laza en een Geertrui

worden als de kuifhoenders, of iets tussen de kuifjes en de chabo's in?
Ik zal eens aan Ma Tok vragen hoe groot Lieve is, zo groot zal Wiske ook worden, denk ik.
Lieve is tenslotte ook een halve chabo en een halve kuif.
Gelukkig is onze Wiske veel knapper uitgevallen dan Lieve, Wiske wordt echt een mooi hennetje, met haar zwart-glanzende veren en haar grappige kopje met half kammetje en klein zwart-wit kuifje daarachter.
Ze is ook best pinnig, om het zo maar te noemen. Pas had zij in de tuin een slakje gevonden en zij liep daarmee in haar snaveltje. Natuurlijk wilde iedereen ook een hapje, maar de kleine Wiske rende hard weg, op zoek naar een rustig plekje. En als zij werd ingehaald stond zij haar haantje, ze heeft zeker de helft van het lekkers zelf opgegeten.
Nee, die laat zich de wormen niet uit

Wiske, dochter van Laza en Keetje

haar snavel eten, dat is zeker!
Ik ben nu erg nieuwsgierig wanneer Ma Tok de tijd rijp vindt om de drie antikraak wonenden weer bij ons in het huis te zetten. Als het aan mij ligt gaat dat binnenkort gebeuren, lekker knus met ons allen in één huis.
Voor de warmte hoeft het niet, dat is waar, maar voor de gezelligheid en de saamhorigheid is het gewoon goed als wij allemaal bij elkaar slapen en wakker worden.
Misschien gaan wij dan ook weer in de legnesten onze eieren leggen. Die nesten zien er nu zo raar uit, zonder tabakstelen erin. Ma Tok wilde er een kalkeitje in leggen, maar dat rolde natuurlijk ook meteen in het bakje onder de klep, hahaha.

legnest met onderin het bakje met het klepje 

De vier groten gaan er gewoon in zitten om te leggen, maar wij vinden het vooralsnog een beetje eng, zo'n kaal nest.
Dus deponeren wij ons eitje nu op de bovenverdieping, in de bodembedekking.
Ma Tok moet ze dan met een plastic harkje naar zich toehalen, of ze moet op onze etage klimmen, maar dat vindt zij niet erg, heeft ze gezegd.
Wij mogen best even wennen aan de verandering van de legnesten.
En wij begrijpen best dat die verandering nodig was, omdat Yvonne en Yvette er iedere keer zo'n smeerboel van maakten.
En dat opruimen van de troep kost Ma Tok veel meer moeite dan het naar zich toe harken van onze eitjes.


Nu alleen de laatste verhuizing nog, van Maria, Wiske en Pippa naar ons huis, en dan is alles eindelijk zoals het wezen moet in de Tok-tuin.

Eieren pikken

Yvonne en Yvette:
Wij zijn al helemaal thuis in de Tok-tuin.
We zijn de narigheid van de schuur al een beetje aan het vergeten.
Dat komt omdat het hier zo fijn is en we elke dag iets beleven.
In de schuur was elke dag hetzelfde, maar dat is hier absoluut niet zo.

de ondeugende zusjes Geertrui en Geertrui

Zo hebben wij al iets heel bijzonders meegemaakt.
U hebt het vast wel gelezen, van de Geertruien, die gekke tweelingzussen, die hier wonen en die de boel graag op stelten zetten. Toen wij hier net waren hebben wij met één van hun grappen meegedaan; dat was een leuke grap. We zijn blij dat ze ons voor die laatste mop niet hebben gevraagd om mee te doen, want dat was behoorlijk uit de vleugel gelopen. Ze moesten zelfs hun excuses aanbieden aan Laza Rus.
Gelukkig is alles nu weer koek en ei in de tuin.

eieren van Vera en Vita en van de kuifjes

Nu we het toch over eieren hebben, moeten wij iets opbiechten.
Wij zijn namelijk een beetje stout geweest de laatste tijd.
Het kwam door een foutje van Ma Tok. Zij had namelijk een ei laten vallen en dat had ze laten liggen. Wij vonden dat en we gingen er natuurlijk meteen van proeven, want het rook heerlijk.
En het smaakte nog lekkerder dan het rook.
En tja, nu wij weten dat er in een ei zo'n smakelijke vulling zit, zijn wij begonnen de eieren van Vera en Vita, die het grootste zijn en dus de meeste vulling bevatten, te slopen.
Het eiwit en eigeel slurpten wij op, voordat een andere hen het in de gaten kreeg.
Wie het wel door kreeg was Ma Tok.

Yvonne schaamt zich

Zij dacht eerst nog dat er een hen een beetje verkeerd in het legnest was gaan zitten en dat het ei per ongeluk kapot was gegaan.
Maar toen het steeds vaker voorkwam heeft zij opgelet wie er in een legnest stonden te pikken. En ja, toen zijn wij door de mand gevallen.
Ma Tok heeft de bevuilde legnesten weer helemaal schoon gemaakt en nu heeft zij ze ingericht zoals eigenlijk de bedoeling van die nesten was. Dat houdt in dat de net gelegde eieren, zodra de hen gaat staan, in een bakje met een klep rollen, zodat wij er niet meer bij kunnen.
Ma Tok vond dat eerst een beetje

en Yvette ook

teveel op een legbatterij lijken, daarom had zij onderin het nest een heleboel tabakstelen neergelegd, zodat de eieren in het nest bleven liggen.
Wij hebben haar vertrouwen in ons, hennen, eigenlijk beschaamd, en dat voelt niet fijn. Zij zorgt altijd zo goed voor ons en nu lijkt het net alsof wij niet genoeg te eten en te snoepen krijgen hier in de tuin.
Toen alles in orde gemaakt was met de legnesten zijn wij schoorvoetend naar haar toe gegaan om haar te laten zien dat wij spijt hadden van ons gedrag. Gelukkig zei Ma Tok dat zij het ons niet kwalijk nam, wij hadden zolang voor onszelf moeten opkomen in die grote schuur, dat zij best kon begrijpen dat wij alle eetbare spullen ook meteen gingen opeten. En zij beloofde dat, als alles goed ging en wij helemaal zouden zijn aangesterkt, zij het nog eens opnieuw zou proberen met de legnesten met tabakstelen erin. Dan krijgen wij dus een tweede kans om haar te laten zien dat wij haar dankbaar zijn voor onze redding.
En u kunt er op rekenen dat wij die kans met beide vleugels zullen aangrijpen.

Bezoek

Maria:
Ma Tok is weer op bezoek geweest bij mijn zoon, Wendelmoed.
En natuurlijk ook bij Wilhelmina, Xara en Witje.

eten uit de hand

Ze ging wat spullen brengen, die zij en Pa Tok van Hoogendoorn hadden meegebracht voor mevrouw Wies.
Daarbij was ook een pot met gedroogde meelwormpjes.
En omdat die helemaal op waren geweest en de kleintjes dus nog niets te snoepen hadden gekregen die dag, kregen ze nu van mevrouw Wies wat van deze lekkernij aangeboden.
Op haar hand, dat ziet u goed. Mevrouw Wies had Witje, die erg tam was, al geleerd om uit haar hand te eten, en omdat die meelwormpjes zó lekker zijn wilden Wendelmoed, Xara en Wilhelmina hun leven hier wel

goed gegroeid 

voor wagen. Zij eten nu dus ook uit de hand, maar alleen als het om meelwormpjes gaat.
Ziet u goed hoe groot Wendelmoed en Wilhelmina al zijn geworden? Ze krijgen een prima verzorging, dat is duidelijk. Xara groeit ook goed, maar zij is natuurlijk wat kleiner, omdat zij twee weken jonger is dan de anderen. Witje blijft een beetje hetzelfde, ik denk dat zij niet veel groter gaat worden.

Het is fijn dat Ma Tok en mevrouw Wies geregeld contact met elkaar hebben, zo kunnen Pippa en ik onze kinderen toch nog een beetje volgen.
Dat is helemaal niet gewoon, meestal ben je ze meteen uit het oog verloren nadat ze bij je worden weggehaald.
Ik ben benieuwd of we nog eens wat horen over Winnifred en Xander.
Ma Tok moet daarvoor contact opnemen met Hoogendoorn, ik zal haar vragen om dat over een tijdje te doen, dan is ons moederhart helemaal gerust.

De verhuizing van Winnifred en Xander (2)

Pippa:
Maria heeft al verteld dat onze zoontjes zijn verhuisd naar Stolwijk.
Dat werd echt nodig, want Winnifred begon te kraaien.

Winnifred voelt zich de baas over Wiske

Niet dat dat nu al klonk als de kraai van een echte haan, dus de buurvrouw zou het waarschijnlijk nog niet als zodanig herkennen. Nee, het probleem was dat Laza zich telkens verplicht voelde om terug te kraaien, om te laten horen hoe het echt hoorde te klinken. En dan probeerde Winni het weer, gevolgd door Laza's verbetering, enzovoorts.
Mijn Xander was nog een beetje te jong om al te gaan kukelen. Als Winnifred er niet was geweest had hij misschien al een poging gewaagd, maar nu moest hij in zijn oudere halfbroer toch zijn meerdere erkennen.

Winnifred zoekt toenadering tot een hennetje

Dat hij ook ging verhuizen kwam omdat Pa en Ma Tok toch Winnifred gingen wegbrengen en Stolwijk nu eenmaal niet naast de deur ligt. Bovendien was het wel fijn voor hem dat hij samen met een flink haantje naar Hoogendoorn ging, nu kon Winni hem een beetje beschermen als dat nodig zou zijn.
Maar dat viel allemaal erg mee. Omdat ze bij een stel lieve chabo'tjes werden gezet ging de kennismaking erg vlot en gemakkelijk. Ma Tok vertelde mij dat zij dacht dat de jongens snel allebei een eigen harem zouden kunnen beginnen, omdat ze erg mooi zijn en ook welopgevoed.
Daar ging mijn broedmoederhart sneller van kloppen, dat zult u wel begrijpen.
Deze zojuist beschreven verhuizing was nog niet de laatste in de Tok-tuin.
Maar daarover een andere keer meer.

Excuses

Keetje:
Wij werden bij elkaar geroepen om iets te bespreken. Dat gebeurt wel vaker, maar het bijzondere was dat het bijeenroepen dit keer niet door Laza Rus gebeurde, maar door de beide Geertruien.

Geertrui en Geertrui

En ze keken er heel ernstig bij, bijna een beetje bezorgd.

Laza Rus

Dus iedereen kwam snel naar hen toe, zelfs Laza was nieuwsgierig naar wat de tweeling te vertellen zou hebben. Hij is de laatste tijd toch al wat onrustig, dat komt door die vervelende geruchten over hem.
Toen we allemaal in een groep om de twee krullenbollen heen stonden begonnen ze, elkaar telkens onderbrekend, te vertellen.
Geertrui: "Ehm... het is een beetje een moeilijk verhaal voor ons..."
Geertrui: "...maar eh... we moeten het toch vertellen, omdat het onze schuld is dat er niet zo'n fijne sfeer meer is hier in de Tok-tuin..."
Geertrui: "...wij hebben namelijk het praatje rondgestrooid dat Laza te oud zou zijn geworden om een goede baas voor ons te zijn...,"
Geertrui: "...vooral nu we met zoveel hennen zijn."
Geertrui: "...wij wilden eigenlijk gewoon een geintje uithalen met Laza als slachtoffer..."

Geertrui tijdens het opbiechten

Geertrui: "...maar het was niet de bedoeling dat het zulke serieuze vormen zou aannemen..."
Geertrui: "...en nu willen wij graag onze excuses aanbieden aan jou, Laza, en we willen zeggen tegen iedereen dat wij jou de beste haan vinden, die er ooit is geweest in de Tok-tuin."
Geertrui: "Nou, zus, je hoeft nu ook weer niet te overdrijven."
Geertrui: "Nee, dat is waar, maar je bent wel een goeie baas voor ons, en wij willen helemaal niet dat je met pensioen gaat, je moet gewoon blijven..."
Geertrui: "...en wij denken eigenlijk ook niet dat je er een hulpje bij nodig hebt..."
Geertrui: "...dus als Wiske toch een Suske zou blijken te zijn..."
Geertrui en Geertrui: "...hihihi, grapje!"


U zult begrijpen dat wij allemaal met onze oren stonden te klapperen na dit verhaal.
Wie had ooit gedacht dat de Geertruien zo netjes hun eigen fouten zouden toegeven?

kraaiende Laza Rus is weer de onbetwiste baas

Laza begon steeds blijer te kijken, maar hij hield zijn snavel op elkaar tot ze helemaal uitgesproken waren, de ondeugden.
En toen zei hij met een ernstige, enigszins barse stem:
"Omdat jullie zelf zo flink zijn geweest om dit weer in orde te maken, zal ik jullie excuses aanvaarden.
Maar laat het een goede les voor jullie zijn.
Je kunt ook te ver gaan met een grap en dan is de hele sfeer in de tuin verpest, excusez le mot."


En om te laten horen dat hij weer de onbetwiste baas was hier in de Tok-tuin liet Laza een heel lang, extra luid, exemplaar van zijn kraaikunst door de hele buurt schallen.
Waarmee zijn punt weer was gemaakt en de vrede teruggekeerd in de tuin.

De verhuizing van Winnifred en Xander (1)

Maria:
Er is gisteren heel veel gebeurd.
Om te beginnen kwam Ma Tok met een kattenmand de tuin in.

Xander in de mand

De vorige keer dat dat gebeurde dacht ik nog dat er één van de katten naar de dierenarts moest, maar nu zag ik de bui al hangen. Ma Tok ging eerst naar het hok van Pippa en Xander.
Xander werd uit hun hokje gehaald en in de mand gezet.
Hij was het hier niet helemaal mee eens en dat liet hij horen ook.
Toen kwam Ma Tok naar het hok dat ik deel met mijn twee overgebleven kuikens, Winnifred en Wiske. Ik zat op dat moment in het nachthok, omdat ik net een ei moest leggen.
De kinderen waren al naar beneden gegaan, de ren in.

Winnifred en Xander samen in de mand

Dit laatste tot verdriet van Ma Tok, die nu de ren in moest kruipen om Winnifred te pakken te krijgen. En Winnifred liet duidelijk horen dat hij het nog veel minder met Ma Tok eens was dan Xander.
Wat zette dat joch een keel op!
Gelukkig bedaarden ze allebei al snel toen ze zagen dat ze bij elkaar mochten blijven.
De rest van het verhaal heeft Ma Tok aan mij en Pippa verteld toen zij weer terug kwam de tuin in.
De beide jongetjes werden in de auto van Pa en Ma Tok meegenomen naar Stolwijk, een heel eind rijden. Ze zaten gezellig samen zachtjes te zingen op de achterbank, tot groot plezier van de mensen, die voorin zaten.
Bij Hoogendoorn aangekomen werden de haantjes in hun mand

Winnifred en Xander in hun hok bij Hoogendoorn

uit de auto gehaald en naar binnen gebracht.
Door een medewerker werden ze in een hok bij andere chabo kuikens gezet, waar zij eerst vanuit een hoekje samen even afwachtten hoe ze zouden worden ontvangen door de anderen. Toen dat goed uitpakte kwamen ze voorzichtig uit hun hoek en maakten ze kennis met de chabo's, die daar al woonden.
Ma Tok deed nog een heleboel boodschappen, nu ze er toch was, en ging, nadat alles in de auto was geladen, nog even bij haar pleegkinderen kijken.
Die hadden het inmiddels prima naar hun zin.
Ze hadden al vriendschap gesloten en mochten gezellig mee-eten uit de bakjes voer.
Met een gerust hart gingen Pa en Ma Tok weer naar huis. Daar werden alle gekochte dingen uit de auto met de kruiwagen naar de schuur gebracht en toen was het tijd voor het verhaal van Ma Tok aan Pippa en mij over hoe onze kinderen zich prima hadden gedragen, als ware Tok haantjes.
Dat zij maar vele hennen mogen bevruchten en veel kuikens mogen voortbrengen.

Opbiechten

Geertrui en Geertrui:
Gisteren kwamen Vera en Vita naar ons toe, ze wilden een serieus gesprek met ons hebben, zeiden ze.

Vera en Vita

En toen vroegen zij ons of wij een grapje hadden willen uithalen met Laza, door negatieve geruchten over hem te verspreiden.
Eerst probeerden wij de vermoorde onschuld te spelen, maar toen wij zagen hoe ernstig zij allebei keken hebben we maar toegegeven, dat die praatjes inderdaad van ons afkomstig waren.
De beide bruine meiden vroegen of wij er al veel lol om gehad hadden. Dat bracht ons aan het denken; eigenlijk hadden wij er nog helemaal niet echt om kunnen lachen, om onze grap.

Geertrui met achter haar Desiree

Dat moest wel betekenen dat hij niet zo geslaagd was, als grap.
Desiree kwam er ook bij staan en zij vroeg of er iets aan de hand was, wij keken allemaal zo ernstig. "Het gaat toch niet over het afschaffen van Laza, hè, want dan ben ik tegen," zei de oude dame. Nadat wij haar hadden verteld dat onze grap, die nu eigenlijk geen grap bleek te zijn, een beetje uit de hand was gelopen, zei Desiree dat wij het dan ook maar weer zelf in orde moesten maken. Dat betekende aan iedereen in de tuin opbiechten wat wij hadden gedaan en onze excuses aanbieden aan Laza.
Oei, dat was geen leuke opdracht.
Maar wij begrepen wel dat wij de oorzaak van veel onrust waren geweest en dat wij die onrust nu ook zelf moesten wegnemen. En een excuus aan Laza was echt wel op zijn plaats. Desiree gaf Vera en Vita een pluim, omdat zij het op zich hadden genomen om een einde te maken aan de nare sfeer in de Tok tuin.
En toen gingen wij met lood aan onze poten iedereen bij elkaar roepen voor onze biecht.

Problemen oplossen

Vera en Vita:
Wij zijn helemaal verbaasd over wat er ineens allemaal gebeurt hier in de tuin.
Het was altijd allemaal zo gezellig en leuk en nu zijn er twee grote problemen.

Pippa

Het eerste is de broedse Pippa. Het is ons al een raadsel hoe je broeds kunt worden en dan niets anders meer wilt dan op een paar eieren zitten, drie weken lang, totdat er kuikens uit die eieren komen kruipen.
Die kuikens zijn dan wel weer leuk, dat geven wij toe, maar om daarvoor nu drie hele weken stil te zitten... Nee, daarvoor zijn wij niet in de w..., eh... uit het ei gekropen.
Maar wat Pippa nu doet is helemaal van de gekke.
Nog niet eens klaar met de opvoeding, nog niet eens weer lekker de hele dag door de tuin scharrelen, en dan alweer drie weken willen gaan zitten...
Dan moet er toch wel een steekje los zitten, denken wij.
Ma Tok, die het vooral zielig vindt voor Xander, heeft Pippa en haar

Laza Rus

zoon zonder pardon in de tuin gezet en de deur van het hokje dichtgedaan, zodat Pippa er niet meer in kon. Toen hebben ze de hele dag toch lekker door de tuin gescharreld, dus Pippa kan het best vergeten, dat broeds zijn.
En dan is er nog Laza Rus, die opeens geen goede haan meer zou zijn voor ons.
Wij vinden het eigenlijk een schande, dat er zo over hem gesproken wordt hier in de tuin. Hij is een prima baas, hij is streng, maar rechtvaardig.
Wij weten niet zeker wie er is begonnen met het verspreiden van de geruchten over hem, maar wij hebben wel een vermoeden.
Zagen wij pas de Geertruitjes niet met elkaar staan kletsen en giechelen in een hoekje van het huis?
Zij zullen toch niet denken dat dit een leuke grap is? Wij vinden er in elk geval niets aan, het geeft alleen maar onrust en gekonkel onderling.
Wij gaan straks eens een hartig woordje met hen spreken en als blijkt dat zij hier inderdaad achter zitten zullen wij hen duidelijk maken dat zij nu toch te ver zijn gegaan.
Dan moeten zij zelf alles maar weer in orde maken en hun excuses aanbieden aan Laza. Die arme haan is helemaal onzeker aan het worden. En daar heeft toch niemand wat aan?
En dat allemaal door een zogenaamd geintje van die twee ondeugden.

Verkiezingsstrijd?

Odette:
Ik heb medelijden met Laza Rus.
Hij wordt helemaal zenuwachtig door alle praatjes, die rondgaan in de Tok tuin.

Laza Rus

Iedereen is hier aan het speculeren wie zijn opvolger gaat worden, terwijl hij nog gewoon hier rondloopt.
Sommigen zijn voor Wiske, als zij een Suske zal blijken te zijn, anderen willen Winnifred hier laten blijven en weer anderen denken dat het het beste is als er een totaal vreemde, nieuwe haan gaat komen.
Er wordt ook gekletst over wat Ma Tok zal gaan doen.
Zou zij Laza nog een kans geven, of gaat zij hem wegbrengen naar Stolwijk? Of naar een hanenpension, waar hij kan gaan uitrusten?
Het vreemdste is eigenlijk dat iedereen hem ineens geen goede leider meer vindt, terwijl er niets is veranderd.
Er is alleen maar een gerucht verspreid in de tuin, door wie weet niemand.
Laza had als reactie eerst afgekondigd dat hij heel streng zou gaan optreden, om aan te tonen dat hij echt nog de baas is, maar toen de Geertruien tegen hem zeiden dat hij daarmee de hennen juist tegen zich in het harnas zou jagen, zodat zij zouden gaan

klagen bij Ma Tok, heeft hij daar toch maar weer van afgezien.
Eén van de Geertruien vroeg aan Vita of er in de opvang van "Red een legkip" ook hanen waren. Vita antwoordde dat dat inderdaad het geval was, toen zij en Vera daar net waren aangekomen zat er ook een heel zielige haan bij hen in het hok.
Er schijnen ook ergens in een opvang een heleboel hanen bij elkaar te wonen, daar is ook een foto van (zie hiernaast).
Ma Tok zou daar natuurlijk ook een nieuwe baas voor ons kunnen gaan halen.
Dat is geen voorstel van mij, maar van iemand anders, ik weet niet meer van wie, er werd zo vreselijk door elkaar gekakeld, dat ik het niet meer bij kon houden, wie wat zei.
Deze gesprekken vinden gelukkig plaats zonder dat Laza het kan horen, dus als hij net aan de andere kant van de tuin is.
Het zou toch echt vreselijk zijn als hij kon horen hoe er over hem gepraat wordt door zijn eigen hennen!
Nee, ik vind de sfeer helemaal niet fijn meer in de Tok tuin sinds er zo wordt gekletst. Het is gewoon net alsof Laza niets meer goed kan doen, terwijl hij echt zijn best doet om ons allemaal bij elkaar te houden.
Het is wel zo dat wij nu met een heleboel zijn, maar het gaat eigenlijk best.
Hij roept ons altijd trouw als er iets lekkers te halen is en als wij dan komen aanrennen wacht hij tot wij hebben gesnoept voordat hij zelf een snaveltje vol neemt.
Ik ben blij met hem als onze haan, van mij mag hij gewoon de baas blijven hier.

Een ingewikkelde situatie

Nadine:
Er is weer eens iets vreemds aan de hand hier in de tuin.
Pippa, die nog in haar hokje zit met haar zoon Xander, doet heel raar.

Pippa in het legnest

Sinds een paar weken is zij alweer aan het eitjes leggen, zij doet dat keurig in het legnest van het hokje van haar en haar zoon. Omdat zij ook in dat legnest slapen, begreep Xander niets van zijn broedmoeder, die ineens een hele tijd in dat nest bleef liggen, terwijl het allang licht was buiten. Hij bleef echter trouw bij haar zitten totdat zij klaar was met haar taak.
Na een paar dagen was hij eraan gewend dat Pippa elke dag een tijdje in het legnest zat. Omdat hij nogal aan haar hangt bleef hij ook elke dag bij haar zitten tot zij

Pippa en Xander op de ren

de ren in liep om te eten en te drinken en haar poten wat te strekken.
Het vreemde is nu, dat zij niet meer in de tuin wil rondlopen met Xander. Ze wil echt in het hok blijven, de hele dag.
En sinds gisteren wil zij zelfs het legnest niet meer uit.
Zij gedraagt zich heel erg broeds, wordt boos als Ma Tok haar optilt om haar even in de ren te zetten.
Ze heeft Ma Tok zelfs gepikt in haar hand! Gelukkig was het maar heel zachtjes, zodat Ma Tok er niets aan heeft overgehouden.
Ik heb aan Desiree gevraagd of zij dit ooit heeft meegemaakt in haar lange leven. Zij kon zich niet herinneren dat een hen zich hier eerder zo heeft gedragen.
Het is toch uitzonderlijk: Pippa heeft haar taak als broedmoeder nog niet eens afgesloten en nu wil

broedse Pippa

zij alweer gaan broeden!
Dat kan toch niet?
Wie moet er dan voor Xander zorgen? Hij zit nu al de hele dag bij haar in het legnest.
Gelukkig haalt Ma Tok hem er telkens uit, zodat hij toch wat kan eten en drinken en een beetje beweging heeft dat arme jongetje ook nodig, anders groeit hij nooit op tot een flinke haan.
Ik denk dat ik straks maar eens een hartig woordje met Pippa ga spreken, zij kan haar zoontje toch niet zomaar in de steek laten?
Het is wel moeilijk praten nu zij de hele tijd in het legnest blijft zitten, maar ik ga het toch proberen.
En als het niet lukt moet Laza maar eens een heleboel harde kraaien laten horen bij het hokje. Hij kan natuurlijk ook aanbieden om zijn zoon een poosje onder zijn hoede te nemen, al weet ik bijna zeker dat dat moederskindje bang is voor zijn pa.
Eigenlijk moet ik er maar op vertrouwen dat Ma Tok maatregelen zal nemen als het zo blijft.
Ik hoorde haar ook al tegen Pippa praten. Zij kan daarvoor het legnest open doen, zodat zij niet hoeft te schreeuwen door het hout van het hok heen.
Kortom, het is weer eens een ingewikkelde situatie hier in de Tok tuin.

Aan vervanging toe?

Laza Rus:
Ik ben ernstig verontwaardigd!
U begrijpt vast wel waarom.
Er wordt hier in de tuin gefluisterd dat ik te oud ben geworden om mijn hanentaken naar behoren te kunnen verrichten. Heb je nu ooit! De brutaliteit!

LazaRus in vol ornaat

Ik ben nog steeds viriel genoeg om al mijn dames tevreden te houden. Tenminste, dat dacht ik. Maar nu gaan er allerlei geruchten dat ik ze niet allemaal meer in de hand zou hebben.
En dat terwijl er eerst steeds werd gezegd dat ik veel te streng was voor mijn harem.
Je doet het ook nooit goed als haan!
Nu heb ik wat bedacht om alles weer op zijn pootjes terecht te laten komen. Ik ga vanaf nu heel streng optreden tegen alle insubordinatie.
Dan zullen we eens zien wie er aan het langste eind trekt.

Wiske een Suske?

En dan wordt er ook nog gezegd dat Wiske misschien een Suske zou zijn en dat zij, die dan een hij zou zijn, mij zou moeten helpen bij mijn taken. Belachelijk!
Alsof ik dat nodig zou hebben!
Bovendien: kijkt u nu eens naar die foto hiernaast.
Dat is toch geen haan?
Met zo'n vriendelijk gezichtje kun je toch niet kraaien?
Ik weet niet wie Ma Tok op dit idee heeft gebracht, maar volgens mij is het klinkklare onzin!
Het enige wat mij wel opvalt bij Wiske is dat haar veren erg mooi glanzen met een bijna groenige glans. En dat kan dan wel weer wijzen op het mannelijk zijn van een kuiken. Ikzelf heb ook van die mooie veren. Zou het dan toch waar zijn?
Dat Wiske een Suske is? En zou Ma Tok haar dan ook hier laten blijven in de Tok tuin?