Verbouwen of nieuw kopen?

Desiree:
Er is gisteren iemand komen kijken naar het schuurtje, dat misschien ons hok gaat worden.

Laza's schuurtje

Die man heeft van alles opgemeten en hij heeft met Ma Tok gepraat.
Hij heeft ook Maria's kindertjes gezien. Volgens mij is Ma Tok net zo trots op ze als Maria, iedereen die in de tuin komt moet ze zien. En natuurlijk durft niemand te zeggen dat die kuikens hem of haar niets interesseren.
Zoiets doe je niet als Ma Tok je vraagt of je ze wilt zien.
Wij weten nog steeds niet of het schuurtje nu verbouwd gaat worden tot kippenhok of dat er een heel nieuw houten hok komt. Wij hebben geen voorkeur, we gaan er van uit dat Ma Tok de juiste beslissing gaat nemen.

allemaal samen op stok

Het zou wel heel fijn zijn als Laza voortaan altijd bij ons in het hok kan blijven slapen en hij ook in het weekend niet alleen hoeft te overnachten. Zegt u nu zelf: het ziet er toch veel gezelliger uit op de foto hiernaast dan de eenzame stok in het schuurtje op de foto eronder.
Als die twee foto's zouden kunnen worden gecombineerd zou dat toch fantastisch zijn?
Ik bedoel: een grote stok voor ons allen in het opgeknapte schuurtje, waar we met ons allen lekker op kunnen zitten slapen. Laza gezellig tussen ons in.
Ik stel het me al helemaal voor.

Ma Tok heeft een hele poos met de man, die over de verbouwing

Laza's eenzame stok

gaat, gepraat. Er moet een heleboel gebeuren voordat zij tevreden is.
De man heeft beloofd om een prijsopgave te maken en Ma Tok heeft besloten om ook een deel van het werk zelf te doen.
Dat scheelt natuurlijk in de kosten en zij vindt het nog leuk om te doen ook.
Maar eerst wacht zij op het bericht van de aannemer, zodat zij zijn prijs kan vergelijken met die van de leverancier van het houten hok.
Ik ben erg benieuwd wat het gaat worden.

Maar het belangrijkste is wel dat wij allemaal samen bij elkaar kunnen overnachten, altijd, zomer en winter. En dat gaat hoe dan ook gebeuren, voor welke optie Ma Tok ook gaat kiezen.

Weer een ervaring rijker

Vera en Vita:
De kuikentjes zijn er en wat zijn ze leuk!

Maria met twee van haar kuikens

Wij hebben eigenlijk nog nooit meegemaakt dat er kuikens uit hun ei kwamen. Ja, natuurlijk wel toen wij dat zelf deden, maar dat weten wij niet meer zo goed. En wij zaten onder een warmtelamp, niet onder een gezellige kloek.
Maria is terecht heel trots op haar kleintjes en ze beschermt ze ook goed. Er komen telkens mensen kijken en dan wordt zij van haar kinderen af getild door Ma Tok.
Zij doet dat wel heel voorzichtig, maar Maria vindt het niet fijn.
Zij begrijpt natuurlijk wel dat iedereen haar schatjes wil bewonderen, en ze is ook trots op haar mooie kinderen, maar ze wil ze het liefst lekker onder zich houden. Er kwamen mensen met twee kleine meisjes kijken in de tuin vandaag.
Zij vonden de kuikentjes heel schattig, maar ze vonden ons, kippen, ook leuk.                                                                                                                         Ze wilden zelfs bij ons in de

gezellig bij de familie Tok op visite

tuin blijven, maar dat kon niet, want ze moesten weer naar hun eigen huis toe. Jammer hoor, wij vonden het wel leuke meisjes.
Vanmiddag kwam mevrouw Wies kijken, de mevrouw waar de kleintjes naartoe gaan als ze groot genoeg zijn geworden om zonder hun moeder verder te kunnen leven. Zij vond de kuikens ook erg mooi en lief.
Wij denken dat zij ze graag meteen had willen meenemen, maar dat kan nog niet, ze moeten eerst nog een heel stuk groeien en een mooi verenpakje krijgen. Omdat ze nu alleen nog maar dons hebben kunnen we ook nog niet zien wie de moeder van

twee van de kuikens, links Wiske

Wiske is.
Dat vinden de Geertruien niet erg, nu kunnen ze nog een poosje doen alsof zij er niets mee te maken hebben gehad.
Wij hopen in elk geval dat Wiske een hennetje is, dan mag zij hier in de tuin blijven wonen bij ons.
Ma Tok heeft ook weer foto's gemaakt van de vier W's.
Ze zijn nog net zo klein als gisteren, maar ze lopen al goed heen en weer. Ze kunnen ook al met mama Maria mee naar beneden en naar boven in het hokje, dat hebben ze snel geleerd.

drukke kindertjes

Het is nu wel veel moeilijker om foto's te maken, de kuikens zitten
geen seconde stil.
Dat is te zien aan de onscherpe beelden. Dat de foto's er zo raar uitzien komt dus niet omdat Ma Tok zo beeft, maar omdat de kuikens zoveel bewegen.
Op de onderste foto ziet u één van de kleinen op de zitstok klimmen. Het lukte haar nog ook!
En ze zijn nog maar drie dagen oud. Dat belooft wat voor de komende tijd.
Wat zal Maria het druk krijgen.
Maar volgens ons geniet zij van elke minuut met haar mooie kleintjes.
En wij ook.
Het klinkt zo gezellig, dat zachte gepiep uit het hokje.

Wij blijven ons verbazen over de fijne dingen, die er bestaan in de wereld buiten de legschuur. En dan te bedenken dat we dat bijna waren misgelopen.
Wij blijven het roepen: "Hiep hiep hoera voor Red een legkip."

De naamgeving

Laza Rus:
Omdat ik nogal goed ben in het verzinnen van namen voor mijn kinderen, zoals is gebleken toen ik mijn dochter Lieve haar naam heb gegeven, mocht ik van Ma Tok ook voor mijn vier nieuwe kuikens een naam bedenken.
Er was wel een voorwaarde aan verbonden: alle namen moesten met een "W" beginnen. En het moesten ook allemaal meisjesnamen zijn. Waarom? Omdat wij er hier in de tuin van uitgaan dat een kuiken een hennetje is totdat het tegendeel is gebleken.
Ja, ik ben het daar helemaal mee eens, ik zou helemaal niet blij zijn als er nog een haantje hier zou rondlopen.
Er hoort tenslotte maar één koning te zijn in een koninkrijk en ik beschouw deze tuin als mijn koninkrijk en ik ben dus de enige koning hier en dat moet zo blijven.

het vrolijke viertal

Goed, dan nu de namen, die ik voor Maria's en mijn viertal heb bedacht.
Het moeten natuurlijk wel klinkende namen zijn en niet zomaar gewone alledaagse namen, dat past niet voor de kinderen van een koning.
De eerste noem ik "Wilhelmina", dat schijnt een echt koninklijke naam te zijn.
Voor de tweede vind ik "Wendelmoed" wel passend, ook niet alledaags en best wel chique.
En dan het derde kuiken, ik heb altijd een zwak gehad voor de naam "Winnifred", dus zo heet nummer drie.

kuifhoen/chabo

Ja, en nu het gemengde kuiken nog.
Op de foto is zij nog nat en ik moet zeggen dat ik haar niet bepaald mooi vind. Maar ze kan natuurlijk nog heel leuk opdrogen, dat moeten we afwachten.
We kunnen ook nog niet zien wie de moeder is van dit kleintje. Ik hoop stiekem dat het niet één van de Geertruien is. Niet omdat dan uit zou komen wat zij liever niet willen toegeven, maar omdat ik denk dat een kuiken van Keetje of Desiree mooier zal uitvallen dan één van een Geertrui met haar krulveren.
Ik denk dat dit kuiken maar een beetje een minder pretentieuze naam moet krijgen, dan rust er niet zoveel druk op haar om mooi te zijn. Maar het moet toch wel een naam van een bekend persoon zijn, zij is tenslotte een dochter van mij.
En daarom heb ik besloten om haar "Wiske" te noemen.
Ik vind dat wel een mooi compromis. Bovendien kunnen we een eventueel haantje dan Suske dopen. U weet toch dat, als één van deze vier een haantje blijkt te zijn, dat haantje en twee hennetjes naar de vriendin-mevrouw, die we, met haar welnemen, voortaan maar bij haar naam "Wies" zullen noemen, gaan verhuizen als zij groot genoeg zijn?
Die wetenschap maakt alles voor mij heel wat relaxter.
Zo hoef ik mij geen zorgen te maken over eventuele concurrentie.
Of er zouden meer haantjes bij de kuikens moeten zitten.
Maar daar gaan we niet van uit.
Zoals ik al zei: hier is elk kuiken een hen totdat het tegendeel is bewezen.

Maria's kinderen

Maria:
Eergisteren hoorde ik het al: een heel zacht en lief gepiep onder mij.

het tweede kuiken kruipt uit het ei

Dat betekende dat er in elk geval één van de kuikens in zijn eitje de luchtkamer had aangepikt, zodat hij nu adem kon halen.
En 'savonds werd er druk gezaagd in de eieren. Dan weet ik het zeker: ze gaan uitkomen!
En ja hoor, na een hele nacht lang hard werken kwam mijn eerste kuiken uit zijn ei gekropen.
Hij was nog helemaal nat en hij was doodmoe van het harde werken, dus hij kroop snel in mijn warme dons om droog en warm te worden.
De andere eitjes waren inmiddels ook aangepikt en ook daar werd druk gezaagd. Het leek wel een

het derde kuiken is al te zien door het gaatje in de eierschaal

houtzagerij onder mij.
Het duurde best lang voordat er weer een nat, moe kleintje in mijn dons kroop.
U kunt hem eruit zien komen op de foto links boven.
En op de foto hiernaast ziet u ook nog een stukje van het tweede kuiken, terwijl u door het gat in de schaal het derde kuiken al kunt zien, als u goed kijkt.
Die moet nog een heel eind zagen voordat de schaal helemaal door is. Dat duurde nog een hele tijd, zeker een halve dag, en toen was nummer drie er ook.
Het vierde en laatste ei was het kuifhoen-ei. Het gemengde kuiken deed er het langste over.

alle vier de kuikens zijn uit hun ei gekomen

Misschien komt dat omdat zijn ei het grootste was.
Maar toen waren ze er allemaal!
Ze zijn prachtig en schattig en de mooiste kuikens die er bestaan.
Ma Tok heeft foto's gemaakt, al vond ik dat niet zo fijn.
Je moet de rust van baby's niet teveel verstoren, dat is niet goed voor ze. Maar alle lezers moeten natuurlijk wel mijn mooie kinderen kunnen bewonderen, dus ik heb het maar toegelaten.
Wat vindt u van ze?
Zijn ze niet geweldig?

Ma Tok heeft ook al kuiken opfokvoer neergezet, hoewel kuikens de eerste dag nog niet eten, dat is niet nodig. Vlak voor het uitkomen hebben ze de dooier in zich opgenomen en die geeft voeding genoeg voor het eerste etmaal. Maar het kan er maar vast staan, zei Ma Tok, en ik mag er ook van eten. Dat kuikenvoer is veel lekkerder dan gewoon kippenvoer, dus dat laat ik me geen twee keer zeggen.
Ma Tok zei dat ik goed moest aansterken na drie weken nauwelijks eten en drinken.
Dus dat doe ik dan maar, zij zal het wel weten.

het kraambezoek krijgt alternatieve beschuit met muisjes

En alle kippen en ook Laza Rus kwamen bij het broedhok kijken toen zij het gepiep van de kleintjes hoorden. Ze kwamen bij mij op kraambezoek, heel gezellig.
Ma Tok haalde de lege eierschalen weg uit het nest en toen liet zij ze per ongeluk op de grond vallen. Zo kwam zij aan de weet dat kippen die lege schalen erg lekker vinden om in te pikken en op te eten. En het is nog goed voor hun kalkbehoefte ook.
En zo eindigde de dag heel fijn voor iedereen in de tuin van de familie Tok.

Rampen

Geertrui ziet het even niet zitten

Geertrui en Geertrui:
U ziet hiernaast één van ons met haar kop neerslachtig naar beneden.
U kunt van ons aannemen dat de andere Geertrui er net zo terneergeslagen uitziet.
Hoe dat komt?
Kunt u dat niet raden?
Iedereen hier in de tuin is in BLIJDE afwachting. Van het uitkomen van de kuikens van Maria.
Ma Tok heeft eergisteren nog een keer met de schouwlamp door de eieren heen gekeken en alle vier zijn ze bijna helemaal vol. Dat betekent dat nu zeker is dat er in alle vier de eitjes een kuiken aan het groeien is.
Heel fijn, natuurlijk, maar wij, de Geertruien dus, worden steeds ongeruster naarmate de dag van het uitkomen dichterbij komt. Want dan zal ook uitkomen van wie het gemengde kuiken is. En de kans dat het van één van ons is, is vijftig procent! Dat is de helft!

kuikentjes, schattig of rampen?

En als het kleintje echt van één van ons is, zou er dan van ons verwacht worden dat wij ook gaan helpen bij de opvoeding van dat monster?
En met monster bedoelen wij niet dat het beest waarschijnlijk net zo lelijk wordt als die hen, die bij de buurvrouw verderop in de straat woont, die Lieve, maar dat alle kuikens monsters zijn.
Ze nemen al je vrije tijd in beslag en ze willen de hele tijd spelen.
Ze springen bovenop je als je net even lekker zit uit te buiken en ze willen in je dons kruipen.
Nou, ons niet gezien, hoor, dat doen ze maar fijn bij Maria, die zo nodig moest broeden.
Of anders bij Ma Tok, die zo lollig was om een kuifhoen-ei bij de broedeieren te leggen.


En de mensen, die alle kuikens zo schattig vinden, weten niet waar ze het over hebben. Kuikens zijn regelrechte rampen, allemaal!
                                                                                                           

De terugkeer

Vera:
U hebt het vast al gehoord, dat ik ziek was.
Ik had het ineens erg benauwd en ik moest telkens hoesten.
Dat was niet fijn, hoor, vooral die benauwdheid was best een beetje eng.
Gelukkig had Ma Tok het direct in de gaten. En toen heeft zij een dokter gebeld.
Maar dat weet u allemaal al, dat heeft Vita eergisteren verteld, geloof ik.

Vera in haar privé nachthok

Ik ben nu ook in het huis geweest, ik heb er van alles gezien en meegemaakt.
Zo heb ik in een hok gezeten, dat Ma Tok speciaal voor mij had gemaakt. Ik voelde mij wel een beetje belangrijk, dat ik daar mocht overnachten.
Ik moest wel een vies drankje slikken, daar was ik niet zo blij mee, maar ik kreeg een paar lekkere gedroogde meelwormpjes toe en dat maakte alles weer goed. Ik heb heerlijk geslapen en 's morgens voelde ik mij weer veel beter.
Toch moest ik van Ma Tok weer dat vieze drankje drinken, u begrijpt vast wel dat ik daar

de vriendinnen weer herenigd

helemaal geen zin in had en dat ik mij best wel heb verzet.
Toen het drankje op was zat er ook wat van op Ma Tok's witte trui, allemaal kleine gele vlekjes. Ondanks dat kreeg ik ook nu weer iets lekkers toe. Toen voelde ik mij wel een beetje schuldig.
En toen werd het allemaal heel fijn: ik mocht met Ma Tok mee naar beneden, twee trappen af. Beneden aangekomen ging Ma Tok met mij de tuin in en ze zette mij naast mijn vriendin Vita in het hok, bij het pas gevulde snoepbord.
Vita was erg blij om mij weer te zien en ik was nog blijer om weer bij haar te zijn. We hebben heerlijk gesnoept samen en                                                                                                 daarna kwam Laza Rus aan mij

Laza informeert naar Vera's gezondheid

vragen hoe het nu met mij was.
Toen voelde ik mij echt een soort diva, omdat de baas van de hele familie Tok speciaal naar mij toekwam om naar mijn gezondheid te informeren.
Ik kon hem gelukkig vertellen dat het veel beter met mij ging, dat ik zelfs een ei had gelegd in het hok boven in het huis.
Laza zei dat hij blij was dat ik weer in de tuin mocht lopen, hij had mij de vorige dag en ook 's nachts gemist. Hij ziet het liefst al zijn hennen gezellig bij elkaar door de tuin scharrelen en hij wil ze ook graag allemaal om zich heen hebben als hij op stok gaat.
Wat voelde ik mij toen goed!
Ik hoor er echt helemaal bij!

Ik heb het al eerder gezegd en ik herhaal het nog maar eens:
Laza Rus Tok is de beste haan van de hele wereld.

Hoera, Pippa mag!

Desiree:
Ma Tok heeft goed haar best gedaan om Pippa nog een keer van haar broedsheid af te helpen, maar dit keer is het echt niet gelukt. Het kleine kipje bleef stug terug gaan naar het legnest, ook als er helemaal geen eitjes in lagen. Ze heeft dit drie dagen volgehouden en toen vond Ma Tok dat Pippa haar punt wel had gemaakt.
Met andere woorden, Pippa heeft gewonnen en Ma Tok heeft verloren.

het hokje voor Pippa

Ma Tok ziet het niet als een verlies, zij zegt dat als Pippa zo duidelijk volhoudt er niets anders opzit dan haar te laten broeden. En ze zei ook dat ze het eigenlijk best leuk vond, maar dat mocht ik niet verder vertellen. Ik, als oudste hen van de familie Tok, ga toch niet meer broeden, dus tegen mij kon zij het wel zeggen.
En natuurlijk vertel ik het niet tegen de anderen, als iemand mij zijn of haar vertrouwen schenkt zal ik dat niet beschamen.
Ma Tok is gisterenochtend druk bezig geweest om een broedhokje voor Pippa in orde te maken.

de beide broedhokjes knus naast elkaar

Er stond gelukkig nog een klein hokje in Laza's schuurtje, dat hokje heeft Ma Tok tevoorschijn gehaald. Dat was nog een hele klus, eerst moest Laza's stok uit het schuurtje.  Toen moest gekeken worden welk dak bij het juiste hokje hoorde (er staan namelijk nog twee oude hokjes in het schuurtje en van allebei die hokjes is het dak los gegaan) en daarna moesten het goede hokje en het juiste dak het schuurtje worden uitgesleept.
En Laza's stok moest weer worden hersteld, anders kan hij er volgend weekend niet overnachten. Goed, u begrijpt het al: toen het broedhokje eindelijk op zijn plaats stond, vlak naast

hè hè, Pippa zit

Maria's hok, en het was ingericht met een lekker broedmandje en eten en drinken voor Pippa, de eitjes (er waren er inmiddels gelukkig twee) in het broedmandje lagen, Pippa op de eitjes was gezet en daarna het dak op het hokje was gelegd, slaakte Ma Tok een diepe zucht, net als Pippa trouwens, toen zij eenmaal op haar eitjes zat.
Nu is zowel Pippa als Ma Tok dus tevreden.
Wij gingen allemaal kijken bij Pippa's hokje, en ik vroeg haar of ze lekker zat.
"Heerlijk", zei ze, "eindelijk."


Verder laten wij haar nu met rust, dat is het beste als je zit te broeden, dan kun je lekker in trance raken. En dan is de broedtijd snel om.
En dan komen er hopelijk nog twee kuikentjes bij in de tuin van de familie Tok.

De boezemvriendinnen

Vita:
Ik moet u iets heel ergs vertellen.
Mijn beste vriendin Vera is ziek, zij heeft waarschijnlijk longontsteking.
Ma Tok maakte zich al van het begin af aan zorgen over Vera's ademhaling, die was nogal hoorbaar. Zij heeft zelfs een keer "Red een legkip" opgebeld om te vragen of zij met Vera naar de dierenarts moest gaan, of dat zij haar antibiotica mocht geven, dat had zij nog in een dichte verpakking in huis.

zieke Vera

De mensen van "Red een legkip" zeiden dat die hoorbare ademhaling geen kwaad kon, maar als Vera ging hoesten of naar adem happen moest er wel wat gebeuren.
En gisteren begon Vera ineens te hoesten. En nu en dan had zij het ook een beetje benauwd.
Ma Tok heeft toen meteen de dierenarts opgebeld en gevraagd of zij de antibiotica, die zij nog steeds had, mocht gaan geven. De dierenarts vond dat een goed idee. Er werd afgesproken dat Ma Tok, als Vera niet snel beter zou worden, terug zou bellen naar de dokter en dan zou zij met Vera naar hem toe gaan.
Ma Tok heeft ook nog gevraagd of het goed zou zijn om Vera een poosje binnen te houden, zodat

Vera in haar privé verblijf

zij niet in de koude wind zou zitten. Ook dat vond de dierenarts het proberen waard, maar dan moest Vera wel in een onverwarmde kamer zitten, anders zou de overgang te groot zijn van buiten naar binnen en straks ook weer van binnen naar buiten, als Vera weer beter zou zijn.
Gelukkig had Ma Tok nog een konijnenbench in de schuur staan. Die sleepte zij naar de logeerkamer, waar bij gebrek aan een logé de kachel niet brandde, en daar werd een hok voor Vera gemaakt, compleet met zitstok, eet- en drinkbak.

Vera kreeg gelijk haar eerste dosis antibiotica toegediend en daarna werd zij in haar privéhok gezet. En daar zit zij nu totdat het beter met haar gaat.
Ma Tok houdt haar goed in de gaten en ze verwent haar met lekkere hapjes.
Dat is fijn voor Vera. Ik hoop dat zij zich snel beter gaat voelen.
En tot die tijd moet ik haar hier in de tuin missen, mijn beste vriendin.

Broedvriendinnen

het alternatieve legnest in het nachthok

Odette:
Pippa en ik hebben een hele dag en een hele nacht samen op het legnest gezeten. Heel gezellig, hoor, eerst zaten we op twee eitjes, die heel hard waren.
Ma Tok heeft ze weggehaald, omdat ze eigenlijk niet wil dat wij gaan broeden.
Ze wil liever legkippen, zoals Vera en Vita, redden.
Bovendien zei zij dat die twee harde eitjes kalkeitjes waren, daar kun je op broeden tot je een ons weegt, er komt nooit een kuiken uit. Dus het was wel goed, dat zij ze weghaalde. Ik heb het nu over het legnest, dat ma Tok in het nachthok heeft gemaakt,

Laza in gesprek met Odette

omdat Maria op het echte legnest in het andere hok zit te broeden. Er kwam daarna wel telkens één van de andere hennen tussen ons in zitten, wat eigenlijk niet paste, om hun ei in het legnest te deponeren. Wij gingen dan even wat opzij, want een ei om te bebroeden wilden wij wel graag hebben. En als de hen in kwestie klaar was met leggen schoof ik snel haar ei onder mij. Soms was Pippa eerder, dan pikte zij het ei in.
Wij maakten hier geen ruzie over, we zaten veel te gezellig samen.
Ma Tok bleef ons steeds van het legnest af halen en ze haalde ook telkens de eieren weg, om ons te ontmoedigen, zei ze. Laza Rus kwam ook nog met mij praten, toen ik weer even in de ren zat, nadat Ma Tok mij van het nest

Pippa

had gehaald. Laza zei dat we eigenlijk hadden afgesproken dat er deze zomer niet gebroed zou worden, dus ik moest echt proberen om er van af te zien.
Ja, hij heeft makkelijk praten, hij, als haan, weet niet wat het is om broeds te zijn.
Maar toen kwam Laza met zijn belangrijkste argument, namelijk dat Pippa een veel broedsere indruk maakte dan ik. Bovendien is zij al een keer eerder broeds geweest dit seizoen, dus áls er één kip mag broeden moet zij dat zijn.
Daar kon ik niet veel tegenin brengen. Dus toen ben ik echt mijn best gaan doen om weer met de andere hennen mee te doen en door de tuin te gaan lopen. Gisterenavond heb ik me nog even vergist, toen ben ik weer samen met Pippa in het legnest

Odette kijkt bij Pippa op het legnest

gaan zitten om te slapen, maar nadat Ma Tok ons allebei op de stok had gezet ben ik daar blijven zitten en vanochtend ben ik lekker vroeg naar buiten gegaan.
Nu zit Pippa alleen op het nest.
Ma Tok zal haar er straks wel weer afhalen, maar zij heeft gezegd dat als Pippa echt niet van haar broedsheid is af te brengen, zij maatregelen gaat treffen om een broedhokje voor haar in te richten. Ik mocht dat niet tegen Pippa vertellen, want dan doet zij misschien niet meer haar best om de broedsheid tegen te gaan.
Ik ga wel steeds even bij Pippa kijken, hoe het met haar gaat.
Er moeten ook nog eitjes gespaard worden om uit te broeden en dat is een beetje een probleem. Een broedse kip legt niet, dus Maria, Pippa en ik zorgen niet voor broedeitjes. Alles hangt nu af van Nadine, want Ma Tok vindt één mix-kip wel genoeg. En er is nog maar één eitje van een chabo op het ogenblik, dus Pippa moet nog even wachten. Misschien kan ik ook wel weer een eitje leggen, als ik goed mijn best doe.
En natuurlijk ga ik dat proberen voor mijn broed-vriendin Pippa.

Verre neef en nichten

Pippa:
U weet inmiddels wel dat Ma Tok een zus heeft, die in Nieuw Zeeland woont, zus Hannah.
Wel, die zus Hannah heeft ook kinderen en twee van hen wonen in Australië, in Perth, om precies te zijn.
En op het ogenblik is Hannah met haar man bij deze kinderen op bezoek.
Nu denkt u waarschijnlijk: "O, Australië ligt vlakbij Nieuw Zeeland, dus ze zijn misschien een dagje naar die kinderen toe."
Maar vergis u niet. Van Nieuw Zeeland naar Perth in Australië is het negen uur vliegen. Ze zijn dus niet een dagje naar hun kinderen gegaan, maar meteen een hele maand.
Een echte vakantie. En in die vakantie gaan zij van alles in Australië bekijken.

Zo kwamen zij ook bij een Wildlife Park.

verre nicht van Geertrui

verre neef van Laza en verre nicht van Maria

En daar ontmoetten zij familie van ons!
Ja, het is echt waar, ik kon het eerst ook niet geloven.
Op de foto links ziet u een verre nicht van de Geertruitjes en rechts is een neef van onze eigen Laza Rus te zien. En als u op de rechter foto links bovenaan kijkt kunt u ook nog een nichtje van Maria zien. Het "verre" bij "verre nicht" is in dit verband letterlijk bedoeld en het geldt ook voor de neef van Laza en de nicht van Maria.
Ik vond dit zo'n wonderlijk verhaal, dat ik het u meteen moest vertellen.
En gelukkig was er verder toch niet veel aan de hand in de tuin, dus Ma Tok vond het prima dat ik deze bijzonderheid aan u doorgaf.
Nu weten wij dus dat er aan de andere kant van de wereld dezelfde soort kippen wonen als aan deze kant. Zou het daar misschien een spiegel zijn van onze kant?
Dat zal ik straks eens aan Odette vragen, dan heeft zij weer iets om over te filosoferen.

Pippa weer broeds?

Odette ook broeds?

Odette is trouwens erg stil de laatste tijd, zij zal toch niet broeds aan het worden zijn?
En om helemaal eerlijk te zijn voel ik me ook weer een beetje ... eh... afwezig worden zo nu en dan. Zijn er nog mensen die binnenkort kuikentjes willen?
U zegt het maar, hoor, dan gaan wij met ons tweeën aan de slag voor u.

Lieve

Laza Rus:
Mijn dames zijn allemaal druk aan het kakelen over de broedeieren van Maria.
Ze zijn benieuwd naar wie de moeder is van het kuifhoen-ei, dat erbij ligt.
Ik weet het ook niet.
Wat ik wel weet is dat ik de vader ben van alle vier de bevruchte eitjes.
Want ik ben de enige haan hier in de tuin.
Dus dat is eenvoudig.
En ik moest erg lachen om de Geertruien, die zich zorgen maken over het eventuele bekend worden van hun omgang met mij. Ze zijn niet zo slim als ze zelf dachten. Anders hadden ze hun snavels wel gehouden totdat duidelijk was geworden wie de moeder van het gemengde kuiken is. Nu hebben ze zichzelf al verraden, terwijl het ei misschien helemaal niet van één van hen is.
Van mij zou niemand iets gehoord hebben over de Geertruitjes en hun bereidheid om getreden te worden door mij.

de drie soorten kuifhoenders, Desiree, Keetje en Geertrui

Dat soort dingen schreeuw je niet van de daken, vind ik. Zoiets blijft tussen de hen en de haan.
Ik ben ook wel een beetje benieuwd naar de uitkomst van het kuifhoen-ei. Op de foto hiernaast ziet u de mogelijke moeders bij elkaar, al staat er maar één Geertrui op. Maar dat maakt voor het resultaat niet uit, zij zijn toch precies hetzelfde.
Zij vinden de hen, die bij de mensen in de straat woont en die een dochter is van mij en één van de Geertruien erg lelijk. Dat vind ik wel erg kort door de bocht.

Lieve

Goed, de schoonheidsprijs zal zij nooit winnen, maar ze heeft wel een prachtige chabo-staart. En ik vind haar kleine hoog opstaande kuifje ook best grappig.
Ik heb aan Ma Tok gevraagd om de foto van haar eens extra groot te maken, dan kunt u haar goed bekijken.
Ik persoonlijk vind dat zij best een lief gezichtje heeft.
En is een lief gezicht niet belangrijker dan een knap smoeltje? Ik vind van wel. Ik stel dan ook voor om haar "Lieve" te noemen.
Als vader heb ik toch wel het recht om haar een naam te geven. En de Geertruien zijn toch niet in haar geïnteresseerd, laat staan dat zij bereid zijn om na te denken over een passende naam voor hun dochter.
Ik hoop dat de verzorgers van mijn dochter dit ook lezen en dat zij het eens zijn met haar naam.
Dan kunnen we haar voortaan zo noemen als we het over haar hebben.
En zij kunnen haar ook met die naam aanspreken.


Meer kan ik helaas niet voor haar doen, daarvoor woont zij net even te ver weg.
Maar ik vertrouw erop dat mijn zoon goed voor haar zal zorgen.
En dat zal wel in orde komen, hij heeft tenslotte mijn genen.

Wie is de moeder?

Keetje:
Wat spannend! Zou het echt waar zijn? Dat ik een zoon of dochter krijg, bedoel ik.
Ik zou het helemaal geweldig vinden.
En Ma Tok heeft beloofd dat, als het een dochter is, zij hier in de tuin mag blijven wonen.
Omdat zij het resultaat van een experiment zou zijn.
Ik ben helemaal opgewonden. O, ik hoop toch zo dat het waar is, dat het kuifhoen-ei, waar Maria op broedt, door mij is gelegd.

oma (?) Desiree

Ik heb aan Desiree gevraagd wat zij ervan zou vinden als het kuiken van Laza en haar zou blijken te zijn. Desiree zou dat ook erg leuk vinden, maar toen zij zag hoe graag ik het zou willen, zei ze dat zij het mij van harte gunde.
Zij voelde zich eigenlijk een beetje te oud om "moeder" te worden. Toen heb ik haar beloofd dat zij, als het kuiken er één van mij blijkt te zijn, haar oma mag zijn.
Daar was Desiree blij mee, ze zei dat die titel beter bij haar leeftijd paste dan die van moeder.
Wij begrijpen allebei best wat de Geertruien er tegen hebben om

de Geertruien lopen weg voor hun verantwoordelijkheid

moeder van een kuiken te worden.
In de eerste plaats hebben zij absoluut geen zin om te helpen bij het opvoeden van het kleintje.
En in de tweede plaats komt de eigenlijke echte reden voor hun angst: als het kuiken van één van hen zou zijn zou uitkomen dat zij zich nog steeds door Laza laten treden. Want zeg nu zelf: als zij bang zijn dat het bevruchte kuifhoen-ei door één van hen gelegd is, dan moet er toch iets gebeurd zijn tussen tenminste één van hen en Laza Rus.
En daar schamen zij zich voor, omdat zij steeds zo stoer zeggen dat zij er niet van gediend zijn.
Hiermee zijn zij dus al door de mand gevallen.
Ik vind het nogal flauw van de tweelingzussen dat zij zeggen dat het hen alleen maar om het experiment gaat.
Laten zij er gewoon voor uitkomen dat ze minder stoer zijn dan zij zich altijd hebben voorgedaan. En dat zij Laza Rus ook niet kunnen weerstaan, net zoals de rest van ons hier in de tuin. Wat geeft dat nou? Hij is toch gewoon een lekker ding? Al moet je dat niet te vaak tegen hem zeggen, anders gaat hij teveel met zijn kop in de wolken lopen.
Hoewel hij ons daar eigenlijk niet voor nodig heeft, hij doet dat uit zichzelf ook al.
Maar dat is weer een andere zaak.

In verwachting

Nadine:
O, wat duurt dat broeden toch lang als je het niet zelf doet.
Ik ben zó vreselijk benieuwd naar de kuikens van Maria, ik zou ze wel willen toeschreeuwen om wat sneller te groeien. Maar dat zou geen nut hebben, natuurlijk, ze moeten gewoon rustig groot genoeg worden om uit hun ei te kunnen komen.

uitkomen van een ei

En dat uitkomen is een hele klus, dat kan ik u wel vertellen. Er zit zeker 24 uur tussen het aanpikken van de eischaal en het echte uit de schaal komen van het kuiken. Zolang is het dus bezig om de schaal rondom door te snijden met de eitand, die bovenop de snavel zit. Het kuiken stopt telkens een hele poos om uit te rusten en gaat dan weer door met "zagen".
Als de schaal rondom is doorgezaagd gaat het kuiken kracht zetten om de twee delen van zich af te krijgen. Als dat is gelukt is het kleintje doodmoe en moet het eerst bijkomen. Het is dan nat en het ziet er uit alsof het doodgaat.

twee net uitgekomen kuikentjes van Maria

Gelukkig zit het kleintje dan in het
warme dons van de moeder, zodat het snel opdroogt en warm wordt. Dan ziet het er uit zoals iedereen zich een kuikentje voorstelt: donzig en lief.
Op de foto hiernaast kunt u in de eischaal nog de bloedvaatjes zien.
Ik ben zo benieuwd hoeveel kuikens er gaan uitkomen bij Maria. Ma Tok heeft gezegd dat alle eitjes, die door haar worden bebroed, bevrucht zijn, maar dat één van de eitjes er een beetje vreemd uitzag van binnen, dus zij vraagt zich af of dit wel een goed groeiend kuikentje bevat. Maar de andere drie zagen er prima

Maria als kloek

uit, ook het kuifhoen-ei. Wie dat gelegd heeft wordt ook moeder, al is Maria de broedmoeder en die is voor de kuikens het belangrijkste bij het opgroeien. En dat zij dat goed kan heeft zij al eerder bewezen, zoals u kunt zien op de foto hiernaast.
De kuikens zijn mijn broertje Nico en ik, ik ben natuurlijk het bruine kuiken.
Ik kan u dus uit eigen ervaring vertellen dat Maria een goede broedmoeder is. De nieuwe kuikens boffen maar met haar.
Ik hoorde net van Ma Tok dat Maria een perfecte broedster is, zij eet en drinkt als Ma Tok haar bij de eet- en drinkbakjes zet en zij poept netjes na het eten, dus niet op de eitjes.
Die zien er dus nog helemaal schoon uit. Dat is belangrijk, want dan kan er een soort luchtverversing plaatsvinden. En voor het uitkomen is het ook beter als het kuiken niet ook nog door een aangedroogde poeplaag heen moet zagen.
Ik heb er alle vertrouwen in dat Maria straks mooie, gezonde kuikentjes heeft.
Alleen duurt dat wachten wel erg lang, maar dat had ik al gezegd, geloof ik.