Blauwe, groene en paarse kippen?

Odette vertelt

Odette:
Het is nog steeds nat in de tuin en ik vond nog een verdwaald stukje bloemkool vanochtend. Het was lekker fris gebleven door de regen, dus ik heb er lekker van gegeten. De anderen gingen liever van het eivoer snoepen, dus ik had het hele stuk voor mij alleen.

We hadden het pas over de kleuren, die een kip kan hebben. Nu schijnt er iemand gevraagd te hebben of er ook blauwe, groene en paarse kippen bestaan.

blauwe krulveer chabo hen

Voordat u om deze vraag gaat lachen en zo eigenlijk die persoon, die het vroeg, gaat uitlachen, wat ik op zich al heel onbeleefd
vind, zal ik u vertellen dat het helemaal niet zo'n rare vraag is.

De kleur van de hen op de foto hiernaast heet namelijk blauw; iedereen kan zien dat het eigenlijk grijs is, maar net als bij het kattenras de Blauwe Rus heet dit grijs blauw.
Mooie kleur, vindt u ook niet?

roodporseleinen chabo hen

chocolade chabo hen

De kleur van de hen op de foto rechts hiernaast doet u vast het water in de mond lopen: chocolade.

En op de foto links ziet u de kleur rood porselein, ook erg fraai.




Ik kan nog een heleboel meer kleuren noemen en foto's laten zien, maar dan wordt dit wel een erg lang verhaal en ik weet niet of u dat kunt waarderen.
Als u nog meer wilt zien op dit gebied moet u maar reageren op dit verhaaltje, dan zal ik aan de vrouw vragen of ik nog meer mag vertellen over onze kleuren; zij moet tenslotte al die foto's opzoeken en erbij plaatsen.
De foto's van de kippenkleuren komen allemaal uit de kippen encyclopedie.

Schoonmaakhulpjes?

Maria vertelt

Maria:
Ziet u het? Het heeft flink geregend. De hele tuin is kletsnat.
Het zou fijn zijn als er nu lekkere wormen naar boven zouden komen, maar tot nu toe heb ik er nog niet een gezien.
En denkt u maar niet dat ik zo dom ben dat ik hier, waar ik op de foto sta, naar wormen heb gezocht. Ik weet heus wel dat je daarvoor niet op de stenen moet zoeken, maar in de aarde. Maar daar vond ik ze ook niet. Zouden ze slapen?
Houden wormen eigenlijk een winterslaap?

pootjebaden in de plas

Maar goed, we gingen toen maar pootjebaden in de plassen, dat is ook wel lollig. Vooral Geertrui en Geertrui vinden dat altijd lekker, waarom willen ze niet vertellen. Ik denk dat ze gewoon willen knoeien in de plassen.
Ik vind het vooral fijn als mijn voeten weer lekker schoon worden door het water. Soms zijn die vies geworden door het scharrelen in de vochtige aarde en ik houd van schoon zijn. Ik zou ook nooit zoiets uithalen als Geertrui en Geertrui hebben gedaan, de viespeuken!
Ik denk toch dat Kuifhoenders niet zo hygienisch zijn als Chabo's. Hoe komen ze erop?

Laza, Maria en Martha bij aankomst in de tuin

Maar we hebben wel vreselijk gelachen, vooral om Keetje, die Laza voor de gek hield.
Hoe ze dat durfde weet ik niet, ik ben toch altijd een beetje bang voor Laza. Dat kan wel komen doordat ik tegelijk met hem hier in de tuin ben gekomen. Hij was toen al een paar dagen de baas over mij en Martha en ik ben hem altijd als zodanig blijven zien.

hulp bij het verminderen van de vuilnis

Aan het eind van de middag kregen we ook weer bloemkoolbladeren, we worden hier wel verwend. Dat is altijd een fijne afwisseling, die groene en witte bladeren en stronkjes, wij smullen werkelijk alles op, de vrouw vindt er de volgende dag geen kruimeltje meer van.
Zij is blij dat wij het lekker vinden en dat wij het opeten, het scheelt haar weer vuilnis, zegt ze. Ik zie haar regelmatig met van die zware zakken sjouwen, ik kan best begrijpen dat zij het fijn vindt dat wij haar een beetje helpen hierbij.


          En zo hebben we alweer een win-win situatie. Er komt geen einde aan!

Laza Rus is de baas! (?)

Keetje vertelt

Na al die commotie over bruin of wit lijkt het mij goed dat een zwarte kip weer eens het woord neemt. Ik ben dan niet diepzwart, maar ik voel me wel zwart, om met Geertrui te spreken. Alleen is haar zwart natuurlijk wit.

We hebben weer wat meegemaakt in het nachthok de afgelopen nacht. Eigenlijk was het al ochtend, maar we zaten nog met ons allen in het hok opgesloten.
Toen zei schone Geertrui tegen vieze Geertrui: "Zullen we een geintje uithalen?" En natuurlijk was haar zus daar wel voor in. Omdat ze nu niet meer iedereen voor de gek kunnen houden door net te doen alsof

Laza slaapt, de Geertruien smoezen

ze de andere Geertrui zijn moesten ze wat anders verzinnen.
Ze zaten even te smoezen, heel voorzichtig, zodat niemand hen kon verstaan, vooral Laza niet, en toen begonnen ze allebei te gniffelen. Schone Geertrui ging onder vieze Geertrui zitten, onder de stok dus, en vieze Geertrui begon haar best te doen om recht boven haar zus te gaan zitten met haar staart. Wij hennen hadden inmiddels in de gaten wat ze van plan waren, iedereen hield haar snavel dicht, want Laza merkte niets, hij zat nog te suffen.

Laza is boos

Na een poosje lukte het, vieze Geertrui liet wat vallen op haar schone zus. Die had nu ook een poepvlek. Het was natuurlijk de bedoeling geweest om de vlek op dezelfde plek te krijgen als die van vieze Geertrui. Helaas was het "bommetje" niet op de rug van zus terecht gekomen, maar op haar zijkant. Dat was natuurlijk jammer, maar wij moesten toch allemaal erg lachen en toen werd Laza wakker. Hij keek om zich heen en hij wilde net boos worden omdat wij ons niet waardig gedroegen in het hok, toen de vrouw de deur opendeed en ons naar buiten liet.

Keetje houdt Laza voor de gek

Toen zag Laza pas wat er was gebeurd en omdat hij best begreep dat er hier opzet in het spel was geweest werd hij behoorlijk boos op de Geertruien.
Hij begon met zijn vleugels te fladderen van kwaadheid en hij rende op de zusjes af, die snel de ren in vluchtten.

Toen vond ik het tijd om een duit in het zakje te doen.
Om Laza voor de gek te houden deed ik hem na, ik fladderde ook met mijn vleugels.
Gelukkig zag Laza het niet, anders had er wat voor mij gezwaaid, want er is in zijn ogen niets ergers dan hem voor gek zetten.
De andere hennen zagen het allemaal wel en iedereen lag slap van het lachen.


Zoveel lol hadden we in geen tijden gehad. Wat een heerlijk begin van de dag!

Wit of bruin? (2)

Nadine

 Nadine:

Odette schijnt zich zorgen gemaakt te hebben over de kleur van vieze Geertrui; ze was bang dat Geertrui door haar bruine vlek nu bij de bruine kippen zou horen.
Hoe komt ze daar nu bij?
Je hoort niet zomaar bij ons, bruinen!
Daar moet je toch echt de mooie bruine kleur van Vera en Vita en van mijzelf hebben. Je hoort niet plotseling bij ons omdat je een gore poepvlek op je rug hebt!
Wat denkt ze wel?
Wij zijn niet bruin door poep of door wat voor andere rommel ook, wij hebben onze prachtige kleur van nature. Wij hoeven daar niets voor te doen, niet in de zon liggen, niet schminken, niets!
Vieze Geertrui zelf denkt hier gelukkig wat nuchterder over, zij vindt de poepvlek niet zo belangrijk. Natuurlijk vindt ze zichzelf nog een witte kip. En dat bruine verband om haar voet zet ook geen zoden aan de dijk: wij hebben helemaal geen bruine poten; onze poten zijn prachtig geel van kleur. De poten van de Kuifhoenders zijn leigrijs, dus Geertrui's poten hadden toch al een andere kleur dan die van Odette, dus waar zeurt ze nu helemaal over?

Vera

Vita

 Vera en Vita:

Waar maken ze zich druk om?
Wit of bruin, wat maakt het uit?
Als je maar gelukkig bent, daar gaat het om!
En het is eigenlijk onmogelijk om hier in de tuin niet gelukkig te zijn.
Wij vinden al dat gezeur over kleuren maar onzin, het is juist leuk dat er kippen met verschillende tinten in de tuin rondlopen, als dat niet zo zou zijn zou het een veel saaier gezicht zijn. Dan zou het bijna gaan lijken op de schuur waar wij vandaan komen. Daar waren alleen maar bruine hennen. Er schijnen ook schuren te zijn met alleen maar witte legkippen.

gelukkige kippen en haan

Dit is toch een prachtig plaatje, met al die verschillende kleuren bij elkaar?
U bent gestoord als u het daar niet mee eens bent!

Wit of bruin? (1)

4 witte hennen

Odette

Odette:

Wij, de witte kippen, waren duidelijk in de meerderheid, dat had ik u al een keer uitgelegd. Maar doordat Geertrui ineens een grote bruine vlek op haar rug had wist ik niet zeker meer of ze nog wel bij ons, de witte kippen, hoorde, of dat ze nu misschien meer bij de bruine hennen moest worden opgeteld. Dan zouden die bruinen de overhand hebben gekregen over ons, de witten.

3 bruine hennen

Nu heb ik niets tegen kleurlingen, begrijp me goed, maar ik persoonlijk vind wit toch de mooiste kleur voor een hen.
Ik was dan ook heel blij toen de vrouw Geertrui gisteren te pakken had gekregen. Dat had overigens nog heel wat voeten in de aarde, of moet ik zeggen: in de poep? De vrouw moest helemaal in de ren van het grote hok kruipen om Geertrui bij haar kladden te grijpen. De vrouw had toen ook een paar bruine vlekken op haar kleren en ze stonk bijna net zo erg als Geertrui.

Ik had verwacht dat Geertrui weer helemaal smetteloos wit terug zou komen uit het huis, maar dat was helaas niet zo. Niet alleen had ze nog steeds een duidelijk zichtbare bruine vlek op haar rug, ze had nu ook nog een bruin verband om haar voet. Nu hoorde ze vast echt bij de bruinen!
Ik ben naar haar toe gegaan en ik heb haar gevraagd wat ze daar zelf van dacht. Geertrui antwoordde gelukkig dat ze zich nog steeds een witte kip voelde en dat ze natuurlijk gewoon bij ons bleef horen. Dat was een pak van mijn hart.
En ik dacht dat haar zus er ook wel blij om zou zijn als ze dit hoorde. Dus ik vertelde schone Geertrui dat haar zus nog steeds een witte kip was. Schone Geertrui zei dat zij daar geen moment aan had getwijfeld, zij had zich nooit zorgen gemaakt hierover. Dat verbaasde mij een beetje, maar ja, ik ben een beetje filosofisch aangelegd, daar zal het wel van komen.

Toen Geertrui vanochtend weer uit het nachthok kwam zag ik dat het bruin van de vlek op haar rug nu toch een heel stuk was opgebleekt. Misschien zie je er binnenkort wel helemaal niets meer van. En als haar voet dan ook weer beter is en het verband eraf mag ben ik weer helemaal gerust, dan is ze weer echt een witte kip.

Nogmaals: Geertrui. WAARSCHUWING: dit verhaal bevat schokkende beelden!

sopje voor de vieze vlek

even stilstaan

Zoals u kunt zien is het de vrouw vandaag gelukt om vieze Geertrui te pakken te krijgen.
Ze nam haar mee naar binnen omdat het water uit de buitenkraan erg koud is en ze bang was dat Geertrui kou zou vatten. Geertrui werd met een heerlijk lauwwarm sopje schoon gesponst, de geluksvogel. Door het gesop werd de poepstank de vrouw bijna te veel, maar ze hield vol en sopte door.

schoner geworden?

Helaas was het resultaat niet geweldig, zoals te zien is op de foto van Geertrui waar ze zit te drogen op een grote handdoek in de badkamer. De stank was minder, maar de vlek ging niet weg.

En toen de vrouw Geertrui meteen even helemaal nakeek, nu ze haar toch te pakken had, zag ze iets waar ze van schrok.

de bult op Geertrui's voet

Ziet u het op de foto hiernaast? Op de linkervoet van Geertrui? Op deze foto heeft de vrouw er al aan gezeten, aan die dikke bobbel. Er zat een soort korstje op, dat een beetje los zat, dus de vrouw krabde er voorzichtig aan en toen kwam het korstje eraf. Geertrui vond het allemaal prima, ze bleef rustig zitten, alsof ze niets voelde van het gepulk.

En het werd nog veel erger.
In de bobbel zat iets hards, iets wat er niet hoorde te zitten.

En dat moest er dus uit, vond de vrouw, anders zou die bobbel nooit weggaan en de voet van Geertrui ook niet genezen.
Dus ze begon voorzichtig in de bobbel te rommelen met de punt van een klein schaartje. Nog steeds vond Geertrui het allemaal goed, ze verroerde geen veertje.
En hiernaast ziet u wat de vrouw uit de bult haalde: vies, nietwaar?
Daar moest Geertrui toch last van gehad hebben, zou je denken.

Omdat de bult nu open was kon ze niet zo weer naar buiten en door allerlei troep gaan lopen, dan zou er vuil in de wond komen.
Daarom deed de vrouw een verbandje om de voet van Geertrui en toen de hen weer een beetje droog was geworden na haar poepvlek-sopje bracht ze haar weer naar de tuin. Geertrui ging meteen aan het scharrelen, ze leek helemaal geen last te hebben van haar verbonden voet.
En toen de vrouw vanavond in het nachthok keek zat de, inmiddels weer helemaal droge, kip rustig tussen de anderen op de stok te slapen.


Zo heeft de schone Geertrui maar voor een klein deel haar zin gekregen: vieze Geertrui is nog niet helemaal schoon en ze blijft goed te onderscheiden van haar tweelingzus, nu door haar verbonden voet.
Het enige wat wel is verbeterd is de lucht om haar heen, die iets frisser is geworden.
We houden u op de hoogte van de (hopelijk snelle) genezing van Geertrui's voet.

Tweelingzussen

vieze Geertrui

Vieze Geertrui:
Hebt u het allemaal goed kunnen zien, de poepvlek op mijn rug?
Iedereen denkt dat ik het erg vind, of dat ik mij ervoor schaam, maar het kan mij eigenlijk niet zoveel schelen hoe ik eruit zie. Eerlijk gezegd vind ik de hele heisa behoorlijk overdreven.
Als ik me maar goed voel, toch? En ik voel me prima.
Er is zelfs een voordeel aan die vlek.
Het schijnt te stinken; ikzelf ruik dat niet meer, omdat ik constant in die lucht zit. Maar de anderen lopen met een boog om mij heen en zo heb ik lekker de ruimte in de tuin, ook als er iets lekkers te eten is. Vanochtend heb ik op die manier rustig een grote worm kunnen oppeuzelen, zonder dat een ander probeerde hem af te pakken. Heerlijk!
En Laza laat mij ook totaal met rust.
Ik denk dat ik voortaan maar elke nacht onder de stok ga zitten. En dan maar hopen dat er weer wat op de juiste plaats valt.

schone Geertrui

Schone Geertrui:
Ik vind het helemaal niet leuk dat mijn tweelingzus er zo smerig uitziet.
Nou ja, dat ze vies is vind ik niet erg, maar nu lijken we niet meer op elkaar en dat vind ik vervelend. Het was juist altijd zo grappig als niemand ons uit elkaar kon houden en nu kan iedereen dat heel gemakkelijk.
En ik geloof dat mijn zus het een beetje zat begint te worden zo langzamerhand, dat iedereen bij haar uit de buurt blijft, bedoel ik, al doet ze nog zo stoer.
Vanmiddag zag ik haar pogingen doen om met haar snavel de plek een beetje te fatsoeneren. Dat lukte niet geweldig, maar het betekent wel dat ze toch liever weer schoon zou zijn.
Ze heeft ook even in de regen gelopen, maar helaas was het al snel weer droog, dus dat zette ook geen zoden aan de dijk. Als ze verstandig is laat ze zich morgen door de vrouw schoonpoetsen, maar daar hebben we allemaal een verschrikkelijke hekel aan, om opgepakt te worden voor een behandeling.
Als mijn zus zich morgen niet laat oppakken zal ik de vrouw vragen om wat meer moeite te doen om haar op te pakken en schoon te poetsen. Ik wil mijn tweelingzus terug!

Geertrui in de bocht

Pippa

Mensen, er is iets gebeurd in het kippenhok vannacht.
Het is zo genant, ik durf het bijna niet te vertellen. Maar ik doe het toch, anders vertelt de vrouw het zelf en je weet nooit wat zij verzint, want zij is er niet bij geweest.
Het gaat over Geertrui.
En ook over het met ons allen in het nachthok zitten met het deurtje dicht.
Zal ik dan maar?
Moet het echt?
Nou, vooruit dan maar.
Geertrui kwam als laatste het nachthok binnen gisterenavond, omdat ze zo nodig nog even wat moest drinken en dat kan alleen beneden. Laza had al een paar keer geroepen dat iedereen NU binnen moest komen en daar kwam ze dan eindelijk.
En toen was de stok vol.
Geertrui probeerde nog om tussen mij en de wand

van het hok te kruipen, maar dat ging niet, ik zat al klem tegen de kant.
Ze had er nog best bij gekund, er was nog best een plekje, maar dat was naast Laza Rus, en die keek nogal boos naar Geertrui, omdat ze zo laat was binnengekomen.
En toen durfde Geertrui niet naast hem te gaan zitten.

Had ze dat maar wel gedaan.
Dan was dat genante niet gebeurd.
Ze ging namelijk onder de stok zitten, dus onder ons.

vieze Geertrui

En toen is het gebeurd.

Iemand, ik weet niet wie, heeft wat op Geertrui laten vallen vannacht.

Kunt u het zien op de foto's hiernaast?
De vrouw trok haar neus op toen ze het nachthok open deed vanochtend.
Ze wilde Geertrui pakken om haar schoon te poetsen, maar dat wilde Geertrui niet. Ik denk dat ze zich schaamde.
Ze stonk een uur in de wind, zei de vrouw, maar Geertrui ging er snel vandoor toen ze haar wilde grijpen.

En zo komt het dat ze er nu nog steeds zo bij loopt. Het is echt geen gezicht.
En wij houden allemaal onze neus dicht als we bij haar in de buurt komen.
Het enige voordeel is dat we nu de twee Geertruien uit elkaar kunnen houden, maar of dat opweegt tegen de stank en de schaamte?

Vera en Vita: voor- en nadelen

Vera in het nachthok

Vita in het nachthok

Als laatsten die in de tuin zijn gekomen mogen wij ook nog onze mening geven over Laza Rus en zijn gedrag in het nachthok.
Wij zijn gewoon heel blij dat hij nu lekker tussen ons, hennen, in mag zitten om te slapen. En dat hij nu en dan een beetje een grote snavel heeft vinden wij helemaal niet erg. Hij is tenslotte de baas over de familie Tok.
Wij zijn nog steeds heel erg trots dat wij ook bij deze familie mogen horen en we hebben het heel erg naar onze zin in de tuin en ook in het hok. We zitten allemaal heerlijk dicht tegen elkaar aan op de stok en dat voelt veilig en vertrouwd. We zijn ook niet bang voor de kou van de winter, want als we zo zij aan zij zitten kunnen we elke temperatuur aan, hoe laag die ook zou gaan worden.
Het enige nadeel van het gesloten houden van het deurtje van het hok is dat wij een beetje moeite hebben met het vinden van een plekje voor het leggen van ons ei. Omdat we dat meestal in de ochtend doen willen we dan graag naar het legnest in het andere hok, het hok waarin we woonden toen we net hier in de tuin kwamen. Maar dat kan nu

de beide kippenhokken in de tuin

dus niet, omdat we niet uit het nachthok kunnen en dat is wel nodig om naar het andere hok te gaan, zoals u op de foto hierboven kunt zien.
Even voor de duidelijkheid: vooraan op de foto staat het hok met de legnesten, die zitten in het uitbouwtje aan het hok. En het nachthok, waar we nu allemaal slapen, ziet u in het midden van het andere hok. Het is te bereiken via het kippentrapje, dat u op de foto kunt zien, dat leidt vanuit de overdekte ren naar het nachthok. Het nachthok heeft een verhoogd dak, zodat we daar lekker op de stok kunnen zitten met nog genoeg ruimte voor onze koppen. Het deurtje, dat de vrouw nu dus iedere avond sluit, zit bovenaan het trapje.
U begrijpt nu wel dat we soms een klein probleempje hebben. Als de nood erg hoog is leggen we ons ei dan maar in het nachthok, al is dat niet ideaal vanwege de drukte, die daar in de ochtend heerst. En soms halen we het net, dan rennen we met een noodgang naar het andere hok als de vrouw het deurtje open doet. Zij lacht erom en ze zegt tegen ons dat we ons ei best in het nachthok mogen leggen, maar wij geven gewoon de voorkeur aan een legnest, lekker rustig en comfortabel. Zij begrijpt dat niet, ze heeft natuurlijk ook nog nooit een ei gelegd, dus wij kunnen haar dat niet kwalijk nemen.
Niet iedereen kan zo wijs zijn als een hen.

De Chabo's over Laza Rus

Pippa

Maria

Odette

De Geertruien hebben Laza Rus flink zijn vet gegeven, dat moeten wij zeggen. Hij had het er ook wel een beetje naar gemaakt met zijn opschepperij, dat geven wij toe.
Maar hij is wel van het mooiste kippenras dat er bestaat, de Chabo. Dus een klein beetje recht van spreken heeft hij wel. En hij is een mooie jongen, dat mag ook wel eens gezegd worden.
Maar om dan meteen te denken dat hij ook de enige is die een beetje logisch kan denken... dat gaat te ver, zelfs voor ons, zijn rasgenoten.

Nadine

Waarom mogen we niet even gezellig kletsen voordat we gaan slapen? Dat is juist goed om tot rust te komen.
En als je tot rust gekomen bent slaap je beter, dus dan kun je ook beter tegen de kou, zouden wij Laza na kunnen zeggen.
Maar goed, hij is nu eenmaal een haan, en hanen zijn vrijwel altijd opscheppers. Wij, Chabo hennen, lachen hem ook wel eens stiekem uit, net als de Kuifhoenders.
Maar verder vinden wij het heel gezellig dat hij bij ons in het hok blijft 's nachts, al is het 's morgens wel een beetje krap met ons elven in het dichte nachthok. Zolang we allemaal op de stok zitten gaat het prima, maar als we wakker zijn en gaan rondlopen wordt het dringen rond de voersilo. En als Vera en Vita dan ook nog hun ei kwijt moeten en daarvoor een rustig plekje zoeken wordt het echt een kwestie van "Wie mag waar zitten?"
En dan is het wel handig als Laza de leiding neemt en iedereen haar plaats wijst.
Dan zien we dat een haan soms toch wel handig is om erbij te hebben in het kippenhok.

Geertrui en Geertrui bijten van zich af

Geertrui

Geertrui

     









         en

Na de kritiek van Laza Rus op onze gesprekken mogen wij samen de dames verdedigen. Want zegt u nu zelf: Laza blaast wel erg hoog van de toren.
Hij denkt dat hij de enige is hier in de tuin die iets belangrijks te zeggen heeft.
Belachelijk natuurlijk.
Wij hennen hebben best diepgaande gesprekken soms, bijvoorbeeld over de beste plekjes om ons ei te deponeren. Daar heeft een haan natuurlijk totaal geen verstand van.
Of we praten over vroeger, toen Laza hier nog niet eens woonde, daar weet hij ook al niets over te zeggen, simpelweg omdat hij er toen nog niet was.
En we vertellen hem maar niet dat we hem soms stiekem uitlachen als hij weer eens zo belangrijk doet. Wat vond u er trouwens van dat bij zijn verhaal alleen maar foto's van hemzelf staan?
Dan moet je jezelf toch wel erg belangrijk vinden.

Desiree

Wij vinden Desiree veel belangrijker dan Laza Rus. Zij is veel ouder en veel wijzer dan hij. En ze is ook bescheiden, ze wilde eigenlijk niet eens dat wij haar foto hier plaatsten, terwijl zij dat toch zo verdient. Toen Laza nog elke nacht in de schuur sliep vertelde zij ons wanneer we gingen slapen. Dat deed zij veel beter dan Laza, die er meteen zo'n punt van maakt dat wij onnozel zitten te kletsen, terwijl meneer vindt dat er geslapen moet worden.

Keetje

En Keetje is ook al zo bescheiden, ze heet eigenlijk Kornelia, maar dat vindt ze zelf te deftig, omdat zij niet zwart is maar grijs. Goed, eerst zeiden haar vader (Julius) en haar moeder (Hilda) dat ze zich maar Keetje moest laten noemen omdat ze een tussenkleurtje was van haar witte vader en haar zwarte moeder, maar dat vond zij absoluut niet erg, ze zei meteen dat ze Keetje eigenlijk veel leuker vond en dat Kornelia nogal stijf klonk.
Nou, ik moet nog meemaken dat Laza zoiets van zichzelf zou denken, laat staan dat hij het hardop zou zeggen.

Wij, Geertruien, hebben nu ons zegje gezegd als spreekbuis voor de Kuifhoenders. Misschien moeten de Chabo-dames maar voor zichzelf spreken, wij weten niet of zij er precies zo over denken als wij. Zij zijn van hetzelfde ras als Laza Rus, dus misschien zijn zij het wel met hem eens, al kunnen wij ons dat niet voorstellen.
Zij zijn tenslotte hennen, net als wij, en hennen zijn gewoon verstandiger dan hanen, dat is altijd zo geweest en dat zal altijd zo blijven.

Slapen tegen de kou?

U hebt het inmiddels al van meerdere kanten vernomen: Ik verblijf tegenwoordig 's nachts in het kippenhok. Ik zit dan heerlijk tussen mijn dames in op de stok, lekker warm en gezellig. En het was eigenlijk ook de hoogste tijd dat ik daar orde op zaken kwam stellen.
Zonder mij komt er niet veel van rustig slapen in het nachthok, dat had ik al snel in de gaten. Wat een gekakel! En het hield maar niet op. En waar ging het helemaal over? Om u een idee te geven zal ik een "conversatie" van de dames in kwestie weergeven.
Geertrui: "Wat was het koud vandaag, zeg".
Odette: "O, dat vond jij dus toch ook, ik dacht even dat ik de enige was".
Nadine: "Nou, ik vond het ook ijzig, hoor".
Maria: "Toen het sneeuwde, was het toen net zo koud als nu, Desiree?"
Desiree: "Toen was het nog kouder, dit is nog maar het begin van de winter".
Vera: "O, dan weet ik niet of ik die sneeuw

wel zo fijn vind, ik vond het vandaag al koud genoeg".
Vita: "Ja, maar je moet natuurlijk wel bedenken dat wij nog nooit buiten waren geweest, dus wij zijn ook niets gewend".
Pippa: "Ik vond het wel koud, maar niet te erg, van mij mag er wel sneeuw komen, ik ben er erg benieuwd naar".
Keetje: "Maar je moet wel een warm plekje uitzoeken als je een tijdje stil moet zitten om je ei te leggen, anders is het echt niet fijn".
Geertrui: "Daarom leggen wij in de winter ook eigenlijk geen eieren".
Odette: "Ja, dat weet ik wel, maar zo nu en dan moet je toch plotseling wel, en dan is er niets aan te doen, dan moet je gewoon gaan stilzitten".
Vera: "Desiree, is het zo dat je langzaam kunt wennen aan de kou?"
Desiree: "Ja, dat gebeurt inderdaad. Als je een week of langer deze temperatuur hebt gehad vind je het lang niet meer zo koud als de eerste winterdag".

Vita: "O, dan vind ik het ook wel spannend, eens kijken hoeveel kou we kunnen verdragen".
Maria: "Gelukkig is het in het hok 's nachts lekker warm, als je tenminste lekker tussen je buurvrouwen in kunt zitten en je dons over je poten laat zakken".
Nadine: "Ja, lekker is dat, dan word je helemaal warm, als je poten warm zijn".

Laza: Ja, en dan grijp ik in, anders gaat het zo nog uren door. Als er nu eens iets zinnigs uitkwam, maar nee hoor, alleen maar waarheden als koeien. Over de kou, nota bene! Daar kun je toch niets aan veranderen, dus wat heeft het voor zin om daarover te kwebbelen?
Toen ik had gezegd dat het nu eindelijk eens stil moest zijn, en dat er geslapen diende te worden, was het even rustig, maar toen probeerde Odette nog een keer om het "gesprek" te hervatten. Dus ik moest mijn stem verheffen om ervoor te zorgen dat iedereen zijn of haar broodnodige rust zou krijgen.
Als je niet goed slaapt kun je niet tegen de kou.
Dat is het enige waardevolle dat er over dat onderwerp gezegd kan worden, en daar komen die kakelende hennen niet op.
Het is dus maar goed dat er hier in de tuin een haan woont, anders kwam er niets van de familie Tok terecht.

Strenge winter?

Nadine aan het woord

Hebt u het al gehoord? Dat Laza Rus 's nachts bij ons in het hok mag blijven slapen?
Wij zijn allemaal heel blij dat de vrouw hiertoe heeft besloten. Ze zei dat we het gingen proberen en dat het alleen in de winter kan, maar dat maakt het niet minder fijn voor ons allemaal. Want voorlopig is het nog wel winter, het is nog maar pas begonnen met koud worden.
Verder vinden wij de kou niet erg, zolang het maar droog blijft. Als het regent is er niets aan om buiten te lopen, het enige voordeel is dat er dan wormen uit de grond komen kruipen, maar dat is eigenlijk pas als de regen net gestopt is. Als er zo'n heerlijkheid zijn kopje boven de aarde uit steekt zijn wij er als de kippen bij om hem uit zijn schuilplaats te trekken. En dan moet je hard wegrennen met die sliert in je snavel, anders wordt hij van je afgepakt. Want zo'n heerlijk hapje kun je niet aan je neus voorbij laten gaan, ook niet als een ander het eigenlijk heeft veroverd, dat zult u met mij eens zijn.

sneeuw op het kippenhok

kerstplaatje van de tuin

Vandaag hadden we het er onder elkaar over dat het gelukkig lekker droog weer was en dat het niet regende. Toen vertelde Desiree dat het een paar jaar geleden heel raar had geregend. Die regen was heel koud en ook wit. En het zakte niet in de grond, maar het bleef er op liggen. De vrouw zei toen dat dat geen regen was, maar sneeuw. Nadat het een tijdje gesneeuwd had was alles helemaal wit in de tuin, dat moet een erg mooi gezicht zijn geweest. Daar zijn ook nog foto's van, zoals u kunt zien. De vrouw had een paadje voor de kippen geveegd voor het hok, anders moesten ze door de koude sneeuw lopen met hun blote voeten en dat schijnt heel erg koud aan te voelen.

Ik hoop dat het deze winter ook gaat sneeuwen, ik wil dat graag een keer meemaken.
En u, hoopt u ook op een flink pak?

Het leven is goed

Maria vertelt verder

Omdat ik telkens over de vogelgriep verslag heb gedaan mag ik nu ook weer voor de camera komen met mijn verhaal. Het is namelijk zo dat er weer nieuws is op dat gebied.
Het is nu zeker dat het watervogels zijn die de ziekte overbrengen. Zijzelf worden niet ziek van het virus, maar wij, kippen, wel. En in plaats van daar rekening mee te houden gaan die suffe eenden vliegen over alle gebieden waar kippen wonen, zodat die arme meiden ziek worden. Ik vind het maar egoistisch van die watervogels. Laten ze gewoon in ons land blijven, dat doen wij toch ook? En zij hebben nog wel een extra vetlaag over hun veren heen om het water af te stoten, wat zeuren ze dan over kou in de winter?
Wij zijn gelukkig allemaal nog gezond hier

de eenzame stok van Laza Rus in het schuurtje

in de tuin.

En dan is er nog een nieuwtje, dat mag ik ook vertellen, hoewel het eigenlijk over Laza Rus gaat. Sinds een paar dagen doet de vrouw het luikje van ons nachthok dicht, voor de kou, zegt ze. En het is inderdaad erg koud in de nachten, al hebben wij daar niet echt last van. We laten ons lichaam gewoon over onze poten zakken als we op stok zitten en dan zitten die poten lekker in het dons. Het is net alsof we in een berg van dons slapen. Als het heeeeel koud is kunnen we ook altijd nog onze kop in onze

lekker met z'n allen op stok in het nachthok

veren steken, dan is het helemaal warm. Maar dat doen wij eigenlijk nooit, alleen als het twintig graden of meer vriest en dat komt niet zo vaak voor in onze tuin.
Maar nu het nieuwtje, dat zou ik bijna vergeten door de uitleg over onze oplossing voor de kou: Omdat het nachthok nu dicht is  kunnen wij 's morgens niet vroeg door de tuin gaan lopen. Helemaal niet erg, het is toch lang donker en koud daar. Dus we blijven lekker lang in het nachthok zitten. En nu komt het: Laza mag nu bij ons in het nachthok blijven 's nachts, omdat hij dan toch ook niet vroeg in de tuin kan gaan lopen roepen dat hij nog steeds de baas is hier.
Zo komt alles toch nog goed: Wij zitten gezellig met ons allen in het nachthok, lekker warm omdat het deurtje dicht is, Laza mag bij ons blijven, fijn tussen zijn vrouwen in, met als gevolg dat hij ons, als we eenmaal de tuin weer in mogen, een beetje meer met rust laat. Wat kan het leven toch heerlijk zijn voor een hen!